ಮನದಾಳದ ಮಾತು...

ನೆನಪುಗಳು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ

2012-02-01T09:04:00.000+05:30

ನೆನಪುಗಳು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ

ಏಕೆಂದರೆ ಅವಕ್ಕೆ ಜೀವವಿಲ್ಲ

ನೆನಪುಗಳು ಬಲೂನಿನಂತೆ

ಭಾವನೆಗಳು ತುಂಬಿದ್ದಾಗ

ಹಿಗ್ಗಿ ಅರಳುತ್ತವೆ. ಆಗಲೇ

ಒಂದು ಆಕಾರ, ರೂಪ ಎಲ್ಲ!

ನೆನಪುಗಳು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಚಿತ್ರ

ಈಗ ಅವು ಬರೀ ದೂರದ ಚುಕ್ಕೆ

ಚುಕ್ಕೆಗಳೇ ಚಿತ್ರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ನಾವು ಜೋಡಿಸಿ ಬರೆಯಬೇಕಷ್ಟೆ

ನೆನಪುಗಳು ತುಂಬಾ ಗಟ್ಟಿ

ಅವು ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯಿದೆ,

ಕಹಿಯೊ ಸಿಹಿಯೋ, ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿದೆ

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೆನಪುಗಳು

ಈರುಳ್ಳಿಯ ಸಿಪ್ಪೆಯಿದ್ದಂತೆ

ಸಿಪ್ಪೆ ತೆಗೆದರೆ ಈರುಳ್ಳಿಯಿಲ್ಲ

ನೆನಪಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನವಿಲ್ಲ

ನೆನಪುಗಳು ಬಾಳೆಯಂತೆ

ಉಣಿಸಬಹುದದರಲಿ ಭಾವಬುತ್ತಿಯ

ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ತಿನ್ನಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ಬಾಳೆಯಂತೆಯೇ, ಇವಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಕೊನೆ!

ನೆನಪುಗಳು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ

ಏಕೆಂದರೆ ಅವಕ್ಕೆ ಜೀವವಿಲ್ಲ

ವಿ.ಸೂ: ನೆನಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೀಚಿದ್ದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ, ಅಷ್ಟೆ. ಒಂದೇ ಕವಿತೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಓದಿದರೆ ಸಮಂಜಸವೆನಿಸಲಾರದು! ಸಾದ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ.. :)

ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೋಗ ಈಗ ಕನ್ನಡಪ್ರಭಕ್ಕೆ!

2011-08-23T12:56:00.003+05:30

ಮಿತಿಮೀರಿದ ತಪ್ಪುಗಳು, ಅಸಂಖ್ಯ ಎಡವಟ್ಟುಗಳು, ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಕನಿಷ್ಟ ಸೌಜನ್ಯವೂ ಇರದ ಸೊಂಪಾದ’ಕರು’! ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಓದುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆ.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಕನ್ನಡಪ್ರಭ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಅದನ್ನು ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅದರಲ್ಲೂ ವಿ.ಕ ರೋಗ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹೆಚ್ಚೇನು ಬರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಇದೆ ನೋಡಿ.

೧.

ಎಚ್’ಎಸ್’ಆರ್ ಲೇಔಟ್ ೭ನೇ ಸೆಕ್ಟರ್ ೧೯ನೇ ಕ್ರಾಸ್’ನ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದ ಪೋಲೀಸರು ... ನಡೆಸಿ.. !

ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದು ಪೋಲೀಸರು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರೋ ಅಥವಾ ಅವರೇ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ದಾಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೇ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಇನ್ನೇನನ್ನೋ ನಡೆಸಿದರೊ! ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇವರದ್ದೊಂದು ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ವರದಿ.

೨.

’ಅಣ್ಣಾ ತಂಡ’, ’ಅಣ್ಣಾ ಟೀಮ್’, ’ಅಣ್ಣ ಟೀಮ್’, ’ಅಣ್ಣಾ ಟೀಂ’. ಒಂದೇ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಹೆಸರುಗಳು! ಮತ್ತೊಂದು ಕೊರಲಿದೆ.

ಈ ಅವಾಂತರಗಳೆಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಕೆಲವು ಬರಹಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಚಿತ್ರಗಳು http://www.kannadaprabha.com/

ಬಾ ಒಳಗೆ

2011-07-19T13:48:00.002+05:30

ಬಂದೆಯಾ ಬಾ ಒಳಗೆ

ಬಾಗಿಲಲೆ ನಿಲ್ಲದಿರು

ಬಾಡಿಹುದು ಮುಖವೇಕೆ

ಬಳಿಯಲ್ಲೆ ನಾನಿರಲು

ಸರಿ ತಪ್ಪು ಎಂದೆಲ್ಲ

ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರು

ಚಿಕ್ಕ ಜೀವನ ನಮದು

ಹೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅದಕೆಲ್ಲ

ತಿರುತಿರುಗಿ ಕೇಳದಿರು

ತಿರುಳಿಲ್ಲ ವಾದದಲಿ

ಒಪ್ಪಿ ಅಪ್ಪಲು ಸುಖವು

ಇಪ್ಪ ಈ ನಾಕುದಿನ

ನನಗೆ ಬಿಡು ಎಲ್ಲವನು

ನಾ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆನು

ಮುತ್ತ ನೀ ಕೊಡುವಾಗ

ಮೂಗಡ್ಡ ಬರದಂತೆ

ಬಂದೆಯಾ ಬಾ ಒಳಗೆ..

ನಾಗರಾಜಣ್ಣ

2011-05-03T07:00:00.002+05:30

ಪಂ..ಪಾಂss.. ಪ.. ಪಪ್ಪಾಂsಪಂ..

ಸೊರಬದ ರಂಗನಾಥ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತ ಶಾಲೆ ಮಕ್ಕಳ ಕಿವಿಗೆ ಈ ಹಾರ್ನ್ ಕೇಳಿತೆಂದರೆ, ಅದು ಸೆಕೆಂಡ್ ಅಂಬಾರಗೋಡ್ಲು ಬಸ್ಸೇ ಇರಬೇಕು. ಮತ್ತು ಡ್ರೈವರ್ ಬೇರಾರೂ ಆಗಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ನಾಗರಾಜಣ್ಣನೇ ಇರಬೇಕು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಮತ್ಯಾವ ಡ್ರೈವರ್ರೂ ಆ ರೀತಿಯ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಾಗರಾಜಣ್ಣನ ಕಪ್ಪು ಗಡ್ಡ, ಅವನ ಕನ್ನಡಕ ಮತ್ತು ಜೇಬಿನಲ್ಲಿನ ರೆನಾಲ್ಡ್ಸ ಪೆನ್ನುಗಳ ಹಾಗೆ, ಆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಾರ್ನ್ ರಾಗ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿಹೋಗಿತ್ತು.

ಈ ನಾಗರಾಜಣ್ಣನ ಪರಿಚಯ ನಮಗಾಗಿದ್ದು ಸುಮಾರು ೧೯೯೨-೯೩ರಲ್ಲಿ. ನಾನಾಗ ೫ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸೊರಬಕ್ಕೆ ಹೊಸಬಾಳೆ ಮಾರ್ಗದ ಊರುಗಳಿಂದ ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವವರು ನಾವು ಸುಮಾರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದೆವು. ನಡಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ನಾನು, ಅಕ್ಕ, ನಿರ್ಮಲಕ್ಕ, ಕಾಸರಗುಪ್ಪೆಯಿಂದ ಸುಧೀರ ಮತ್ತು ಶಿವಕುಮಾರ ಹಾಗು ಹೊಸಬಾಳೆಯಿಂದ ಒಂದಿಬ್ಬರು. ಗಜಾನನ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಪಾಸ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾವೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಕಾಯುವುದು, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದು, ಪರಸ್ಪರ ಸೀಟು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಪೇಟೆ ತಲುಪಿಸುವ ಸೆಕೆಂಡ್ ಅಂಬಾರಗೋಡ್ಲು. ಹುಶಾರಿಲ್ಲದೆ ರಜ ಹಾಕಿದ್ದ ಮರುದಿನ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಹೋಗಿ ಹೋಮ್’ವರ್ಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ಎಂಟೂವರೆಯ ಪಾಳ, ಇಲ್ಲ ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಬರುವ ಗುರುರೇಣುಕ. ಅದೂ ತಪ್ಪಿದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತರ ಫಸ್ಟ್ ಅಂಬಾರಗೋಡ್ಲು ಬಸ್ಸು. ಸಂಜೆ ಐದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಅಂಬಾರಗೋಡ್ಲು. ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ಇದ್ದಾಗ, ಸ್ಪೆಶಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಇದ್ದ ದಿನ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಂಬಾರಗೋಡ್ಲು ತಪ್ಪಿಹೋದರೆ, ಆರು ಗಂಟೆಯ ಬನ್ವಾಸಿ ಗಜಾನ್ನ.

ಶನಿವಾರದ ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬನ್ವಾಸಿ ಗಜಾನ್ನ. ವಾಪಸ್ ಹೋಗಕೆ ಬೇಗ ಬಿಟ್ರೆ ಕೃಷ್ಣ, ತಪ್ಪಿದ್ರೆ ಉಕ್ಕಡಗಾತ್ರಿ.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶಾಲೆಯ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಸ್ ಸೌಕರ್ಯವಿದ್ದರಿಂದ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದು ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಮಂಗಳವಾರ ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು!

ಮಂಗಳವಾರ ಸೊರಬದಲ್ಲಿ ಸಂತೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದಲೇ ಪೇಟೆಗೆ ಬರುವ ಬಸ್ಸುಗಳೆಲ್ಲ ರಶ್ಶೋ ರಶ್ಶು.. ಕೆಲವು ಬಸ್ಸುಗಳು ಎಷ್ಟು ತುಂಬಿರುತ್ತಿದ್ದವೆಂದರೆ ನಡಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೈ ಮಾಡಿದರೂ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಬಸ್ಸುಗಳ ತುಂಬಾ ಬಂದಿಳಿದ ಜನರು ಸಂತೆ ಮುಗಿಸಿ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಕೈಚೀಲ ಹಿಡಿದು, (ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು) ಮರಳಿ ಹೊರಟರೆ, ಸಂಜೆ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಬಸ್ಸುಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೀವೇ ಊಹಿಸಿ.

ಸಂತೆಯದಿನ ನೂಕುನುಗ್ಗಲಿನಲ್ಲಿ, ಚಿಮಣಿ ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಒಣ ಮೀನಿನ ಹಸಿ ವಾಸನೆಯ ನಡುವೆ, ನಮ್ಮ ಪಾಟೀಚೀಲಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆಗ ನಮ್ಮ ನೆರವಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಡ್ರೈವರ್ ನಾಗರಾಜಣ್ಣ. ಅವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಮಂಗಳವಾರದ ಗೋಳು ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲ ಮಂಗಳವಾರ ಸ್ಪೆಶಲ್ ಪಾಸು! ಹಿಂದಿನ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆ ನುಗ್ಗಿ ಹತ್ತಿ, ಅವರಿವರ ಕೈಕಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಬೈಸಿಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುವುದೆಲ್ಲ ಇತಿಹಾಸವಾಗುವ ಕಾಲ ಬಂತು.

ನಮಗೆಲ್ಲ ಡ್ರೈವರ್ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಹತ್ತುವ ಯೋಗ ಬಂತು. ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಡ್ರೈವರ್ ಬಾಗಿಲಿನ ಕೆಳಗೆ,(ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಿಗೆ) ಬಸ್ಸಿನ ಬಾಡಿಯನ್ನೇ ಕೊಯ್ದು ಪಾದ ಹಿಡಿಸುವಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಒಂದು ಕಂಡಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅದೇ ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ಟಿಲು. ಈಗೆಲ್ಲ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಎಲ್ಲಾ ಬಸ್ಸುಗಳಲ್ಲೂ ಡ್ರೈವರ್ಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಲು ಮೆಟ್ಟಿಲಿರುತ್ತದೆ. ನಾ ಕಂಡಂತೆ ಆಗೆಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಾಲಕರು ಮುಂದಿನ ಗಾಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲೂರಿ, ಎತ್ತರದ ಹಿಡಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜಿಗಿದು ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಾಲೂರಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲನ್ನು ಗಾಲಿಯ ಮೇಲೂರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬಸ್ಸೇರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾಗರಾಜಣ್ಣ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಮೊದಲು ಹುಡುಗಿಯರು ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರೆಲ್ಲ ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಸೆಟ್ಲ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರ ಪಾಟೀಚೀಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಮೇಲೆ, ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಸಾಕಾಗದಿದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಗಾಜಿನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸರಿಯುವುದು ಶಿವುನ ಕೆಲಸ.

ಹೀಗೆ ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಮೇಲೆ, ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಲು ಇಳಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಜನ, ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಸುತ್ತ ಹಾಕಿದ ಬೇಲಿಯ ಸರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತಿಬ್ಬರು. ಗೇರ್ ಲಿವರ್ರಿನ ಬಳಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ. ಮತ್ತಿಬ್ಬರು ಡ್ರೈವರ್ ಸೀಟಿನ ಹಿಂದುಗಡೆ. ಮಗದೊಬ್ಬ ನಾಗರಾಜಣ್ಣನ ಬಲಗಡೆ! ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ, ಡ್ರೈವರ್ ಸೀಟಿನ ಬಲಗಡೆಯ ಜಾಗಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಬೇಡಿಕೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ್ನ್ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದದ್ದು! ಹಾಗಾಗಿ, ಆ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕನಿಷ್ಟ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಾನು ಆ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಮೊದಲನೇ ಬಾರಿ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಆದರೆ ಆಗ ಮೈ ನಡುಗಿದ್ದು ಹಾರ್ನಿನ ಸೌಂಡಿಗೋ ಅಥವಾ ಗಾಬರಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಖುಷಿಗೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!

ಬಸ್ಸಿನ ಬಾಡಿಯ ಒಳಗಡೆಯ ಗೋಡೆಗೆ ಕ್ಲಾಂಪು ಹಾಕಿ ಜೋಡಿಸಿದ ಶುಂಠಿ ಗೆಡ್ಡೆಯಂತಹ ಲೋಹದ ಡಬ್ಬಿಯೇ ಹಾರ್ನಿನ ಸ್ವಿಚ್ಚು. ಕೆಳಗಡೆ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ಪಾರದರ್ಶಕ ಪೈಪುಗಳು. ಮೇಲ್ಬಾಗದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ ಕೊಡೆಕಡ್ಡಿಯಂತದ್ದೆ ಎರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳು. ಆ ಕಡ್ಡಿಗಳ ತುದಿಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕ್ಯಾಪು; ಒಂದು ಕೆಂಪು, ಒಂದು ನೀಲಿ.

ಆ ಹಾರ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾಗರಾಜಣ್ಣನ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಬೆರಗುಗಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಮಗೆ, ಅವನ musical-hornನ್ನು ಕಾಪಿ ಮಾಡಲು ಬಹಳ ದಿನ ಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಹಾರ್ನ್ ಯಾರೇ ಹಿಡಿದಿರಲಿ, ಎಲ್ಲಿ, ಎಷ್ಟು, ಹೇಗೆ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು.

ರಂಗನಾಥ ದೇವಸ್ಥಾನ ಬಿಟ್ಟಮೇಲೆ ಭೂತನೇರಿಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ದಂಡಾವತಿ ಸೇತುವೆ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಫುಲ್ ಹಾರ್ನು. ಹೊಸಪೇಟೆ ಹಕ್ಕಲಿನ ಏರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪೀಂ.. ನಡಹಳ್ಳಿ ಹಾನಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫುಲ್ಲು.. ದನದ ಹಿಂಡು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಹೀಗೆ..

