ಕಾಗದ ಬಂತು ಕಾಗದವು

"ನೀವೇನೆ ಹೇಳಿ, ಈ ಇ-ಮೇಲುಗಳು ಅಂಚೆ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಾಟಿ ಅಲ್ಲ ಬಿಡಿ."
ಬಹಳ ಜನರ ಬಾಯಲ್ಲಿ (ಚಾಟಲ್ಲಿ) ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಎಂದೂ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ಯಾರೂ ಪತ್ರ ಬರೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪತ್ರಕ್ಕೂ ಯಾರೂ ಉತ್ತರ ಬರೆದಿಲ್ಲ; ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನಿನ್ನೂ ಪತ್ರವನ್ನೇ ಬರೆದಿಲ್ಲ! ಯಾಕೋ ಈ ಅಂಚೆ ಪತ್ರವೆಂದರೆ ನನಗೆ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಉರಿಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿದುಕೊಂಡು ಬರುವ ಖಾಕಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಅಂಚೆಯಣ್ಣನೇ ನೆನಪಾಗುವುದು.

ಅದೆಷ್ಟು ಹೆಸರು ಅವನಿಗೆ!
"ಅಂಚೆಯಣ್ಣ"
"ಓಲೆ ಮಾಮ"
"ಪೋಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾನು"
"ಪೋಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾನ್ ಅಂಕಲ್ಲು"
"ಆ ಕಾಗದ್ದಂವ"
ಹೀಗೆ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟೊ!
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಮಾಡಿ ಜಗಲಿ ಮೇಲೆ ವರಗಲ್ಗೆಗೆ ವರಗಿ ಕೂತು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ಭಾರತ ಹಿಡ್ಕಂದು ತೂಕಡ್ಸ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದಿ. ಹುಣ್ಸೇ ಮರ್ದ್ ತಿರ್ವಗೆ ಸೈಕಲ್ ಬೆಲ್ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಎದ್ದು ಹೆಬ್ಬಾಲಿಗ್ ಓಡಿದಿ. ರಸ್ತಿಗೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಹಳೇ ಪೇಪರ್ ಸಾಬ!

ಪೋಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾನು, ಪೋಸ್ಟು ಅಂದಾಗ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗುವುದು ನಾನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಈ ಪದ್ಯ.


ಓಲೆಯ ಹಂಚಲು ಹೋಗುವೆ ನಾನು
ತೋರಲು ಆಗಸದಲಿ ಬಿಳಿ ಬಾನು
ಮನೆಯಲಿ ನೀವು ಬಿಸಿಲಲಿ ನಾವು
ಕಾಗದ ಬಂತು ಕಾಗದವು

ಹೆಗಲಲಿ ಹಳದಿಯ ಹಸುಬೆಯ ನೋಡಿ
ಕಾಲಲಿ ಚರ್ಮದ ಎಕ್ಕಡ ಜೋಡಿ
ತಲೆಯಲಿ ಖಾಕಿಯ ಪಗಡಿಯ ನೋಡಿ
ಓಲೆಯ ತಂದೆನು ಓಲೆಯನು

ಒಳಗಿಂದಲೆ ಜನರೆನ್ನನು ಕಂಡು
ಬೇಗನೆ ಹೊರ ಅಂಗಳಕೆ ಬಂದು
ಕಾಗದವಿದೆಯೇ ಎನ್ನುವುದುಂಟು
ಕಾಗದ ಬಂತು ಕಾಗದವು

ಸೊಗಸಿನ ಸುದ್ದಿಯ ತರುವೆನು ನಿಮಗೆ
ವ್ಯಸನದ ವಾರ್ತೆಯ ಕೊಡುವೆನು ತಮಗೆ
ಎಲ್ಲಾ ಸುದ್ದಿಗಳೊಂದೇ ನಮಗೆ
ಓಲೆಯ ತಂದೆ ಓಲೆಯನು

ಇದು ಧನಹೀನರ, ಇದು ಧನವಂತರ
ಇದು ಗುಣಹೀನರ, ಇದು ಗುಣವಂತರ
ಕಾಗದವೆನ್ನುತ ಮಾಡೆನು ಅಂತರ
ಕಾಗದ ಬಂತು ಕಾಗದವು

ಓಲೆಯ ಕೊಡುವಧಿಕಾರಿಯು ನಾನು
ಆದರೆ ಅದರಲಿ ಬರೆದುದು ಏನು ?
ಎಂಬುದನರಿಯೆನು ಬಲು ಸುಖಿ ನಾನು
ಕಾಗದ ಬಂತು ಕಾಗದವು.
- ದಿನಕರ ದೇಸಾಯಿ.

ಇಂದು ಇದನ್ನು ಬರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಅವಳ (ಪೋನ್) ಕಾಲಿನ ನೆನಪು. ಎರಡು ತಿಂಗಳಾಗುತ್ತಾ ಬಂತು ಅವಳ ಪತ್ರ ನನ್ನ ಕೈಸೇರಿ. ಇನ್ನೂ ಮರುಪತ್ರ (ಉತ್ತರ ಬರೆಯಲು ಅವಳೇನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ!) ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಇಂದೇ ಹೋಗಿ (ಎಲ್ಲಿಗೆ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ) ಒಂದು ಅಂತರ್ದೇಶಿ ಪತ್ರ ಕೊಂಡುತಂದು ಬರೆಯಬೇಕು. ಪಾಪ, ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.