ಹುಡುಗರ ಕೈಗೆ ಹಾರ್ನ್ ಕೊಟ್ಟು ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾಗರಾಜಣ್ಣ ಯಾವಾಗಲು ನಮ್ಮೊಡನೆ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಮೊದಮೊದಲು ಬರೀ ಘಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿನ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸೀಮೆಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದ. ಆಗಾಗ ಹವ್ಯಕ ಬಾಷೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಿದೆ.

ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕೈ ಮೊಳಕೈವರೆಗೂ ರಾಕಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಅವನ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದಿತ್ತು.
ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಅವನು ಆಗಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲ ಮಹಾ ಲ್ಯಾಕ್ಟೊ, ಲ್ಯಾಕ್ಟೋ ಕಿಂಗು, ಕಾಫೀ ಬೈಟು ಇತ್ಯಾದಿ ಚಾಕಲೇಟುಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ರಾಕಿ ಕಟ್ಟಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವನು ಬಳೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಇದೆ.

ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿಯೂ, ಸಹೃದಯಿಯೂ ಆದ ಡ್ರೈವರ್ ನಾಗರಾಜಣ್ಣನನ್ನು ಹೈಸ್ಕೂಲು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಡಿಪ್ಲೋಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೋದರೂ, ಸರಿಯಾದ ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಡ್ರೈವರ್ರು ನಾಗರಾಜಣ್ಣನಷ್ಟು ಇಷ್ಟವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ನಂತರ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದಲೆಂದು ಊರುಬಿಟ್ಟು ದಾವಣಗೆರೆಗೆ ಹೋದಮೇಲೆ ಊರುಬದಿಯ ಡ್ರೈವರ್ರು, ಕಂಡಕ್ಟರು, ಏಜೆಂಟರುಗಳ ಹೆಸರೇ ಮರೆತುಹೋಗತೊಡಗಿತು.

ಆದರೆ ನಾಗರಾಜಣ್ಣನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ!
ಅವನ್ನ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮರೆಯೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ!

ಪಂ..ಪಾಂss.. ಪ.. ಪಪ್ಪಾಂsಪಂ..

ವಿ.ಸೂ:

ಕೃಷ್ಣ, ಉಕ್ಕಡಗಾತ್ರಿ, ಅಂಬಾರಗೋಡ್ಲು ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ಬಸ್ಸುಗಳ ಹೆಸರುಗಳು. ಅವು ಹೇಗೆ ಆಯಾ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವೆಂದು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡೋಣ. ಗೆಳೆಯ ಸುಶ್ರುತನ ಎಮ್ಮೆಬಸ್ಸು ಎಂಬ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನ ಎಂಬ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸಿನ ಹೆಸರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ.
ಈಗಿನಂತೆ ಆಗಲೂ ಫೋನು, ಮೊಬೈಲು, ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕು ಎಲ್ಲ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನಾಗರಾಜಣ್ಣನಂತ ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ಇಂದೂ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ ಎಂದು ಆಗಾಗ ಅನ್ನಿಸುವುದುಂಟು.

ಜಾಣೆ ಕನ್ನಡವ ತಿಳಿದ್ಹೇಳೆ

2010-10-27T14:43:00.004+05:30

ಒಗಟುಗಳು ಒಂತರಾ ಚಂದ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವು ಪದ್ಯಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಮಜವೇ ಬೇರೆ.

ಹೀಗೆ ಒಗಟುಗಳು ಹಾಗು ಪದ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಜೊತೆ ಪದ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ.

(ಪ್ರ)

ನೀರಿಲ್ಲದ್ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ

ಬೇರಿಲ್ಲದ್ ಸಸಿ ಹುಟ್ಟಿ

ನಾರಿಲ್ಲದ್ ದಂಡೆ ಮಡುವಳು..

ನಾರಿಲ್ಲದ ದಂಡೆ ಮಡುವಳು

ಬೆಡಗಿನ ಜಾಣೆ ಕನ್ನಡವ ತಿಳಿದ್ಹೇಳೆ..

(ಉ)

ಕನ್ನಡವನು ಹೇಳುವಲೆ

ಇನ್ನು ಚೋದಿಗವಿಲ್ಲೆ

ಪನ್ನಗಧರನ ಶಿವಬಲ್ಲ

ಶಿವಬಲ್ಲ ಸೀತಾಳಿ ದಂಡ್ಯಲ್ಲವೇನೆ ಹಶಿಯವಳೆ...

ಇವು ಅಮ್ಮನ ಅಮ್ಮಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡುಗಳಂತೆ. ಇಂತಹ ಹಳೆಯ ಪದ್ಯಗಳು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ತಣಿಸಿ.

ವಿ.ಸೂ: ಬಾಯಿಂದ ಬಾಯಿಗೆ ಜಾನಪದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ದಾಟಿ ಬಂದ ಈ ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದೋಷಗಳಿರಬಹುದು. ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೆ.

Some bad habits

2010-10-22T10:48:00.004+05:30

I am not going to write much about it. The screenshot says it all!

(click on the image for a larger view)

It's very funny what all people search for in Google!

Try it for yourself. Goto www.google.com and type "how to quit". Now have a look at the suggestion drop down list!

Have fun! :-)

ಬೆಳದಿಂಗಳು

2010-09-22T21:17:00.002+05:30

ಇಂದು ಕೂಡ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಂತದೇ ಬೆಳದಿಂಗಳಿದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ನೋಡು! ದಿನಾ ಅದೇ ಚಂದ್ರ, ಬೆಳದಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ.. ಇಂದಿನದಂತೂ ಪಕ್ಕಾ ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಬೆಳದಿಂಗಳಂತೆಯೇ ಇದೆ.

ಇದೇ, ಈಗತಾನೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಮೊಸರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಬರುವಾಗ ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೆರಳನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಡೆದು ಬಂದೆ; ಅಂದಿನ ಹಾಗೆಯೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿರುವುದು.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳದಿಂಗಳಿರುಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡುವುದು ಚಂದ್ರನನ್ನ, ಮತ್ತು ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನ. ಇವತ್ಯಾಕೋ..

ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷವಾಯಿತಲ್ಲವೆ ಈಗ? ನಂಬಲಿಕ್ಕೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕದ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತಿದೆ! ನಿನಗೆ ಪಿಂಕು ಇಷ್ಟ ಅಂತ ನನಗೆ ಆ ಬಣ್ಣದ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಕೊಡಿಸಲು ನೀನು ಹಠಹಿಡಿದು, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಹುಡುಕಿ, ಎಲ್ಲೂ ಸಿಗದೆ ಕಡೆಗೆ ನೀ ಕೊಡಿಸಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟಿಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ! ನಿನಗೇ ಗೊತ್ತಲ್ಲ, ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ನಿನಗಿಂತ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಿಂದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇನೆಂದಲ್ಲ, ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ನೆನಪು ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಬರೆದುಬಿಡೋಣ ಎಂದು ಇದೆಲ್ಲ..

ಅಂದಹಾಗೆ, ಅವತ್ತು ನೀನು ಒಂತರಾ ಚೆನ್ನಾಗೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನಗೆ ಹಾಗಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆನೊ ಇಲ್ಲವೊ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೇರೆ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕಾರೆಂಬ ಭಯ! ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ ನಾನು. ತುಂಬಾ ದಿನದಿಂದ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡು, ಹೇಳಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದೆ ಅಥವಾ ಅವಕಾಶ ಸಿಗದೆ ಉಳಿದು ಹೋಗಿದ್ದ ವಿಷಯವೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅದು. ಅಂದು, ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೆ. ನೀನು ಮಾತ್ರ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದೆ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಥವಾ ನಾನು ಹಾಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ಅಂದು ಆ ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ಹೆಸರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರದಿದ್ದ ಊರಿನ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ, ಅಲ್ಪಪರಿಚಿತರ ಮಧ್ಯೆ, ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತನಾದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹುಚ್ಚು ಬೆಳದಿಂಗಳು ನೋಡು! ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬರೆಸಿತು!

ಅಂದಹಾಗೆ ಬೇರೇನೂ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ತಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೇ ಬಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಮೊಟ್ಟೆ - ಹಕ್ಕಿ

2010-08-26T13:36:00.005+05:30

ಮೊಟ್ಟೆಯೊಂದು ಮಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ

ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಗೂಡುಕಟ್ಟಿ

ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ನನ್ನ ನೋಡಿ

’ಕಿಸಕ್’ ಎಂದು ನಕ್ಕಿತು

ನಾನಂದೆ, ಏ ಮಳ್ಳು!

ನೀನು ಬರೀ ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆ

ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವುದು

ಹಕ್ಕಿಯ ಕೆಲಸ, ನಿಂದಲ್ಲ!

ನೀನೇಕೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದೆ?

ಅಲ್ಲೇನು ಹಕ್ಕಿ ಇಡ್ತೀಯಾ?

ಅಥ್ವಾ, ನಿಂಗೇ ಮುಂದೆ ಬೇಕು

ಅಂತ ಫ್ಯೂಚರ್ ಪ್ಲಾನಿಂಗ?

ಮೊಟ್ಟೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿತು:

ಹೌದು, ನಾನು ಮೊಟ್ಟೇನೆ,

ಹಕ್ಕಿ ಹಾಗೆ ಬದ್ಕೋಕೆ ಆಸೆ

ಆದ್ರೆ, ನಾ ಯಾವತ್ತೂ ಹಕ್ಕಿ ಆಗಲ್ಲ!

ನಂಗೆ ಮೊಟ್ಟೆಯಾಗಿರೋದೆ ಇಷ್ಟ

ನೆನ್ಪಿಟ್ಕೊ, ನೀನು ಮೊದ್ಲು

ಮೊಟ್ಟೇನೆ ಆಗಿದ್ದೆ,

ಈಗ ಆಚೆ ಇದೀಯ ಅಂತ

ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡ

ಮೊಟ್ಟೆ ಹಕ್ಕಿ ಆಗ್ಬೋದು

ಹಕ್ಕಿಗೆ ಮೊಟ್ಟೆ ಆಗಕ್ಕಾಗಲ್ಲ

ಕಟ್ಟೆ ಒಡದ್ರೆ ಕಟ್ಬೋದು, ತಿಳ್ಕ!

ಮೊಟ್ಟೆ ಒಡದ್ರೆ ಮುಗ್ದೋತು!

ನಾನು ಇನ್ನೂ ಮೊಟ್ಟೆಯಾಗಿದೀನಿ

ಅಂತ ನಿಂಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿ!

ಹಾರಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಅನ್ನದೊಂದ್ ಬಿಟ್ರೆ

ಮೊಟ್ಟೆ ಜೀವ್ನಾನೆ ಸುಖ!

-೦-

ಕೆಲವು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಫೋಟೋಗಳು

2010-06-26T11:03:00.005+05:30

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಾಗ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಫೋಟೋಗಳಿವು. ಮರೆತು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ, ಬ್ಲಾಗಿಗೆ..

ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸಲೂ ಒಂದು ತರಬೇತಿ? ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು Driving schoolu?! ಇದೇ ಮೊದಲು ನೋಡಿದ್ದು.
ಒಂದೇ ಗಾಲಿಯ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದಾದರೆ ನಾನೂ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದೆ.

Good one!:
King never bargains! :)

(what about queens?;-) )

ನಂಗೇನೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನೀವೇ ಹೇಳಬೇಕು!

ಭಲೇ ಬಾಷಾ!!

ವೋಲ್ವೋ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ’mode1' :-)

ಟೌನ್ ಹಾಲ್ ಬಳಿ ಕಂಡಿದ್ದು.
ಮೈಕಲ್ ಜಾಕ್ಸನ್ & ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲ್!

ಟಿ.ವಿ.ಯ ಲೋಕಲ್ ಚಾನಲ್’ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು Windows error message ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಿರ್ಸಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು.
ಅಲ್ಲ, ಅದೂ ಒಂದು ವಿಶೇಷವೆ?

ಹೊಸ ನಮ್ನಿ ಮೋಡರನ್!

ಓಹ್, ಹಾಂಗ?! :)

ಶಬ್ದಮಾಡಿ ದಾರಿಬಿಡಿ!

ಇಂದು ಇಂದಿಗೆ...

2010-05-04T20:00:00.004+05:30

ಇಂದು ಈಗಿನ ನಾನು
ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆಂದು
ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಲದೆ?
ನಿನ್ನೆಗಳ ಅಗೆಯಲೇ ಬೇಕೆ?

ತಿಳಿಯಲೇಬೇಕೆ? ಕೇಳು..
ಸತ್ತ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಳೆತ
ಹೆಣಗಳೆ, ಬೆಳೆದು ಬಲಿತಿಹ

ನೀತಿಗಾಗಿದೆ ಗೊಬ್ಬರ

ತೆರೆಯ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯ
ಝರಿಯ ಹಿಂದಿನ ಪಯಣ
ಅರಿವಿನಾಚೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು
ಬರಿಯ ಹೃದಯದಿ ಪ್ರೀತಿಸು

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣ ಹಿಡಿದು
ಗಿಡದ ಬುಡವನೇಕೆ ನೋಡುವೆ?
ಅಲ್ಲೇನಿದೆ ಬರೀ ಮಣ್ಣು!
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನೀ ಹಣ್ಣ ತಿನ್ನು!

ನಿನ್ನ ಹೊಳೆವ ಕತ್ತಿಯಿಂದ
ಕೊಚ್ಚಿ ಎನ್ನ ಕೊಲ್ಲಬೇಡ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಚ್ಚಿ ತಿನ್ನು
ಅಷ್ಟೆ ಸಾಕು ಹಣ್ಣಿಗೆ!
-೦-

ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ

2010-04-26T11:56:00.008+05:30

ಇವತ್ತು ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೬. ನಾನು ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಶುರುಮಾಡಿ ಇಂದಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲೋಸ್ಕರ ಈ ಬರಹ.

ಮೊದಲಿನ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಷ್ಟು ಈಗ ಏಕೆ ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ?
ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ Active ಆಗಲಿದೆಯೆ?
ಮುಂತಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಈ ಪೋಸ್ಟಿನ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಬರೆಯದೇ ಇರುವುದರ ಬಗ್ಗಲ್ಲ, ಇದು ಬ್ಲಾಗಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದನ್ನು, ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದನ್ನು, ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಸಮಾನಾಸಕ್ತರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ.

ಹೀಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಪೋಸ್ಟ್’ಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಾಗುವಂತೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ:

೧. Like ಮಾಡಿ. ಈಗ ಯಾವುದೇ ಪೋಸ್ಟನ್ನು ನಿಮ್ಮ Facebook login ಬಳಸಿ ’ಇಷ್ಟ’ಪಡಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ನೀವು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದೀರೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಪೇಸ್’ಬುಕ್ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

೨. Buzz ಮಾಡಿ. Buzz ಗುಂಡಿ ಒತ್ತಿ ಹಾಗು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ Buzz ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.

೩. FShare. Facebook ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಗೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಯಾ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲೇಖನವನ್ನು ಕಳಿಸಿ.

೪. ಇದನ್ನು (ರಿ)ಟ್ವೀಟಿ. ನಿಮಗಿಷ್ಟವಾದದ್ದನ್ನು ಟ್ವೀಟಿ!

೫. Facebook Page. Visit blog's Facebook page, or just like it from within the blog. See, who else follows the blog, get connected with like minded people.

(click on the image for larger view)

ಹಳೆಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ನೆನಪುಗಳು:
ಎರಡು ತುಂಬಿತು! (April 26, 2007)
ಎರಡು ಮತ್ತೊಂದು (April 26, 2008)

ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಳಸಿ, ಇಷ್ಟವಾಯಿತೊ ಕಷ್ಟವಾಯಿತೋ ತಿಳಿಸಿ. ನೀವು ಬ್ಲಾಗರ್ ಬಳಸಿ ಬ್ಲಾಗುವವರಾಗಿದ್ದು, ಇವೆಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳಿಗಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಂಡಿಗಳ ಬೆನ್ನತ್ತಿ.

Facebook Like / Recommend Button For Blogger
Google Buzz buttons
Facebook Share Count Buttons For Blogger
How to add Retweet Button to Blogger
Create a Facebook Fan Page for your Blog
-

ಒಂದ್ ಚೂರು...

2010-02-01T22:13:00.000+05:30

ನಾನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ ಫೋಟೊಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಶಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು.

ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಇಂದು ಯಾವ ಚಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ?

2010-01-04T12:30:00.004+05:30

ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಇಂದು ಯಾವ ಚಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ? ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಜನವರಿ ೧ರ ವಿಕ ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ "ವಿಕ ವರ್ಷದ ವ್ಯಕ್ತಿ" ತಲೆಬರಹವಿರುವ ಲೇಖನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ.

ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ

2009-12-13T15:01:00.004+05:30

’ಅಟ್ ಲೀಸ್ಟ್’ ಏಳನೇ ತರಗತಿ ’ಪಾಸ್’ ಆಗಿರುವ,
ಕನ್ನಡ ಓದಲು ಬರುವ(ಬರೆಯಲು ಬರಲೇ ಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ!),
ಕಣ್ಣು/ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿಲ್ಲದ,

’proof reader' ಒಬ್ಬರು ’ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೆಮ್ಮೆ’ಯ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂಪಾದಕರಿಗೆ ಮರೆತು ಹೋದ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಅಭಿ’ಮಾನಿ’ ಓದುಗರೊಬ್ಬರು ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತ್ತೀಚಿನ Vಕಾರಗಳ ಒಂದೆರಡು ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ನೋಡಿ:
೧. "ದೇವರು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗಿಫ್ಟ್"!!

--> ನಿಮಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಕ್ಬೋದಾಗಿತ್ತು, ಪಾಪ!!

೨. "ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ"!

--> ಅರ್ಥ ಆಗೋದೂ ಇಲ್ಲ ನಿಮ್ಗೆ!!

ಇದು ಮುಖಪುಟದ ಅವಾಂತರ, ಒಳಗಿಂದೆಲ್ಲಾ ಕೆದಕಿದ್ರೆ ಅದೇ ಇನ್ನೊಂದ್ ಲೇಖನಕ್ಕಾಗುವಷ್ಟಿದೆ. ನಾನಂತೂ vkಗೆ ಟಾಟಾ ಹೇಳಿ ಆಗಿದೆ.

ಓದುಗರೇ, ನೀವು
ಇಷ್ಟ್ ಮಾಡಿ:ನನಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಶಾವಾದಿಗಳಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ದಿನ ಕಾದು ನೋಡಿ!

VK, ಆಶಾವಾದಿ ಓದುಗರು ನಿರಾಶೆಹೊಂದುವ ಮೊದಲು,
ಇಷ್ಟ್ ಮಾಡಿ:
ನೀವು ಗೀಚಿದ್ದನ್ನು ಓದುಗರ ಮುಂದೆ ಎರಚುವ ಮುನ್ನ ಒಂದು ಸಾರಿ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾರಿ ಓದಿ.
(ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ಸಾರಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಬಹುದು!)

ಫಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ:
’ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು’ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಓದುಗರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಸಂತೋಷ. ಆದರೆ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಪತ್ರಿಕೆಯಿಂದ ಸಮಾಜ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸೊ, ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಿಡಿ. ಸಾದ್ಯವಾದರೆ, ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಮಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ:
ಲವಲvk ಯನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಂಡಿದ್ದು/ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತದೆ, ನಿಲ್ಸಿ.ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ,
ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ತನ್ನ ಮೊದಲಿನ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಒಗೆದು ಹೀಗೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಸ್ವಕುಚಮರ್ದನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಸ್ಲೀವ್’ಲೆಸ್ ಆದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ’ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ’ ರVK ತೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಆಶಯ.

ಬೇಲಿ

2009-09-25T15:36:00.002+05:30

ಮೈಮುರಿದು ತಲೆ ಕೆರೆದು
ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಕೈಕೊಟ್ಟು
ಕಾಪಿ ಹಿಡಿದು ಕೂತರೂ, ಕವಿತೆ
ಹುಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಕತ್ತಲೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲಿ
ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ
ಕತ್ತೆತ್ತಿ ನೋಡಿದರೂ, ಚುಕ್ಕೆ
ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಸೋಗೆ ಅಟ್ಲಲಿ ಬಿದ್ದ
ಸುರಗಿ ದಂಡೆಯ ರೀತಿ
ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ ಮನವು, ಕೈಗೆ
ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಮನವ
ಹಿಡಿದು ಕೂಡಿಡಲಿಕ್ಕೆ
ಬರಿಯ ಗೂಟದ ಬೇಲಿ
ದಬ್ಬೆಯಿಲ್ಲ!
-೦-

ಸುಳಿ

2009-09-15T20:36:00.009+05:30

ಮುತ್ತು ಬಿತ್ತು
ಮುತ್ತು ಬಿತ್ತು
ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ
ಬಿತ್ತು ಮುತ್ತು

ಇತ್ತು ಇತ್ತು
ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು
ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ
ಮುತ್ತೂ ಇತ್ತು

ಮುತ್ತು ಇತ್ತು
ಮತ್ತೂ ಇತ್ತು
ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೂ ಇತ್ತು

ಹತ್ತು ಹತ್ತು
ಮೆತ್ತು ಹತ್ತು
ಮೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೂ ಹತ್ತು

ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತು
ಹತ್ತು ಹೊತ್ತು
ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತು
ಮುತ್ತು ಹೊತ್ತು

ಬಿತ್ತು ಬಿತ್ತು
ಅತ್ತು ಬಿತ್ತು
ಬಿತ್ತು ಪ್ರೀತಿ
ಬಿತ್ತು ಬಿತ್ತು

ಹತ್ತು ಬಿತ್ತು
ಮತ್ತು ಬಿತ್ತು
ಮತ್ತು ಮತ್ತು
ಮುತ್ತು ಬಿತ್ತು
-೦-

ಮಂಡೆಬಿಸಿ

2009-08-25T16:18:00.003+05:30

ಹೋಟೆಲ್ ಮಂಡೆಬಿಸಿ:

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಮುರುಡೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು. ಒಳಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು!

Twitter updates

2009-07-14T16:57:00.003+05:30

ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸತೇನು ಇಲ್ಲ. ಬ್ಲಾಗಿನಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರು Twitter ಬಳಸುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ Twitter ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಹ ಬ್ಲಾಗಿಗರನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ; ಇಲ್ಲಿ, ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲೊಂದು ನನ್ನ Twitter'ಗೆ ಕೊಂಡಿಯೊಂದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು. ಆ ಕೆಲಸ ಈಗ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಜೊತೆಗೇ ನನ್ನ twitter update'ಗಳನ್ನು ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಪ್ರಯೋಗ ಮಾತ್ರ.

ಕಾಣೆಯಾದ ಕಪ್ಪೆ ಮತ್ತು...

2009-06-21T10:35:00.002+05:30

ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಾದರು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದರೆ ಹೀಗೇ ಆಗುವುದೇನೋ!?
ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ತೆರೆದರೆ, ಮೊನ್ನೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಬ್ಲಾಗ್’ನಿಂದ ಹಕ್ಕಿಯ ಫೋಟೊನೆ ಮಾಯ!

ಮಾಯವಾದ ಪೋಟೋ!

ಬ್ಲಾಗ್ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದರೂ ಏನೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ನಂತರ ಇನ್’ಬಾಕ್ಸ್’ನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕೆಳಗಿನ ಪತ್ರವನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.
-------------------------------------------------------------

from	picasa-support@google.com
reply-to		picasa-support@google.com
to		*********@gmail.com
date		Sun, Jun 21, 2009 at 2:13 AM
subject		Picasa Web Albums issue affecting Blogger photos
mailed-by		scoutcamp.bounces.google.com
signed-by		google.com

Dear Picasa Web Albums user,

We wanted to let you know about a recent issue with your Picasa Web Albums account. As a result of a bug in our email notification system, some links and titles to unlisted albums and photos in your account may have been inadvertently sent to a limited set of other users -- those listed in your account as "Fans".

This involved unlisted photos only -- no 'sign-in-required to view' photos were involved. We fixed the issue within hours of identifying the problem.

To help remedy this bug, we have reset the unique web addresses for all albums that may have been affected. This helps ensure that these albums are inaccessible to anyone that attempts to view them using the outdated web address. If you would like to re-share these albums, please do so by clicking the "Share" button while viewing the album. Note, resetting the unique web addresses also broke image links for some affected photos in your Blogger blog -- you will need to re-post those images using Blogger. This applies to images uploaded from Wednesday evening to late Thursday night, Pacific Standard Time.

We're sorry for the trouble this may have caused. Although this issue only affected roughly 0.05% of Picasa Web Albums users, we want to assure you that we have treated this issue with the highest priority.

The Picasa Team

Some photos from the following unlisted albums may have been affected, so they have had their web addresses reset:

ABsoSI (Blogger)

---

You have received this mandatory email service announcement to update you about important changes to your Picasa Web Albums account.

Google Inc. 1600 Amphitheatre Parkway Mountain View, CA 94043

-------------------------------------------------------------

ಇಷ್ಟನ್ನು ಓದಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಪಿಕಾಸ ಅಲ್ಬಮ್ಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ನನ್ನ ಫೋಟೊದ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ತಂದು ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದೆ.
ಈಗ ಫೋಟೊ ಮರಳಿ ಬಂದಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ (Blogger)ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಹಾಕಿದ ಫೋಟೊ ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆಯೆ?
ಚಿಂತೆ ಬೇಡ, ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಸರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಆಕಪ್ಪೆ!

2009-06-18T18:25:00.006+05:30

ಮೊನ್ನೆ ೧೩ರ ಶನಿವಾರ ಹಂಪಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕೃಷ್ಣ ದೇವಾಲಯದ ಎದುರಿರುವ ಕೊಳದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮರಾಕ್ಕೆ ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕ ಹಕ್ಕಿ, ಕೊಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಗತಾನೆ ಹಿಡಿದ ಕಪ್ಪೆಯೊಂದಿಗೆ.

ಮೂರ್ಖರಾಗದಿರಿ

2009-03-31T19:46:00.005+05:30

ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾದರೆ ಏಪ್ರಿಲ್-೧, ಮೂರ್ಖರ ದಿನ. ಬೆಳಗಾದಮೇಲೆ ದಿನ ಆರಂಭವೆನ್ನುವುದು ಹಳೆಯ ಪದ್ದತಿ. ಈಗೆಲ್ಲ ರಾತ್ರಿಯ ೧೨ಡಾಗುವುದನ್ನೇ ಜನ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಗೆಳೆಯರೋ, ಹತ್ತಿರದವರೋ, ಸಹಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳೋ ಇಲ್ಲ ಎದುರು ಮನೆಯ ಪೋರನೊ, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಪುಟ್ಟಿಯೊ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೂರ್ಖರನ್ನಾಗಿಸಬಹುದು. ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಗಬಹುದು.

ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಮಾಷೆಗಾಗಿ ಮೂರ್ಖರನ್ನಾಗಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರಬಹುದು, ಅವಮಾನವಾದಂತೆನಿಸಿ ನೀವು ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಥವಾ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಗುವ ಜಾತಿಯವರಾಗಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡಬಹುದು.

ಅಷ್ಟೆ. ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಮೂರ್ಖರ ದಿನದಂದು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಆಗಲಾರದು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಮೂರ್ಖರ ದಿನ ಎಂದಿನಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಊಹೆ ಸುಳ್ಳಾಗಬಹುದು.

ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೆ ಬಂದು ಕುಳಿತಿರಬಹುದಾದ Conficker ಎಂಬ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ವೈರಸ್ ನಾಳೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯಂತೆ. ನೀವು Windows ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೀರೆಂದಾದರೆ ನೀವು(ಅಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಗಣಕ) ತೊಂದರೆಗೀಡಾಗಬಹುದು.

ಹಾಗಾಗಿ ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ AntiVirusನ್ನು update ಮಾಡಿ. Virus ಸಿಕ್ಕರೆ ಅಳಿಸಿಹಾಕಿ. ಅನಿವಾರ್ಯವಾದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ harddiskನ್ನೆ format ಮಾಡಿ.

ಕೆಲವು ಲಿಂಕು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ:

Conficker On Wiki
"Upon infection, the worm saves a copy of its DLL form to a random filename in the Windows system folder, then arranges to load itself thereafter at boot as a system service with a randomly generated name."
Timeline of computer viruses and worms
"Computer worm Confickerinfects nearly 20 million Microsoft server systems running everything from Windows 2000 to the Windows 7 Beta and Windows Server 2000 & Windows Server 2008. French air force, Royal Navy warships and submarines, Sheffield Hospital network, UK Ministry of Defence, German Bundeswehrand Norwegian Police were all affected. Microsoft has allocated $250,000 to identify its creator. The worm is set to activate on April 1st, 2009, to look for updates whose objectives are currently unknown."
An Analysis of Conficker C
"Perhaps the most obvious frightening aspect of Conficker C is its clear potential to do harm. Among the long history of malware epidemics, very few can claim sustained worldwide infiltration of multiple millions of infected drones. Perhaps in the best case, Conficker may be used as a sustained and profitable platform for massive Internet fraud and theft. In the worst case, Conficker could be turned into a powerful offensive weapon for performing concerted information warfare attacks that could disrupt not just countries, but the Internet itself."
Containing Conficker
"Conficker attempts to patch the MS08-067 vulnerability during infection. A flaw in the patch causes the machine to respond differently than both an unpatched system and an officially patched system."

ಕಣ್ಣಿ ಕೆರೆ

2009-03-18T16:45:00.002+05:30

ಆಗಸ್ಟ್ ೧೨ನೇ ತಾರೀಖೇ ಗಿರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿಟ್ಟಿದ್ದ.. "ಬಟ್ಟಾ.. ಮತ್ತೆ ೧೫ಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯಲ್ಲು ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಹಾಕ್ಯಳಡ, ಹುಡ್ರೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾರು ಹೋಪನ." ಅಂತ. ಅಲ್ ಬ್ಯಾಡ, ಇಲ್ ಬ್ಯಾಡ, ಅದು ದೂರ ಮತ್ತೊಂದು ಎಲ್ಲಾ ನೋಡಿದ್ದ, ಹಂಗೆ ಹಿಂಗೆ ಅಂದು, ಅಂತೂ ೧೪ರ ಸಂಜೆ ತೀರ್ಮಾನಾತು "ಕಣ್ವ ಡ್ಯಾಂ"ಗೆ ಹೋಪ್ದು ಹೇಳಿ. ನಂಗೆ (ಮತ್ತು ನನ್ ಬೈಕಿಗೆ) ಹುಶಾರಿಲ್ಲೆ, ನಾ ಗಾಡಿ ತಗಳದೂ ಇಲ್ಲೆ, ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡದು ಇಲ್ಲೆ ಅಂತ ಮೊದ್ಲೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಭಾಗ್ವತ ಬಂದು ಪಿಕಪ್ ಮಾಡದು ಅಂತ್ಲೂ ಪ್ಲಾನಾಗೋಗಿತ್ತು.

ಅಂತೂ ೧೫ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ನನ್ನಿಂದ ತಡ ಆಪ್ಲಾಗ ಅಂತ ದಡಬಡ ಎದ್ದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ೭ಕ್ಕೇ ಹೊಂಟ್ ಕುತ್ಗಂಡಿ ಅಂತಾತು. ಪಿಕಪ್ ಮಾಡಕೆ ಬರಕ್ಕಾಗಿತ್ತಲಾ ಕುಟ್ನ್ ಬಾವ, ಎಷ್ಟೊತ್ತಾದ್ರು ಪತ್ತೆನೇ ಇಲ್ಲೆ. ಅವನ್ನ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಹೊಂಡ್ಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡರತಿಗೆ, ಕೇಡಿನೆ ಬಂದ ನನ್ ಕರ್ಕಂಡೋಪ್ಲುಕೆ. ಅಂವ ಇನ್ನು ಯಮ್ಮನೆ ನೋಡಲ್ಲೆ, ಹಂಗಾಗಿ ನಾನೇ ಶಾಂತಿ ಸಾಗ್ರದತ್ರ ಹೋಗಿ ನಿತ್ಗಂಡಿದ್ದಿ.

ಶಾಂತಿ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಕಾಪಿ ಕುಡ್ಕಂಡು, ಕೇಡಿ ಬೈಕಲ್ಲಿ ಗಿರಿ ರೂಮ್ ಸೇರಿದ್ಯ. ಮೊದ್ಲೇ ಮಾತಾಡ್ಕ್ಯಂಡಂಗೆ ಎಲ್ಲರು ಕಲ್ಗಾರ್ ಗಿರಿ ಮನೆ ಹತ್ರ ಬಂದಾತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರ್ಡಕ್ಕಾರೆ ಸುಮಾರು ಏಳು ವರೆ ಆಗಿತ್ತೇನ..

ಒಂದ್ರ್ಹಿಂದ್ ಒಂದು, ಅದ್ರ್ಹಿಂದ್ ಮತ್ತೊಂದು, ಮಗದೊಂದು.. ಬೈಕೇ ಬೈಕು, ಬೈಕಿಂದೇ ಸಾಲು.. ಮನೇ ಬಾಗ್ಲಿಂದನೇ ರುಮ್ಮು ರುಮ್ಮು ಅಂತ ಹೊಂಟ್ರೆ, ನೋಡಂಗಿತ್ತು..

ಗುಂಗೆ.. ಗುಂಗೆ ಹುಳ ಹೊಂಟಂಗೆ..

ಟೋಪಿ:
ಇನ್ನೇನ್ ಮೈಸೂರ್ರೋಡ್ ಶೆಲ್ ಕಾಣ್ತು ಕಾಣ್ತು ಅನ್ನಷ್ಟೊತ್ತಿಗೇ, ಕೇಡಿ ಸ್ಪೀಡಿಗೆ ನಾ ಹಾಕ್ಯಂಡಿದ್ ಟೋಪಿ ಕೆಳಗ್ ಬಿದ್ದೋತು.. ಸೈಯ್ಯಪ.. ಕಲ್ಗಾರ್’ಗಿರಿ ಅದನ್ನೇ ಹಿಡ್ಕಂಬುಟ!! ವ್ಯಾಸನ್ ಬೈಕಲ್ಲಿ ಕುತ್ಗಂಡ್ ಬರ್ತಾಇದ್ದ ಸುಶ್ರುತನ್ನ ನಿಲ್ಸಿ,
"ನೋಡು ಸುಶ್ರುತ, ಸಂದೀಪನ್ ಟೋಪಿ ಬಿದ್ದೋತು, ಬ್ಲಾಗ್ ಬರ್ಯಕ್ಕಾರೆ ಇದನ್ನು ಬರ್ಯವು ಮತ್ತೆ! ಮರಿಯಡ ನೋಡು.." ಅಂತ ಹೇಳತಂಕನು ಸಮಾಧಾನಾಗಲ್ಲೆ ಅವಂಗೆ.

ಆದ್ರೆ ಸುಶ್ರುತ ಈ ಟ್ರಿಪ್ಪಿನ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೀಲೆ ಇಲ್ಲೆ. ಹಂಗಾಗಿ, ನಾನೇ ಬರ್ಯಕಾತು ಟೋಪಿ ಸುದ್ದಿನ!

ಯಾರ್ಯಾರ್?
ಅಂದಂಗೆ, ಅವತ್ತು ಯಾರ್ಯಾರ್ ಹೊಂಟಿದ್ವಪ ಅಂದ್ರೆ...

ದಯಾ & ಅವ್ರಣ್ಣ,
ಗಿರಿ & ವೇಣು,
ಕೃಷ್ಣ ಭಾಗ್ವತ & ಅಜಿತ್,
ಶ್ರೀನಿಧಿ & ಕಡ್ಡ,
ರವೀಂದ್ರ & ಪ್ರವೀಣ್,
ಸುಧೀರ್ & ಸಂದೀಪ,
ವ್ಯಾಸ & ಸುಶ್ರುತ,
ಸುಬ್ಬು & ಹರ್ಷ.

ಹಿಂಗೆ, ಬೈಕಿಗೆ ಇಬ್ಬಿಬ್ರಂಗೆ ಒಟ್ಟು 8 ಬೈಕಿಂದ 16 ಜನ ಇದ್ದಿದ್ಯ..

ಭಾವುಟ:
ವಾರದ ಮಧ್ಯ ರಜೆ ಬಂದಿದ್ರಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆಲ್ಲು ಹೋಗಕ್ಕಾಗ್ತಿರ್ಲೆ.
ಹಂಗಾಗಿ ಈ ಜಾಗ ಹುಡ್ಕಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ರಾಜರಾಜೇಶ್ವರಿ ಕಮಾನಿನ್ ಹತ್ರ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಸಿ,
ಎಲ್ಲರ ಬೈಕಿಗು ಭಾರತದ ಭಾವುಟ ಕಟ್ಗ್ಯಂಡಿದ್ದು,
ನಮ್ ಸವಾರಿಗೆ ಒಂತರಾ
ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿಯ ಬಣ್ಣ ಬಂದಿದ್ದಂತು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ..

ಆದ್ರೆ ಬರೀ ಸೊಣ್ಬಿಹುರಿ ಕಟ್ಟು ನಮ್ ಹುಡ್ರ ಹೊಡ್ತಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿ ತಡ್ಯವು. ಮೈಸೂರ್ ರೋಡ್ ಬೇರೆ! ಕೆಳವ? ಹೋಪ ಬೈಕಿಂದನೆ ಭಾವುಟ ಬಿದ್ದೋತು..
ಆದ್ರೆ ಗಿರಿ ಬಿಡ್ತ್ನ? ಅಲ್ಲ, ಗಿರಿ ಬಿಡ್ತಿ ಅಂದ್ರು ಬೇರೆವ್ರೆಲ್ಲ ಬಿಡ್ತಿದ್ವ!? ಜೀವದ್ ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟು, ಹೈವೇಮಧ್ಯ ಬಿದ್ದಿದ್ ಎತ್ಗ್ಯಬರದು ಅಂದ್ರೆ ತಮಾಶ್ಯಲ್ಲ.. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಗಿರಿಗೊಂದ್ ಸಲಾಮ್ ನಂದು.

ಲಘು ಉಪಹಾರ:
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರೀ ಒಂದು ಕಾಪಿ ಕುಡ್ದಿದ್ದು ಹೇಳದು, ೯ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರುಗುಟ್ತಾ ಇತ್ತು. ಯಾರಿಗು ತಿಂಡ್ಯಾಗಿರ್ಲೆ ಇನ್ನು. ಹಂಗಾಗಿ ಜನಪದ ಲೋಕದ ಪಕ್ಕದ್ ಕಾಮತ್ ಇದ್ದಲ ಅಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿಗೆ ಅಂತ ನಿಲ್ಸಿದ್ಯ.

ಊಟಕ್ ಬಫೆ ಕೇಳಿದ್ದಿದ್ದಿ, ಇಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿಗೂ ಬಫೆ ಮಾಡ್ಬುಟ್ಟಿದ್ದ. ಕಟ್ಟಗೆ ಹಶ್ವಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅದೇ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ಈಗ ಅನ್ಸ್ತು..
ತಿಂಡಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಎಂತು ಇರ್ಲೆ,
ಬರೀ
ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಕೇಸರಿಬಾತು,
ಇಡ್ಲಿ ವಡೆ,
ಪೊಂಗಲ್,
ಶ್ಯಾವಿಗೆ ಕಾಯ್ಹಾಲು,
ರವೆ ಇಡ್ಲಿ,
ವಡಪ್ಪೆ,
ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ,
೨ ನಮ್ನಿ ಹಣ್ಣಿನ ರಸ,
ಕಾಫಿ, ಚಾ..
ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿಟ್ಟ ಹಣ್ಣು..

ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಣ್ಣ, ಕಬ್ಬಿನಹಾಲು ಕಾಲಿ ಆಗೋಗಿತ್ತು ಅನ್ನದನ್ ಬಿಟ್ಬುಟ್ರೆ ಅದ್ಭುತ ತಿಂಡಿ.

ತಿಂಡಿ ತಿಂದ್ ಕೈ ತೊಳ್ಕಳಕು ಪುರ್ಶೊತ್ತಿಲ್ಲೆ, ಹೋಟೆಲ್ ಪಕ್ದಲ್ಲೆ ದ್ವಜಾರೋಹಣ.

ಸರಿ, ಇದೇ ಒಂದ್ ಅವಕಾಶ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲೀ ಹುಡ್ರ ಜೊತಿಗೆ ಸೇರ್’ಕ್ಯಂಡು ಜನಗಣಮನ ಹೇಳಿದ್ಯ. ಎಲ್ಲರು ಬರಲ್ಲೆ ಅಂತಿಟ್ಗಳಿ, ಅದು ಬೇರೆ ವಿಚಾರ!

ಕೆಲವ್ರು ಒಂದ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಪಿ ಹಿಡ್ಕಂಡೆ ಶೇರ್ಕ್ಯಂಡ!

ಒಳ್ಳೆ ತಿಂಡಿ ಕಾಪಿ ಬಿದ್ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗು ಒಂದ್ನಮ್ನಿ ಹೊಸ ಹುರುಪ್ಬಂದಿತ್ತು. ಸರಿ ಅಂತ ಡ್ಯಾಂ ಕಡಿಗ್ ಹೊಂಟ್ಯ. ಎಲ್ಲರು ಡ್ಯಾಮು ಅಂದ್ರೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ನೀರಿರ್ತು, ಹಾಂಗೆ ಹೀಂಗೆ ಅಂತ ಏನೇನೊ ಅಂದ್ಕಂಡಿದ್ಯ. ಅಲ್ಲಿಗ್ ಹೋಗಿ ನೋಡಿರೆ..
ನಾವೇ ನೀರ್ ತಗಂಡ್ ಹೋಕ್ಯಳವು. ನೀರು ಇಲ್ಲೆ ಎಂತು ಇಲ್ಲೆ!!

ಕಣ್ವ ಡ್ಯಾಂ ನೋಡಿದ್ಮೇಲೆ, ಅದನ್ನ ಡ್ಯಾಂ ಅಂತ ಕರ್ಯಕೆ ನಂಗಕ್ಕೇ ಕಷ್ಟಾಗಕ್’ಹಿಡ್ದೋತು. ಹಂಗಾಗಿ ಕೆಲವ್ರು ಕಣ್ವ ಕೆರೆ ಅಂದ,
ಕಣ್ವ ಹೊಂಡ ಅಂದ, ಕಡಿಗೆ ಅದು ಕಣ್ಣಿಕೆರೆ ಅಂತಾತು!!

ಅದನ್ನ ನೋಡಿರೆ, ಬಯಲ್ಸೀಮೆ ಬದಿಗೆ ಕೆರೆ ಹೆಂಗಿರ್ತು ಅಂತ ಮೊನ್ನೆ ಯಾರೊ ಹೇಳ್ತಿದ್ದ. ಅದೇ ನೆನ್ಪಾಗ್ತು..
ಅಲ್ಲಿ ಕೆರೆ ಹೆಂಗಿರ್ತಡ ಅಂದ್ರೆ..
"ಹೊಯ್ದ್ರೆ ತುಂಬ್ಕ್ಯತ್ತು, ತೊಳ್ಕಂಡ್ರೆ ಕಾಲಿ ಆಗೋಗ್ತು!"

ಆದ್ರೆ ನೀರಿಲ್ಲೆ ಅಂತ ಯಾರಿಗು ಬೇಜಾರಾಗ್ಲೆ.
ಇದ್ದ ಒಂದೇಒಂದು ಗೂಡಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಚಾ ಕುಡಿದು, ಲೈಟಾಗಿ ಡ್ಯಾನ್ಸೂ ಮಾಡಿದ್ಯ.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲೇ ಅತ್ಲಗಿತ್ಲಗ್ ಓಡ್ಯಾಡ್’ಕ್ಯಂಡು, ಫೋಟೊಗೀಟೋ ಮುಗುದ್ಮೇಲೆ ಕಬಡ್ಡಿ ಶುರು ಆತು.

ಕಬ್ಬಡ್ಡಿ ಮಜವೇ ಮಜ. ಅದೇನ್ ಅಬ್ರ, ಅದೇನ್ ಡೈಲಾಗುಗಳು, ಏನ್ ಕತೆ!

ಬಾಳ ವರ್ಷ ಆದ್ಮೇಲೆ ಉಸ್ಲ್ ಗೆರೆ!! ಅನ್ನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ನಂಗಂತು ಖುಶಿಯೋ ಖುಶಿ!!

"ಅಟ್ಟದ್ ಕಂಬನ ಬೇಲಿ ಗುಟ್ಟ ಹಿಡ್ದಂಗೆ ಹಿಡ್ಯಲ್’ಬತ್ತಿಲ್ಲೆ" ರವೀಂದ್ರನ ಮಾತು, ಇನ್ನೂ ಹತ್ ವರ್ಷ ನೆನ್ಪಿರ್ತು!

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮುಗ್ಸಿ ವಾಪಸ್ ಹೊಂಟ್ಯ. ದಾರಿಲ್ಲಿ ಒಂದ್’ಬದಿಗೆ ಸೌತೆಕಾಯಿ, ಮಾಯ್ನಣ್ಣು, ಶೇಂಗಾ ಇನ್ನೂ ಏನೇನಿತ್ತ ಎಲ್ಲ ಮುಕ್ಕಿದ್ಯ, ಬರಗೆಟ್ಟವ್ರಂಗೆ. ಅದೂ ಸಾಲ ಅಂತ ಆಟೋದಲ್ಲಿ ತುಂಬ್ಕ್ಯಂಡ್ ಬೆಂಗ್ಳೂರ್ ಬದಿಗ್’ಹೊಂಟಿದ್ ಎಳ್ನೀರ್ ನಿಲ್ಸಿ..
ಸ್ಕ್ರೂ ಡ್ರೈವರ್ರು, ನನ್ ಜೋಬಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ ಚಾಕು..

ಏನೇನೊ ಎಲ್ಲ ಬಳ್ಸಿ ಎಳ್ನೀರ್ ಕೆತ್ತಿ, ಕೊಯ್ದು, ಕುಕ್ಕಿ ಕುಡ್ದಿದ್ ನೆನ್ಪು ಇನ್ನು ಹಸಿ ಹಸಿ ಇದ್ದು..

ಹುಡ್ರಾ.. ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿದ್ರೊ?? ಹೊಂಡಿ ಎಲ್ಲ. ಹೋಪನ ಎಲ್ಲಿಗಾರು.. ಎಷ್ಟ್’ದಿನ ಆಗೋತು..

ಬದಲಾಗಿದೆ..

2009-03-03T00:43:00.006+05:30

ಹಿಂದಿನ ಪೋಸ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಬ್ಲಾಗ್ವಿಳಾಸ ಬದಲಾಗಿದೆ. ನೀವು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಗೂಗಲ್ ಐಡಿ ಬಳಸಿ ಕಾಮೆಂಟಿಸಬಹುದು. ಪ್ರಶ್ನೆ/ಅಭಿಪ್ರಾಯ/ಸಲಹೆ/ಸಂದೇಹಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾಗತ.

ವಿ.ಸೂ: ಇದು ಫೀಡಿನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬರೆದ ಪೋಸ್ಟು. ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರಾಸೆ ಅನಗತ್ಯ :)
_

ವಿಳಾಸ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ..

2009-03-02T23:34:00.005+05:30

ಅಡಚಣೆಗಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸಿ...

ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನ ವಿಳಾಸ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ!!

ವಿವರ ಇಂತಿದೆ..
ಹಳೆಯ ವಿಳಾಸ: http://snhalli.blogspot.com / http://www.snhalli.blogspot.com

ಹೊಸ ವಿಳಾಸ: http://blog.nadahalli.com

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಹಳೆಯ ಹಾಗು ಹೊಸ ವಿಳಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನಾದರು ಬಳಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹೊಸ ವಿಳಾಸವನ್ನೇ ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವಿಷ್ಟೆ:
ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿನಿಂದ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಲಿಂಕಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆ ಲಿಂಕನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೊಸ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ. ಊಹೂಂ.. ಅಷ್ಟೊಂದು ಅವಸರವಿಲ್ಲ, ಈಗಲೇ ಆಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಒಳಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು.

ನೀವು ಬ್ರೌಸರ್’ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಬುಕ್’ಮಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಬದಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ RSS ಫೀಡು, ಈಗಿದ್ದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಹೊಸತಾಗಿ(ಹೊಸ ವಿಳಾಸದಿಂದ) ಚಂದಾದಾರರಾಗಬೇಕಾಗಬಹುದು.

ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿರುವ ಬರಹಗಳಿಗೆ ನೇರವಾದ ಕೊಂಡಿಯಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಸುಲಭ.
ಅಂತಹ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿನ "snhalli.blogspot.com" ನ್ನು "blog.nadahalli.com" ಗೆ ಬದಲಿಸಿ.

ಉದಾ:
http://snhalli.blogspot.com/2007/08/blog-post_31.html ಎಂದಿದ್ದದ್ದು,

http://blog.nadahalli.com/2007/08/blog-post_31.html ಎಂದಾಗಬೇಕು.

ಇವಿಷ್ಟು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಬದಲಾವಣೆಗಳು. ಬೇರೆ ಏನಾದರು ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿಯಾದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಆಕಸ್ಮಿಕ.

ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೇ ಸಂದೇಹವಿದ್ದರು ಕಾಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಅಥವಾ ನನಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿರಿ.

ಸಹಕರಿಸುವಿರೆಂದು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ.
_

ಲೆಕ್ಕದ ಸಮಯ

2009-02-20T16:04:00.006+05:30

ನಾನು ಈ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆನೆಂದು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನ ಮೊದಲಿನ ಬರಹದ ದಿನಾಂಕವನ್ನೇ ಬ್ಲಾಗಿನ ಅಧಿಕೃತ ಜನ್ಮದಿನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆ ದಿನ, ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೬, ೨೦೦೫ರ ಮಂಗಳವಾರ. ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ೪೬ ತಿಂಗಳು ತುಂಬಿದ ಈ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಬಂದು ಹೋದವರ ಲೆಕ್ಕಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಬ್ಲಾಗಿನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ Stat Counter ನ ಬಳಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕಲೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಯಾವಾಗಲೊ ಬ್ಲಾಗಿನ template ಬದಲಾಯಿಸುವಾಗ Stat Counter ಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೋಡನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಾಸ್ವರ್ಡ ಮರೆತುಹೋಗಿ, ಏನೇನೊ ಆಗಿ ಮಾಹಿತಿಯೆಲ್ಲ ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಆನಂತರ ಎಷ್ಟೊ ತಿಂಗಳುಗಳ ತನಕ hitಉಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ಇಂದಿನ ಬರಹದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳೆಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇತ್ತೀಚಿನ (೮-೧೦ ತಿಂಗಳುಗಳ)ವು.

Referring Links: ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರಿ?
ವಿ.ಸೂ:
೧. ಕೊಂಡಿಯ ಮೊದಲು ಕಾಣಬರುವ ಸಂಖ್ಯೆಯು, ಆ ತಾಣದಿಂದ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಬಂದವರೆಷ್ಟೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
೨. ೨ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಜನರಿಗೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನ ದಾರಿತೋರಿಸಿದ ತಾಣಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸಿಲ್ಲ.

Returning Visits : ಮರಳಿ ಬಂದವರೆಷ್ಟು?

First Time Visits ◙ 66.2%
1-5 Returning Visits ◙ 22.9%
5-10 Returning Visits ◙ 5.8%
10+ Returning Visits ◙ 5.0%

ಯಾವ್ ಯಾವ್ ದೇಶದಿಂದ ??

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಸಾಕು. Stat Counter ನಿಂದ ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಿದೆ. ನೀವೂ ಒಮ್ಮೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನೋಡಿ.

ಅಂದಹಾಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದ ಕೊಂಡಿಗಳಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಸುಲಬೋಪಾಯವೆಂದರೆ Google ಗೆ ಹೋಗಿ
link:your-blog-url ಎಂದು ಹುಡುಕುವುದು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಯಾವ್ಯಾವ ತಾಣದಿಂದ ಕೊಂಡಿಗಳಿವೆಯೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಈ ಮಾಹಿತಿಯೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾಯವಾಗುವ ಸಂಭವವಿದೆ!!

ಪರ್ವತ ಪುರಾಣ

2009-02-16T17:32:00.003+05:30

ಮೊನ್ನೆ ೧೪/೧೫ ನಡಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ರಜವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ ಹೊರಟು ಶನಿವಾರ ತಲುಪಿ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಭಾನುವಾರ ರಾತ್ರಿ ಮರಳಿ ಹೊರಡುವುದು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಪಟ್ಟಣ ಸೊರಬ, ನಮ್ಮ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕೇಂದ್ರ. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ direct ಬಸ್ ಇದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಜಾಸ್ತಿ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಒಂದು ಸಿರ್ಸಿ-ಬೆಂಗಳೂರು (semi luxury) ಮತ್ತೊಂದು ಹಾನ್ಗಲ್-ಬೆಂಗಳೂರ್ ಬಸ್ಸು(super deluxe!).

ಆಮೇಲೆ ಸಿರ್ಸಿ ಲೈನಿಗೆ ದೊಡ್ ಬಸ್ ಬಂತು. ಆ ಟೈಮಿಗೆ ಸೊರಬದಿಂದಲೇ ಹೊರಡೊ ಒಂದು ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ ಶುರುವಾತು. ವರ್ಷ ಎರಡೊರ್ಷಕ್ಕೆ ಅದು ನಿಂತು ಹೋಯಿತು. ನಂತರದ್ದು ಸೋನಿ ಬಸ್ಸು. ಬಹಳ ಒಳ್ಳೇ ಬಸ್ಸು. ಲೋಕಲ್ ಸೀಟ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ. ನಾನು ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸೋನಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಸೊರಬದಿಂದಲೇ ಹೊರಡುವ ರಾಜಹಂಸ ಶುರುವಾದ ಮೇಲೂ ಸೋನಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಒಳ್ಳೇ ವ್ಯಾಪಾರ ಇತ್ತು. ಅದೇನಾಯಿತೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಈಗ ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಸೋನಿ ಮಾಯವಾಯಿತು.

ಸೋನಿಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಂತು, ಬಾಲಾಜಿ ಅಂತ. ಅದೇ ನಂತರ ಸಿದ್ಧಗಂಗ ಎಂದಾಯಿತೊ ಏನೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂತು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಸಿದ್ಧಗಂಗ ಅಂತ ಒಂದು ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ಸು ಸೊರಬ-ಬೆಂಗಳೂರು-ಸೊರಬ ಹೊಡೀತಿತ್ತು.

ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗಿರಬೇಕು, ಮಹಾದೇವ ಅಂತ, ಹೊಸಾದು. ಇವರದ್ದು ಈಗ ಎರಡು ಬಸ್ಸುಗಳಿವೆ. ಒಂದು ೨+೨ ಮತ್ತೊಂದು ೨+೧. ನನ್ನ ಸದ್ಯದ default ಬಸ್ಸು ಕೂಡ ಇದೆ. ಒಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು. ಅರಾಮಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು.

ಮೊನ್ನೆ ಹೋಗುವಾಗ ಕೂಡ ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿ ಮಹದೇವ ಬಸ್ಸಿಗೇ ಹೋದೆ. ಮರಳಿ ಬರಲು ಟಿಕೆಟ್ಟಿಗೆಂದು ಇನ್ನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು ಫೋನ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ. "ತಡಿ, ಮಹದೇವ ಬ್ಯಾಡ ಈ ಸರಿ. ಹೊಸ ಬಸ್ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಕೋಚ್ ಬೇರೆ ಇದ್ದಡ ನೋಡ್ಲಕ್ಕಡ".

ಸರಿ ಎಂದು ಹೊಸ ಸ್ಲೀಪರ್ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಟಿಕೇಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿಸಿಯಾಯಿತು. ಅದೇ ಪರ್ವತ್ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್!! ಸರಿ, ಬಸ್ಸು ಹೊರಡುವುದು ರಾತ್ರಿ ೯:೧೫ಕ್ಕೆ. ಸಂಜೆ ಬಸ್ಸಿನ ಏಜೆಂಟು ಮನೆಗೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಬುಕ್ಕಿಂಗ್ ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅದರಿಂದಲೇ ನಾನು ಹೊಸ ಬಸ್ಸಿನ ಗ್ರಾಹಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ! (ಗ್ರಾಹಕನಾಗುವ ಮೊದಲೆ).
ನಾನು ಸಂಜೆ ಗಿಣ್ಣಾಲು ಕುಡಿದು, ಲೈಟಾಗಿ ೨ ಚಪಾತಿ ತಿಂದು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಸೊರಬಕ್ಕೆ ಬಂದೆ.
ಪೈ ಅಂಗಡಿ ಎದುರಿಗೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಪರ್ವತ್ ಬಸ್ಸು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಎತ್ತರವಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾನುವಾರ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಡುವವರು ಜಾಸ್ತಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಸೊರಬವೇನು ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಬೇಗ ಮಲಗಿಬಿಡುವ ಸೊರಬ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ತಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದಿತ್ತು. ಬಸ್ಸಿನ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತವನೆ ಏಜೆಂಟಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕತೊಡಗಿದೆ. ಅವನು ಅಲ್ಲೇ ಕೆಳಗಡೆ ಯಾರಿಗೋ ಟಿಕೆಟ್ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ನಂಗಿನ್ನು ಸೀಟ್ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟಿರದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಕ್ಲಿಪ್ಪಾಕಿದ್ದ ರಟ್ಟು(pad) ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವ ಬಂದ.

"ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಅಲ್ವ ನೀವು? U3 ತಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್" ಎಂದವನೆ ಚಂದದೊಂದು ಟಿಕೆಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಎನೋ ಗೀಚಿ, ಹರಿದು ನನ್ನ ಕೈಗಿತ್ತ. ಪ್ರಯಾಣದ ದಿನಾಂಕ ಮತ್ತು ಸೀಟ್ ನಂಬರ್ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆ. ಒಳ್ಳೆ ಗಂ ಅಂತ ಅಗರಬತ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮಿಶ್ರ ಪರಿಮಳ. ಒಳಗಿಂದ ಗ್ಲಾಸನ್ನು ತಿಕ್ಕಿ ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಾಲಕನ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯ ಸ್ವಾಗತ. ಚಾಲಕನನ್ನು ಹಾಗೇ ದಾಟಿ ಒಳನಡೆದೆ.

ನೀಟಾಗಿ ಗುಡಿಸಿಟ್ಟ ಬಸ್ಸು. ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಡಗಡೆ ಸಾಲಿಗೆರಡರಂತೆ ಐದಾರು ಸಾಲು ಸುಖಾಸನಗಳು. ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಾಸನಗಳು/ಹಾಸಿಗೆಗಳು. ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ, ಕೆಳಗೆ ಹಾಗು ಮೇಲೆ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಮಲಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಮೇಲಿನಿಂದ ಶಿಸ್ತಾಗಿ ಜೋತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ತಿಳಿಬಣ್ಣದ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರದ ಪರದೆಗಳು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯದ ದಾರಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಣ್ಣದೆನಿಸಿತು.

ಎಡಗಡೆಯ ಪರದೆಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸರಿಸಿ ನೋಡಿದೆ. ಏನಾಶ್ಚರ್ಯ್!! ಒಳ್ಳೆ ಅಗಲವಾದ ಹಾಸಿಗೆ. ಅಷ್ಟು ಅಗಲದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಬೇರಾವ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಶುಭ್ರವಾದ ಕೆಂಪು ಮೇಲುಹೊದಿಕೆ. ತುದಿಯಲ್ಲೊಂದು ಕೆಂಪಂಗಿ ತೊಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಬಿಳಿ ದಿಂಬು. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು?!

ಆದರೆ "U3" ಹುಡುಕಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟೆ, ಸೋತೆ. ಏಜೆಂಟು ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಒಳಗೆ ಹಾಸಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೈದು ಕೆಳಗಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಸೀಟು ತೋರಿಸಿ ಎಂದೆ. ಬಂದು ಹುಡುಕಿದ, ಪಾಪ ಅವನಿಗೂ U3 ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. "ತಾಳಿ ಸರ್, ಡ್ರೈವರ್ ಕೇಳನ ಹೊಸ ಬಸ್ಸು ಹಂಗಾಗಿ.. " ಎಂದು ಡ್ರೈವರ್ ಹತ್ರ ಹೋದ. ಡ್ರೈವರ್ ಬಂದು ಎಡಗಡೆಯ ಮೊದಲ ಹಾಸಿಗೆ ತೋರಿಸಿ ಹೋದ. ಆ ಹಾಸಿಗೆಯ ಬಳಿಯ label U6 ಅಂತ ಇತ್ತು! ನನಗೆ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೆ, ಇಲ್ಲೆನೊ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂದೆನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ U6 ನ ಮಹಾನುಭಾವರು ಬಂದು ಹತ್ತಿ ಶಿಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟರು!

ಆಗಲೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು. ನಾನಂದುಕೊಂಡ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಗಲವಾದ ಹಾಸಿಗೆ double seatಉ!! ಮತ್ತು ಈ ಮನುಷ್ಯ ಒಂದೇ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಖುಶಿಯಿಂದ double bedನಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅಂದರೆ, ಅವನ ಬುಕಿಂಗ್ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರೆ, ಅಪರಿಚಿತ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಜೊತೆ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಮೂರುವರೆ ನಾಲ್ಕಡಿ ಅಗಲವಿರುವ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬೇಕು.

ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಅಸಮಾಧಾನವಾಗಿತ್ತು. ಬಸ್ಸು ಹೊರಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ದಾಟಿ ಆಗಲೇ ೧೦ ನಿಮಿಷವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನಂತೆಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರಾಗಲೇ ಏಜೆಂಟರ ಜೊತೆ ಏರು ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲು ಏಜೆಂಟರ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನ. ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ ಇದೇ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಬಸ್ಸೊಂದು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಅನನುಭವಿಯಾದ ಏಜೆಂಟನೊಬ್ಬ ಸೀಟು ಬುಕ್ಕು ಮಾಡಿದಂತೆ ಕೇಳಿದವರಿಗೆಲ್ಲ ಟಿಕೇಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅಪರಿಚಿತರು ಸಾಯಲಿ, ಅಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಕೂಡ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ!! ಏಜೆಂಟು ಈ ಬಸ್ಸನ್ನು, ಬಸ್ಸಿನ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ಮೊದಲಬಾರಿ.

ಸರಿ, ತಪ್ಪಾಗಿದೆಯೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಅವನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೂ ಇದ್ದ. ಅಷ್ಟಾದರು ಕೆಲವರು ಕೂಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ರಗಳೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ. ನಾನಂದೆ,
"ನೋಡಿ, ಆಗಿದ್ ಆಯ್ತು. ನಿಮ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೀರ. ನನಗೆ ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಕೊಡೋದಾರೆ ಸಿಂಗಲ್ ಕೊಡಿ. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಕುತ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗೋಕ್ ಒಂದ್ ಸೀಟ್ ಕೊಡಿ. ಅದೂ ಆಗಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಹೇಳಿ, ಮುಂದೆ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ".

ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್’ನಲ್ಲಿ ಈಗ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಭಾನುವಾರವಾದ್ದರಿಂದ sittingಕೂಡ ಫುಲ್ಲಾಗಿತ್ತು. ಏಜೆಂಟ್ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತಿದ್ದ. ನಾನಿನ್ನು ಟಿಕೆಟ್ಟಿನ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಚಾಲಕನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿನ ಮಾಲೀಕರು ಒಳಗೆ ಬಂದರು. ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರು adjust ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಬಸ್ಸಿನ ಮಾಲೀಕರು ಭರವಸೆಯಿತ್ತರು. ಅವರ ಮಾತನ್ನು ನಂಬದೆ ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.

ಏಜೆಂಟರು ದುಡ್ಡು ಲೆಕ್ಕಮಾಡಿ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ನನಗೆ ಏನಾದರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಮತ್ತು ನನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿ, "ಇದೊಂದ್ ಸರಿ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕಳಿ ಸರ್.. ಫಸ್ಟ್ ಟೈಮ್ ಅಲ್ವಾ.. ಹಂಗಾಗಿ.." ಎಂದು ನಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಸ್ಸಿಳಿದು ಹೋದರು. ಬಸ್ಸು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನಾನು ಕೆಳಗಡೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತೆ. ನನ್ನ ಎದುರಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬಸ್ ಮಾಲೀಕರು ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಮಾಡಿತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮುಖ ನೋಡಿಯೇ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು; ಎಲ್ಲೂ adjust ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು.

ಸರಿ, ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋಣವೆಂದು ಆದಿತ್ಯನಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಕಲ್ಗಾರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಒಂದು ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ ಟಿಕೆಟ್ ಇದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದ. ಅದನ್ನು ಯಾರಿಗೊ ಕೊಟ್ಟಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆಂದ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿರಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದೆ.
"ಹೋ ಹೋ, ತಗಂಬುಟಿದಿ. ನಮ್ ಬಸ್ಸೇ ಸೈ.. ಮಹಾರಾಜ.. ನೀ ಏನು ತಲೆ ಕೆಡ್’ಶ್ಗ್ಯಳಡ.. ಸೀದ ಬಂದ್ಬುಡು" ಅಂದ.

ಸಕ್ಕತ್ ಸಮಾಧಾನ.. ಟೆನ್ಶನ್ ಎಲ್ಲ ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿ, ಮುಖದಲ್ಲೊಂದು ಮಂದಹಾಸ.. ಊಹೂಂ! ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೂಡಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಶ್ರೀಧರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.. "೧೦ ಗಂಟಿಗೆ ಬಿಡದು ಬಸ್ಸು.. ಎಲ್ಲಿದ್ದೆ ನೀನು?!"

ಹುಹ್!! ಅಗಳ ಹಾರಿ ಇಬ್ಬೆಟ್ ಬಿಟ್ಟಾಂಗಾತು ಅಂದುಕೊಂಡೆ.. ನಾನಾಗ ಇನ್ನು ಸೊರಬ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಆಗಲೇ ೯:೩೦ ಆಗ್ಯೋಗಿತ್ತು. ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೋಚದೆ ಚಾಲಕನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಅವನು ಹಾಳಾದ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಬೈಯ್ಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ.

ಏನಾದರಾಗಲಿ ಎಂದು ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ನಾನು ಬರುವ ತನಕ ಕಾಯುವಂತೆ ಮಹಾರಾಜ ಬಸ್ಸಿನ ಚಾಲಕನ ಮನವೊಲಿಸುವುದೊಂದೇ ದಾರಿಯೆಂದೂ, ಅದನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕೊನೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕೊಂದು ಟಿಕೆಟ್ಟೂ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಟಿಕೆಟ್ ಸಿಗುವುದು ಕನಸೇ ಸೈ ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಿಗ್ನಲ್ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಮತ್ತು ಬಸ್ಸಿನ ಮಾಲೀಕರು ನಮ್ನಮ್ಮ ಫೋನುಗಳನ್ನು ಕಿಸೆಗಿಳಿಸಿ ಮಾತಿಗಿಳಿದೆವು. ಮೊದಲು ನಾನೇ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ, ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ೧೮ ವರ್ಷ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದವರು, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಸ್ ಸರ್ವಿಸ್ ಪ್ರಾರಂಭಮಾಡಿದ ಕತೆ ಹೇಳ ತೊಡಗಿದರು.

ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರಿಂದ ದಾರಿ ಸಾಗಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ನೂರಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ, ಭಾನುವಾರ ಡಿಮ್ಯಾಂಡ್ ಹೇಗೆ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಮಾಡುವುದು, ದುಬಾರಿ ಪರ್ಮಿಟ್ಟುಗಳು, ಏಜೆಂಟರು ಮತ್ತು ಚಾಲಕರಿಂದಾಗಬಹುದಾದ ಮೋಸ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುವ ಮತ್ತು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ವಿಧಾನಗಳು. ನಾನು ಶಿವಮೊಗ್ಗ-ಸಾಗರ ರೈಲಿನಿಂದಾಗುವ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೪೦ ನಿಮಿಷದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಕರ ವಿಷಯಗಳು ಹೊರಗೆಬಂದವು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಸ್ಲೀಪರ್ ಕೋಚ್’ಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಪರವಾನಗಿ ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರುವುದು, ಆಂಧ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ತೀರ್ಮಾನ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ, ಅದರಲ್ಲಿನ adjustmentಗಳು.. hmm..

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಸಂತೋಷದ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ, ಅವರು ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಏಜೆಂಟರ ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಸೊರಬದಿಂದ ಹೊರಟ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗಾದ ತೊಂದರೆಯಾದದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ತಪ್ಪಿನ ಒಂದಂಶವನ್ನೂ ಸಮರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದಿದ್ದು. ತಪ್ಪಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದು. ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರವಸೆಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದು!

ಇತ್ಲಗೆ, ಸಿಗ್ನಲ್ ಸಿಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಫೋನು.. ಎಲ್ಲಿದ್ದೆ? ಎಲ್ಲಿದ್ದೆ? ಟೈಮು ೧೦:೧೦.. ಸದ್ಯ, ಆ ಬಸ್ಸು ಇನ್ನು ಹೊರಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಗರ ತಲುಪಲು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಕನಿಷ್ಟ ೧೦ ನಿಮಿಷ ಬೇಕಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಬಿ.ಹೆಚ್. ರೋಡಿನಲ್ಲೇ ಇಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರೀಧರ ಹೇಳಿದ. ಅವರ ಬಸ್ಸು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಗೂ ೫ ನಿಮಿಷ ಬೇಕೇ ಬೇಕು.

ಅಂತೂ ಸುಮಾರು ೧೦:೩೦ರ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮಹಾರಾಜ ಬಸ್ಸು ಬಂದು ನಿಂತಾಗ, ಓಡಿ ಹತ್ತಿ ಎದುರಿಗೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಶ್ರೀಧರನಿಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದೆ. ಹೆಗಲ ಮೇಲಿನ ಭಾರ ಸೀಟಿಗಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರವೆಲ್ಲ ಇಳಿದು ಹಗುರಾದೆ.

ಆದಿತ್ಯನ ತಮಾಷೆಯ ಮಾತುಗಳು, ನಗೆಯ ಹೊಳೆ, ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಿನ ಜೋಕುಗಳು.. ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಕ್ಕಿದ್ದು, ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ಬಿದ್ದಿದ್ದು.. ಏನೇ ಆಗ್ಲಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸೋಮವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲೆದ್ದೆ. ಒಂದು ನೆನಪಿನಲ್ಲುಳಿಯುವಂತಹ ರಾತ್ರಿ.

ಮುಂಚೆ ಮಾಡಿಕೊ ಧರ್ಮವ

2009-02-09T16:25:00.005+05:30

ಗೋವಿಂದಾ ಹರಿ ಗೋವಿಂದಾ ಹರಿ ಗೋವಿಂದಾ ನಾರಾಯಣ
ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯನೆತ್ತಿದ ಸ್ವಾಮಿ ನಮ್ಮನು ರಕ್ಷಿಸೊ ||ಪ||

ಮಂಚ ಬಾರದು ಮಡದಿ ಬಾರಳು ಕಂಚು ಕನ್ನಡಿ ಬಾರದು
ಸಂಚಿ ತುಂಬಿದ ಹಣವು ಬಾರದು ಮುಂಚೆ ಮಾಡಿಕೊ ಧರ್ಮವ ||೧||

ಅಣ್ಣ ಬಾರೆಂದು ತಮ್ಮ ಬಾರೆಂದು ಬಣ್ಣ ಭಾಷೆಲಿ ಕರೆವರು
ಎಣ್ಣೆ ತುಪ್ಪವ ಕಾಸಿ ಬಾಯೊಳು ಸಣ್ಣ ಧಾರೆಲಿ ಬಿಡುವರು ||೨||

ಮಕ್ಕಳುಂಟೆಂದು ಮರಿಗಳುಂಟೆಂದು ನೆಚ್ಚಬೇಡೆಲೆ ಜೀವವೆ
ಯಮನ ಧೂತರು ಬಂದು ಕರೆವಾಗ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು ಬಾರರು ||೩||

ನೆಂಟರುಂಟೆಂದು ಇಷ್ಟರುಂಟೆಂದು ಹಿಗ್ಗಬೇಡೆಲೆ ಜೀವವೆ
ಕಳ್ಳತನದಲಿ ಯಮನರೊಯ್ವಾಗ ಯಾರು ಬಿಡಿಸುವರೆನ್ನನು? ||೪||

ಹಾಸು ದರ್ಭೆಯ ಸೂಸು ಶೇಡಿಯ ಶ್ವಾಸ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿದೆ
ಶೇಷಗಿರಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನಾಯ್ಕನ ಬೇಸರಿಲ್ಲದೆ ಭಜಿಸಿರೊ ||೫||

-ಪುರಂದರ ದಾಸರು

Update: (13/02/2009)
ವಿ.ಸೂ: ಇದನ್ನು ನಾನು ಯಾವುದೇ ಮುದ್ರಿತ ಹೊತ್ತಿಗೆಯಿಂದ ತಂದಿದ್ದಲ್ಲ.
ಅವರಿವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು, ನನಗೆ ನೆನಪಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗಾಗಿ
ಇದು ಪುರಂದರ ದಾಸರ ರಚನೆಯೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನವಿದೆ.
ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ದಾಸರ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬರುವ
’ಪುರಂದರ ವಿಠಲ’ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ!
ಹುಡುಕಿದಾಗ ನನಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ರಚನೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಅದರಲ್ಲಿರುವ ರಚನೆಗೂ ಹಾಗು ನಾನು ಬರೆದದ್ದಕ್ಕು ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ.

ನನ್ನ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸುವುದು
ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯಿದ್ದರೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ದಂಡಾವತಿ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಯೋಜನೆ

2009-01-13T14:48:00.004+05:30

ನೀವು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ವೃತ್ತ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದುವವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವ ವಾರ್ತೆಯನ್ನು ನೋಡುವವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ದಂಡಾವತಿ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಕೇಳಿರುತ್ತೀರಿ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೇಳುತ್ತೀರಿ/ಓದುತ್ತೀರಿ. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪದಿನವಾದರೂ ಈ ಯೋಜನೆ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

ಯೋಜನೆಯ ಪರ/ವಿರೋಧವಾಗಿ ಸುಮಾರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ/ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಕೆಲವು ಕೊಂಡಿಗಳು:
July 02, 2008

ದಂಡಾವತಿ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಯೋಜನೆ : ರೈತರಿಂದ ಸರ್ವೇ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತಡೆ, ಪ್ರತಿಭಟನೆ

‘ನಮ್ಮ ಜೀವ ಹೋದರೂ ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಪರಿಹಾರ ಬೇಡ, ವಿಷ ಕೊಡಿ’ ಎಂದು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ ಘಟನೆ ನಡೆದಿದೆ.

Oct 14, 2008

Opposition to Dandavati project criticized

1,203 acres of land will get submerged of which 160 acres is forest land, 143 acres is fertile land.
97 houses in Cheelanuru village, 47 in Jedigere and 43 houses in Holisalu will go under water

Jan 12, 2009
Opposition growing against Dandavati Irrigation Project

(Photo courtesy The Hindu)

Up in arms: Residents of villages to be affected by the irrigation project in Sorab taluk camping at the proposed site of a dam at Marur.

Jan 12, 2009
Centre has not approved the project, says Bangarappa

“How can the project be implemented when there is no approval [for it] from the Centre and no survey has been taken up”? he said and added that compensation had not been fixed for the land to be acquired for the project.

The List of Projects on the official website of Water Resources Department, Government of Karnataka does not mention this project!!

ನಾನಿನ್ನೂ ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆಹಾಕುವ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಾಹಿತಿಗೆ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೆ. ನಿಮಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

P.S: ನಾನು ಕೂಡ ಸೊರಬ ತಾಲ್ಲೂಕಿನವನೆ. ಮುಳುಗಲಿರುವ ಗ್ರಾಮಗಳು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವೋ, ಅಲ್ಲಿಯ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ನನ್ನ ಮನಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ ಹತ್ತಿರ.

CY @ $26.34 ??

2009-01-11T11:13:00.005+05:30

CY (Cypress Semiconductor Corporation)
26.34 +21.23 (415.46%) Jan 10, 9:11PM EST

2008ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಒಂದರಿಂದ ಮೊನ್ನೆರಾತ್ರಿಯ ತನಕವೂ $5 ರ ಎಡಬಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೈಪ್ರೆಸ್’ಸ್ ಶೇರು ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೋಡಿದಾಗ 26.34!!

ಯಾಕೆ, ಏನು, ಎತ್ತ ಒಂದನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ news update ಸಿಗುವವರೆಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ/ಗೊಂದಲ/ಅನುಮಾನಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಬದುಕಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಒಂದುವೇಳೆ ಇದು ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, Google Finance ಕೊಡುವ ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ನಿಖರತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅನುಮಾನ ಶುರುವಾದೀತು.

ಯಾವುದಕ್ಕೂ, ಕಾದು ನೋಡುವ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ, ಕಳೆದುಳಿದ ಚೂರು ವೀಕೆಂಡಿನತ್ತ ಚಿತ್ತ ಹರಿಸುವಂತವನಾಗುತ್ತೇನೆ..

Update: Apparently this was a Google finance screw up and there is no mention of it on their official blog.

2008

2008-12-31T14:22:00.005+05:30

ಇವತ್ತು Dec 31. 2008ನೇ ಇಸವಿಯ ಕೊನೆಯ ದಿನ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ತಾಸುಗಳಲ್ಲಿ 2009 ಬಂದೆರಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರಿದ್ದೂ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ, "ರಾತ್ರಿ ಆಚರಣೆ ಎಲ್ಲಿ?"

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಏನೊ ಒಂತರಾ ಖುಶಿ! ಯಾವುದೋ ಹೊಸನದಿಗೆ ದುಮುಕ ಹೊರಟವರಂತೆ ಸಂಭ್ರಮ, ಏನೊ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ, ಸ್ವಲ್ಪ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ. ಬಾಹ್ಯ ಜಗತ್ತಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಯುದ್ಧಗಳು, ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಕಂಡುಬಿಡುವ ಸಂತೋಷ. ಎಲ್ಲರಂತಿರಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಡ, ಎಲ್ಲರಂತಿದ್ದುಕೊಂಡೆ ಬೇರೆಯವನಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ನೂರೆಂಟು ಭಾವನೆಗಳು, ಬಳಲಿಕೆಗಳು.

ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಹೀಗೆ ೩೧ರ ರಾತ್ರಿ ಕುಳಿತು ಈ ವರ್ಷದ ’ಆದಹೋದ’ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಬೀರಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸುವುದು ನನ್ನದೊಂದು ರೂಢಿ. ಆದರೆ ಇಂದೇಕೋ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವೇ ಈ ವಿಚಾರ ತಲೆಗೆ ಹೊಕ್ಕಿದೆ. ಹೀರುತ್ತಿರುವ (ಮರ್)ಕಣ್ಣಿನ್’ದೇವನ್ ಟೀ ಯ ಮಹಾತ್ಮೆಯಿದ್ದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪುಸ್ತಕಗಳು:
2008ರಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲೂ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕಡಿಮೆ. ಇರ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿದೆ ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪಟ್ಟಿ:

ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ - ನಾಗೇಶ ಹೆಗಡೆ, ಬಕ್ಕೆಮನೆ
ವ್ಯಾಸರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳರ ಸಮಗ್ರ ಕತೆಗಳು
Tara's Child - Susan Kearney
ಗರುಡಗಂಬದ ದಾಸಯ್ಯ - ಗೊರೂರು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಐಯ್ಯಂಗಾರ್
Fortune's Formula - William Poundstone
Where Eagles Dare - Alistair MacLean

ಚಲನಚಿತ್ರಗಳು:
ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಹೊಸಬ. ನೋಡಿದ್ದು ಕಡಿಮೆ, ಆದರೆ ತುಂಬಾ ಕಲೆಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.
ಇವಿಷ್ಟು ೨೦೦೮ರಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು:

Jab We Met
Dor
12 Angry Men
Chak De! India
Michael Clayton
Anupama
21
ಎದುರುಮನೇಲಿ ಗಂಡ ಪಕ್ಕದ್ಮನೇಲಿ ಹೆಂಡ್ತಿ
A Wednesday
Sangama
WALL-E
Kung Fu Panda
Navagraha
Finding Nemo

ಇತರೆ:
ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ನೆನಪಿನಲ್ಲುಳಿಯುವ ಇನ್ನಿತರೆ...

La Centre(Map, Website) - Black Jack, Poker
Mounthood, OR (Website, My Photos) ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೭
ಬುಲೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು-ನಡಹಳ್ಳಿ-ಬೆಂಗಳೂರು, ಮಾರ್ಚ್ ೨೦, ೨೧, ೨೨, ೨೩
ಪ್ಯಾರಾಸೈಲಿಂಗ್, ಮೇ ೧೭ & ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೮
ಪ್ರಭಾಳ ವಿವಾಹ, ಮೇ ೨
ಕಾರು ಖರೀದಿ, ಮೇ ೨
ಮುಳ್ಳಯ್ಯನ ಗಿರಿ, ಬಾಬಾಬುಡನ್ ಗಿರಿ, ಮಾಣಿಕ್ಯಧಾರ ಜಲಪಾತ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜುಲೈ ೨೦
ಕೇರಳ ಪ್ರವಾಸ, ಆಗಸ್ಟ್ ೧೫, ೧೬, ೧೭
ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮರಣ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೬
ದೀಪೋತ್ಸವ (Photos), ನವೆಂಬರ್ ೧೫
ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಊರಕಡೆ ಒಂದು ವಾರ, ತೀರ ಮೊನ್ಮೊನ್ನೆ(ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೧-೨೮)
ಶೇರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋದ ಹಣ (ಬೆರಳು ಸವೆಸಿ ದುಡಿದದ್ದು!)

ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾದರೆ ಎದುರಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆ
"ನಿಂದು New Year Resolution ಏನು..?"
ನಿಮ್ದೆಲ್ಲಾ ಏನೇನಿದ್ಯೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ನಂದಂತು ತೀರ್ಮಾನ ಆಗೋಗಿದೆ..
೨೦೦೯ಕ್ಕೆ resolutionಉ..

"1680 x 1050"

ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಎಲ್ಲ ಓದುಗರಿಗೂ, ಸಹಬ್ಲಾಗಿಗರಿಗೂ ಮತ್ತು ಅವರ ಬ್ಲಾಗಿನ ಓದುಗರಿಗೂ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಷಯಗಳು.

ಬಂದಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ

2008-12-29T11:37:00.003+05:30

ಒಂದು ವಾರದ ಸುಧೀರ್ಘ ರಜೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದೇನೆ. 21ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟವನು ನಿನ್ನೆ(28) ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದೆ.

ಪ್ರಯಾಣದ ಕಿರು ಸಾರಾಂಶ:
ದಿನಗಳು: ೮
ಸುತ್ತಿದ ದೂರ: ೧೩೬೯ ಕಿ.ಮೀ.
ಸುಟ್ಟ ಪೆಟ್ರೋಲು: ೮೩ ಲೀ.
ಗರಿಷ್ಠ ವೇಗ: ೧೭೦ ಕಿ.ಮೀ./ಗಂ

ಬೆಂಗಳೂರೇನೂ ಬಹಳ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳದೇ ಸುಮಾರು ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಯಾಗಿದೆ.
ಆರ್ಕುಟ್’ನ ಪೆಂಡಿಂಗ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟುಗಳು,
ಓದಬೇಕಿರುವ ನೂರಾರು ಈಮೇಲುಗಳು,
ಫೀಡುಗಳೋ., ಸಹಸ್ರಾರು..

ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಫೋಟೋಗಳು ಹಾಗು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಇತರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯಿದೆ.

ಕೂಪನ್ನಕ್ಕಿ ಬಾನ

2008-12-17T14:26:00.002+05:30

ಇಲ್ಲ, ಇದಾಗದಿಲ್ಲ. ಹಿಂಗೇ ಆದ್ರೆ ಮುಂದೆಂಗೇನ ಮಾರಾಯ.. ಅಲ್ಲ ನೋಡು, ಅದು ಇದು ಅಂತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಾನಿನ್ ರೇಟು ಹಿಂಗ್ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಕಿಡುದ್ರೆ ನಮ್ಮಂತವ್ರು ಸಂಸಾರ ಮಾಡದ್ಹೆಂಗೆ ಅಂತ..

ಮೊನ್ನ್ ಮೊನ್ನಿನ್’ವರಿಗು ಒಂದ್ ನೂರ್ ರುಪಾಯ್ ಹಿಡ್ಕಂಡೋಗಿ ಎರಡ್ಚೀಲ ತುಂಬಾ ಸಂತೆ ಮಾಡ್ಕ್ಯಂಡ್ ಬರ್ಬೋದಿತ್ತು. ಈಗೆಲ್ಲ ಎಂತದಾ.. 200-300 ರುಪಾಯಿದ್ರು ಸಾಕಾಗದಿಲ್ಲ. ನೂರ್ ರುಪಾಯ್ ನೋಟ್ ಮುರ್ಸದೆ ತಡ ಕಣ, ಆಚೀಚಿಗ್ ನೋಡರೊಳಗೆ ಕೈಯಗ್ ಬರೀ ಚಿಲ್ರೆ!

ಬೇರೆದೆಲ್ಲ ಹೋಗ್ಲಲೆ, ಬೆಂಕಿ ಪಟ್ಣ ಸೈತ ಈಗ 1 ರೂಪಾಯಾಗ್ಯೋಗೈತಿ.. ಎಷ್ಟ್ ವರ್ಷದಿಂದ ಎಂಟಾಣಿ ಇದ್ದುದ್ದು.. ಆಂ..
ಮೊನ್ನಿ ನಮ್ಮ ಒಡೇರ್ ಮನೆ ಮಾಣಿ ಹೇಳ್ತುತ್ತಲ್ಲಾ.. ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಗ್ಳೂರಗು ಹಿಂಗೆ ಅಂತೆ ಕಣಾ.. ಯಾರ್ ಕೈಯ್ಯಗು ದುಡ್ಡೇ ಇಲ್ಲಂತೆ..

ರೇಟು ರೇಟು ಅಂದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೇನಾರ ಲೆಕ್ಕ್ ಐತನಾ? ಹಿಂದಿನ್ ಮಂಗ್ಳಾರದ್ ಸಂತ್ಯಗೆ.. ಟೊಮ್ಯಾಟೊ ಹಣ್ಣಿಗ್ 30 ರುಪಾಯಲೆ.. ನಂಬ್ತೀಯ ಬಿಡ್ತೀಯಾ..

ಬೀಜೇಪಿ ಸರ್ಕಾರ್ಬಂತು ಇನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮ ಆಗ್ತೈತಿ ಅಂತ್ ಬ್ರಾಮ್ರುಕೇರ್ಯಗೆ ಮಾತಾಡ್ಕ್ಯಂಡಿದ್ದೆ ಬಂತು.. ಇಲ್ನೋಡಿರೆ..
ಮನೆ ಮುರ್ದು ಚಪ್ರಾಗೈತಿ..
ಅಕ್ಕಿ ರೇಟಿಗ್ ನುಚ್ಚು ಸಿಗ್ದಾಂಗಾಗೈತಿ..

ಹಿಂಗೆಲ್ಲ ಆಗಿ.. ನಮ್ಮನ್ಯಗೀಗ.. ಕೂಪನ್ನಕ್ಕಿ ಬಾನಾಗೈತಿ...
_

ನಾನೂ ಸಹ!

2008-12-03T20:00:00.000+05:30

ಬ್ಲಾಗಿನ ಹಣೆಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ:
ಹೀಗ್ಯಾಕೆ ಮಾಡಬಾರದು ? � ನೀಲಾಂಜಲ
ತುಂತುರು ಹನಿಗಳು...: ನಾನೂ ಜೊತೆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರರ ಜೊತೆಗೆ ನಾನೂ ಇದ್ದೇನೆ.

ನಾನು ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ತಿ

2008-11-06T13:47:00.000+05:30

ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ರಾತ್ರಿ, ಸಂಗಮ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಪಿ.ವಿ.ಆರ್’ನಿಂದ ಆಗತಾನೆ ಹೊರಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಏನನ್ನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆನಿಸಿ ಕಿಸೆ ತಡವಿ ನೋಡಿದರೆ ಸ್ವಿಸ್ ನೈಫ್ ಇಲ್ಲ. ಅದರ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಚೀಟಿ. ತಕ್ಷಣ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿಯವನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಚೀಟಿ ತೋರಿಸಿ (ಒಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅವನು ತೆಗೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ) ನನ್ನ ಚಾಕು ಕಸ್ಗೊಂಡೆ.

ಎಂಟು ರಾತ್ರಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಗಂಗೆ ಗಿಂಡಿ ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಸುಳಿಯಿತು. ತಟ್ಟನೆ ಕೆನ್ನೆಗಿಳಿದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಯನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕರವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಒರೆಸುತ್ತಾ ತಲೆಯೆತ್ತಿದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ತಾಳ ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ Mc'Dಯಲ್ಲೊಂದು ಬರ್ಗರ್ ಮೆದ್ದು, ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಪ್ರಭಾಳ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಬೈಕ್ ತಿರುಗಿಸಿದೆ.

"ಯಾರ್ಜೊತೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ?" ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆ.
"ನನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಜೊತಿಗೆ" ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ ಉತ್ರ.

ಆದರೆ, ಇವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ "ಒಂತರಾ.." ಅನುಮಾನ..
ತುಟಿಯಲ್ಲಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಟನಗೆಯನ್ನು ಮರೆಸಲೆತ್ನಿಸದೇ ಕೇಳಿದಳು..
"ಫ್ರೆಂಡಾ ಅಥ್ವಾ.. ಫ್ರೆಂಡ್ತಿನಾ?"

ಹೀಗೆ ಹೊಸ ಶಬ್ದವೊಂದು ಹುಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಮತ್ತು ನನಗೆ ತಿಳಿಯುವುದರೊಳಗೇ ಅದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು..
_

Chandrayaan-1 Successfully launched

2008-10-22T10:59:00.003+05:30

News:
India's lunar mission lifts off

The ISRO official site has just one line news update:
PSLV-C11 Successfully Launches Chandrayaan-1

Brouchure of the program is here.

For more details, updates and links to latest news on Chandrayaan-1,
visit: http://www.chandrayaan-i.com/index.html

_

ಏನು?

2008-10-20T16:52:00.000+05:30

ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರ. ದಂಡು ನಿಲ್ದಾಣದ ಬಳಿ ಕಂಡ ಆಟೋವನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಂತೂ ಬಂಬೂ ಬಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದೆ.

"ತೆಂಗಿನ" & "ಅನ್ನ" ಎಂಬುದನ್ನು ನಂತರ (ಯಾವುದೋ ತರಲೆಗಳು) ಬರೆದಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾದರೂ, ನಗುವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಡೆದು ಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ!!
"ರೋ" ಮತ್ತು "ರೂ" ಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಹುಟ್ಟಿದ ಹೊಸ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಿ..

ಕನಸು ಕಾಣುವ ಹುಡುಗಿ

2008-09-22T16:19:00.000+05:30

ಬ್ಲಾಗಿನಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹೊಸದೊಂದು ಚಿಗುರು. ಮೊನ್ನೆ ಹೊಸ ಬ್ಲಾಗೊಂದರಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಏನನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಇದೇ ಕೊಂಡಿ; ನೀವೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನನ್ನ ಮನ ತಟ್ಟಿದ ಸಾಲುಗಳು, ಕವಿಗೊಂದು ಸಾಲು ಬೇಕಿತ್ತು ಎಂಬ ಪೋಸ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವ..

"ನೋವ ನುಂಗುವುದು ಗಂಟಲ ನರ
ತುಟಿಗಳಿಗೇನು
ನಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ"

ಸಿಂಪ್ಲಿ follow ಮಾಡಿ

2008-09-11T14:59:00.000+05:30

ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚಿನ ಬ್ಲಾಗುಗಳನ್ನು ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ/ಸಹ ಬ್ಲಾಗಿಗರೊಂದಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಧನ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಅದೇ ಬ್ಲಾಗರ್’ನ ಹೊಸ Following feature ಮತ್ತು Followers gadget.

ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಮೇಲಿನ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ.

ಈಗ ನೀವು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಮತ್ತು ಮೋಟುಗೋಡೆಯನ್ನು follow ಮಾಡಬಹುದು.

ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಇದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಬಳಸಲಿಕ್ಕೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಹಾಯವೇನಾದರು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ.

Barcamp Bangalore 7

2008-09-04T17:43:00.001+05:30

Barcamp Bangalore 7 on September 13-14 2008

barcamp bangalore mailing list

More about barcamp

ಎಕ್ಸ್’ಕ್ಯೂಸ್ ಮಿ...

2008-07-24T16:27:00.000+05:30

ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ. ಸುಮಾರು ಹತ್ತೂವರೆಯಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಮನೆಯ ಬಳಿಯಿರುವ ಶಾಂತಿಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಸುತ್ತಿನ ಮೊದಲನೆ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆಯನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದರು. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಯಾರೋ "ಅಂಕಲ್" ಎಂದು ಕರೆದಂತಾಯಿತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅಲಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಮತ್ತೆ "ಅಂಕಲ್" ಎಂದು ಕರೆದದ್ದು, ಅದೂ ಈ ಬಾರಿ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರದಿಂದಲೇ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿದಂತಾಗಿ, ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆ. ನನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವನ ಮುಖ ನೋಡಿದಾಗ ಅವನು ಕರೆದಿದ್ದು ನನ್ನನ್ನೇ ಎಂದು ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು. ಸುಮಾರು ೧೨-೧೩ ವರ್ಷದವನಿರಬಹುದು. ಉದ್ದಕ್ಕೆ, ಬಡಿ ಬಡೀ ಇದ್ದ. ಅವನು ಧರಿಸಿದ್ದ ತಿಳಿ ನೀಲಿಗೆರೆಯ ಬಿಳಿ ಅಂಗಿ ಮತ್ತು ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಚಡ್ಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅದು ಯಾವುದೇ ಶಾಲೆಯ ಸಮವಸ್ತ್ರವೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವಂತಿತ್ತು.

"ಏನು" ಎನ್ನುವಂತೆ ಅವನ ಮುಖನೋಡಿದೆ.
"ಸರ್.. Excuse me ಸರ್.. " ಎಂದ..
ಈ ಬಾರಿ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು "ಏನು" ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

ಧೈರ್ಯ ಬಂದವನಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚುರುಕಾಗಿ ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಬಂದು ನನಗೆ ಅವನ ಮುಖ ಕಾಣುವಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ೧೦ರೂ. ನ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ನೋಟು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಹುಡುಗ. ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದರೆ ನಾಲ್ಕೈದು ಸಾಲಾಗಬಹುದಾದಂತಹ ಒಂದು ಉsssದ್ದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೈಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಹೇಳಿದ. ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ.

ಸಾರಾಂಶ ಏನಪಾ ಅಂತಂದ್ರೆ: ಅವನಿಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ದುಡ್ಡಿಲ್ಲಿದ್ದರಿಂದ ಸಹಾಯ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ..
ಸರಿ..
"ಮನೆ ಎಲ್ಲಿ?" ಎಂದೆ.
"ಇಲ್ಲೇ ಸಾರ್, ಗಾಯತ್ರಿ ನಗರ" ಎಂದ.

"ಊಟ ಆಯ್ತಾ" ಎಂದರೆ... ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಬಾವನೆ ಮೂಡಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. "ಸಾರ್, ಸ್ಕೂಲ್ ಫೀಸು" ಎಂದು ರಾಗ ಎಳೆದ.

"ಗಾಯತ್ರಿ ನಗರ ತಾನೆ? ನಾನೆ ಬಿಡ್ತೀನಿ ಮನೆಗೆ ಇಲ್ಲೇ ಇರು, ಹೋಗೋಣ" ಎಂದು ಅವನ ಮುಖವನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿದೆ. ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆದರಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಂಡುಬಂದ.
ಒಂದರ್ಧ ನಿಮಿಷ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದವನು, ನಂತರ ಹೇಳಿದ..

"ಸಾರ್, ಮನೆ ಇರೋದು ಇಲ್ಲಲ್ಲ; ಮತ್ತೀಕೆರೆಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೆ."

ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಿಳಿಯದ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದೇ ಹೇಳಿದೆ
"ನನ್ನ ರೂಂಮೇಟು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗ್ತಾ ಇದಾನೆ. ಇಷ್ಟೊತ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ನೇ ಹೇಗ್ ಹೋಗ್ತೀಯ, ಅವ್ನು ಬಿಡ್ತಾನೆ"

"ಬ್ಯಾಡ ಸಾರ್, ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕ್ ತೊಂದ್ರೆ" ಎಂದು ನಕ್ಕವನೇ ಅತ್ತ ತಿರುಗಿ ಹೊರಟುನಿಂತ..
ಅವನು ಕೇಳಿದ ದುಡ್ಡಿಗೆ ನಾನೇನೂ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.
"ಇರು ಕೈತೊಳ್ಕೊಂಡ್ ಬರ್ತೀನಿ" ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲೆ ಅವನು ಫುಟ್ಪಾತಿನಲ್ಲಿ ಜೋರು ಜೋರು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡಿತು.

ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಕೈತೊಳೆದು ಅವನು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ಸರಸರನೆ ನಡೆದು ಎಲ್ಲಾದರು ಕಾಣುತ್ತಾನೆನೊ ಎಂದು ನೋಡಿದೆ. ಎದುರಿನ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಮತ್ತೀಕೆರೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಿರುವ ಸಾದ್ಯತೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯೆ.

ಏನೋ, ತಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲವೇ ತುಂಬಿದಂತಾಗಿ, ಒಮ್ಮೆ ಜೋರಾಗಿ ತಲೆಕೊಡವಿ ಮರಳಿ ಹೋಟೆಲ್ ಬಳಿಹೋಗಿ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಎಲೆ ಸ್ವೀಟ್ ಹಾಕಿ ಮೋಡದ ಮರೆಯ ಚಂದಿರನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಮನೆಕಡೆ ನಡೆದೆ..

ಕಾಫಿ ಸ್ಪೆಶಲ್!

2008-07-21T21:39:00.000+05:30

ವಿವರಣೆ ಬೇಕೆ?

ಹರಿತಾ?

2008-07-17T17:35:00.000+05:30

ಜುಲೈ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿದಿನದ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲೂ ಹೊಸತೆಂದು ತೋರುವ ಏನಾದುರೊಂದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಬಸ್ಸಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಈಗ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳೆದ ಶುಕ್ರವಾರದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುಣುಕು.
ತುಂಬಾ ದಿನದ ನಂತರ ಆಫೀಸಿಗೆ ಜುಬ್ಬಾ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಇಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಏಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಜುಬ್ಬಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀಟಿಗೆ ಹಿಡಿದೆಂತೆನಿಸಿ ಗಾಬರಿ ಬೆರೆತ ಅನುಮಾನವುಂಟಾಯಿತು. ’ಹರಿತಾ?’ ಎಂದು ಬಗ್ಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಕಂಡಿದ್ದು..

ತಟ್ಟನೆ ಒಂದು ಫೋಟೊ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಮ್ಮನೆ ಇಳಿದು ನಡೆದೆ.

ಮನವಿ: ಸಂಗ್ಯಾ ಬಾಳ್ಯಾ ನಾಟಕ ಬೇಕಾಗಿದೆ

2008-05-29T18:55:00.000+05:30

ನೆಟ್ಟಿಗರಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಮನವಿ,

ತುಂಬಾ ಸಮಯದಿಂದ ಸಂಗ್ಯಾ-ಬಾಳ್ಯಾ ನಾಟಕದ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಯೇನಾದರೂ, ಈ ನಾಟಕದ ಪುಸ್ತಕ/ಕ್ಯಾಸೆಟ್/CD ಇದ್ದು ಅದನ್ನು ಯರವಲು ಕೊಡುವ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಇದು ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ(ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ) ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ/ಸುಳಿವಿದ್ದರೆ ದಯಮಾಡಿ ಕಾಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ.

ಧನ್ಯವಾದಗಳು,
ಅಲ್ಪಜ್ಞ

ಯಮನಿಯ ಮಗಳು

2008-04-29T15:04:00.000+05:30

ಇಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಲೆಗೆ ಹೊಕ್ಕ "ಯಮನಿಯ ಮಗಳ" ವಿಚಾರ ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ನನಗೆ ಯಮನಿಯ ಮಗಳ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದು ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ಕೇವಲ ಪರಿಚಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೆ, ಹೆಚ್ಚಿನದೇನೂ ನಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ನಾನು ನಡೆದಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಹಳೆಯ ನೆನಪನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಳೆದು ಎದುರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದು, ಯಾವುದೋ ವಾರ್ತಾ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ಸುದ್ದಿ.

"...... ಸ್ವಾಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಯಮನಿಯ ಮಗಳ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದರು."

ಅದನ್ನು ಓದಿ ನಕ್ಕಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೆ ಮರೆತಿದ್ದೆ..
ಈಗ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿದೆ, ಹಳೆಯ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿದೆ.

ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ menu. ಬರೆದವರಿಗೊಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಲೇಬೇಕು.
ಅದರಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು item ಇತ್ತು..
"DOSA KAI PALYA"!

ಎರಡು ಮತ್ತೊಂದು

2008-04-26T08:52:00.000+05:30

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬ್ಲಾಗಲು ಶುರುಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇವತ್ತಿಗೆ ಮೂರು ವರ್ಷವಾಯಿತು.

ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆಯೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬರೆಯುವ ಆಸೆ ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿದೆಯೆಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮೊದಲಿದ್ದ ಉತ್ಸಾಹ ಈಗಿಲ್ಲ, ಅಷ್ಟೆ.

ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತೆ ಬೆಳೆಸದೆ, 'ಕಾದು ನೋಡುವ' ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮೊರೆಹೋಗುವುದೆ ಲೇಸೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಬಾಗ್ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ

2008-04-22T10:28:00.001+05:30

ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ೧೨೫ ಪೋಸ್ಟುಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಂದಿನಿಂದ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ, ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಆಫೀಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಾರವೆಂದು ಅರಿತಾಗ ನನಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.

ಹಾಗೆಂದು ಇಂದಿನಿಂದ ಆಫೀಸಿನ ಕತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆಂದು ನಿರೀಕ್ಪಿಸಬೇಡಿ. ಅಂತದ್ಯಾವ ಯೋಚನೆಯೂ ಸದ್ಯಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬರೆದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನೆ ಆದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ. ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿತು. ನಾನು ಈಗ C V Raman ನಗರದ ಬಾಗ್ಮನೆ ಟೆಕ್ ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿರುವ್ ಒಂದು ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಹೊಸ ಸ್ಥಳವಾದ್ದರಿಂದ ಆಗಾಗ ಬೋರಾಗುತ್ತದೆ. ಗೆಳೆಯರು/ಪರಿಚಿತರು ಯಾರಾದರು ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದಾರೆಯೋ ಹುಡುಕಬೇಕು, ಹೇಗೆಂದು ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ!

ನೀವ್ಯಾರಾದ್ರು ಇಲ್ಲೇ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತೀರ?

ಅಂದಹಾಗೆ, ಆಫೀಸಿಗೆ ಫೋನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ದಯವಿಟ್ಟು ಹಳೆಯ ನಂಬರನ್ನು ಅಳಿಸಿಬಿಡಿ.

ಡೊಳ್ಳ

2008-04-16T15:25:00.001+05:30

ಕೃಷ್ಣ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ೩೬ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಅಮಿತ ಉತ್ಸಾಹದ ನಡುವೆಯೂ ನನಗೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು ಡೊಳ್ಳನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿ. ಡೊಳ್ಳನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸವಿವರವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಸದ್ಯ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿರುವುದು ೨೦೦೨ರ ಸಂಜೆ ಕೃಷ್ಣ ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ೬ನೇ ನಂಬರ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಶಶಿಧರ ಭಟ್ಟ ರಚಿಸಿದ ಹಾಡು.
ಮೊನ್ನೆ ಅವ ಸಿಕ್ಕಾಗ ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದ್ದನ್ನು ಅವನೆದುರು ಹೇಳಿ ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಊಟಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತಾಯಿತೆಂದೋ ಏನೋ ಅಂದು ಆ ಹಾಡು ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಂತು ಹೋಯಿತು. ಮೊನ್ನೆ ಡೊಳ್ಳ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರಿಸಬಹುದಿತ್ತು!

(ಧಾ: ದಾಸನಾಗು ವಿಶೇಷನಾಗು)
ದಾವಣ್ಗೆರೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ
ಆರನೆ ನಂಬರ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ
ಇದ್ದ ಡೊಳ್ಳ..

ಜಿಮ್ ಮಾಡ್ದss
ಜಿಮ್ ಮಾಡ್ದಾ ಬಾಡಿ ಬಿಲ್ಡ್ ಮಾಡ್ದ
ಊರಿಗ್ ಹೀರೋ ಆದ,
ಹೀರೋಹಿನ್'ಗೆ ಹುಡುಕ್ದss..

ಡೊಳ್ಳಬಾರೋ ಸೂಳೆಗೆರೆ ಹೀರೋ..
ಡೊಳ್ಳಬಾರೊ... ಸೂಳೆಗೆರೆ ಹೀರೋ..

SKVN ದಾವಣಗೆರೆ

2008-04-09T14:18:00.000+05:30

krishna_folks ಎಂಬ ಗ್ರೂಪಿಗೆ ಹಾಗೇ ತಣ್ಣಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತ ಈ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೆನಪುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೆದಕಿ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿದೆ.

ಎರಡೆರಡು ಇ-ಪತ್ರದ ಆಹ್ವಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಫೋನು ಬೇರೆ ಮಾಡಿ ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೇ ತಿನ್ನುವವನಿಗೆ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿದುಕೊಟ್ಟಂತೆ, ದಾವಣಗೆರೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸದಾ ಏನಾದರೊಂದು ನೆವ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ನನ್ನಂಥ ನನಗೆ ಈ ಆಹ್ವಾನ!

ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಸಲಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಗಟ್ಟಿ ಒತ್ತಿ, ನಾಡಿದ್ದು ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿ ದಾವಣಗೆರೆಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ, ತುದಿಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವುದು ಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಮೊನ್ನೆ ಊರಿನಿಂದ ಬರುವಾಗ ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಣ್ಣೆದೋಸೆ ತಿಂದು ಬಂದಿದ್ದು ಹೌದಾದರೂ, ಅಂದು ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊತ್ತು ಮುಳುಗುವುದರೊಳಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ವಾರಾಂತ್ಯ ಹಾಗೇನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಪೂರ್ತಿ ದಿನಗಳನ್ನು ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬಹುದು.

ಎಷ್ಟೊಂದು ಕೆಲಸಗಳಿವೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ. ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೋದರೆ ದಿನವಿಡೀ ತಿರುಗುವುದರಲ್ಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಕಳೆದಬಾರಿ ಹೋದಾಗ ಬಸವರಾಜಪ್ಪನವರನ್ನು ಕಾಣಲೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ತಪ್ಪದೇ ಹೋಗಿಬರಬೇಕು. ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವ.

ವಿದ್ಯಾನಗರದಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾಪಿಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೆ ಸ್ಲೋ ಮಾಡಿದ ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಾರಿಕೊಂಡು, ಬೆನ್ನಿಗೇರಿಸಿದ ಬ್ಯಾಗಿನ ಬೆಲ್ಟನ್ನು ಬಿಗಿಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೃಷ್ಣ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ತನಕ ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.

ಮಲಗಿಕೊಂಡ ಮಾಲತೇಶನನ್ನು ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಕರೆದು ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕು. ಅವನೆದ್ದು ಬಂದು ಗೇಟು ತೆಗೆಯುವವರೆಗೆ ಕಾಯಲಾಗದೆ ಕಂಪೌಂಡ್ ಹತ್ತಿ, ಮಹಡಿಯ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿಯಬೇಕು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು "ವಾಸು" ಬಳಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಭಟ್ಟರು ಮಾಡಿದ ತಿಂಡಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಣಗುಡುತ್ತ "ಶ್ರೀನಿಧಿ"ಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ತಿಂದು ಅರ್ಧ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಬೇಕು.

ಬೇಗ ಒಂದು ತಣ್ಣೀರ್ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ, ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಹೋಗುವ ಜೂನಿಯರ್ ಹುಡುಗರ ಜೊತೆ ವಾಟರ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ನ ವರೆಗೆ ನಡೆದು ಅಲ್ಲಿ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತು ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಯಬೇಕು.

ಪಕ್ಕದವನ ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ನೋಟ್'ಬುಕ್ ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಅರ್ಧ ದುಡ್ಡುಕೊಟ್ಟು ವಿನಾಯಕ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೇತಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಆಲ್ಪಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮುಖವೂ ಕಾಣದಷ್ಟು ಹೊಗೆಯೊಳಗೆ ಕುಳಿತು ಉದ್ದ ಗ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಚಹಾಕುಡಿಯಬೇಕು.

ಅರುಣನ ಜೊತೆ ಭಾರತಿ ಹೋಟೆಲ್'ನಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊಂಡು ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೆದ್ದಾರಿಯವರೆಗೂ ಹಸಿರುಗದ್ದೆಯ ನಡುವೆ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಮೂಲೆ ಹೋಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ(ಭಟ್ಟರು ಹೋಟೇಲು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾವೇರಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ) ಭಟ್ಟರ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿಬರಬೇಕು.

ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕಾಶಿಯ ಪರಿಚಿತ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ ಪರಿಚಿತ ನಗುವಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಕೊಡಬೇಕು. ಬೈಟು ಮೂಸಂಬಿ ಕುಡಿದು ಸಿಗರೇಟನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸೆಂಟರಿನ ಕೊನೆಯ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಹಿಸುಕಿ ನಂಚುತ್ತಲೇ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಿಲ್ಲೆರೆ ಎಣಿಸಿ ಪ್ಯಾಂಟಿನ ಕಿಸೆಗಿಳಿಸಬೇಕು.

ಝೆರಾಕ್ಸ್ ಅಂಗಡಿಯ ಶಿವುನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಕೇಳುವ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಗೆಳೆಯರ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಕೆಂಪು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸ್ಟೂಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಬೇಡವೆಂದರೂ ಅವನು ತರಿಸುವ ಚಹಾ ಹೀರುತ್ತಾ ಅವನ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಬೇಕು.

ಶ್ರೀಪತಿಯ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹೇಮಾವತಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರುವ ಹುಡುಗಿಯರ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ತಂಪುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

೧೦ ಗಂಟೆಯ ಬ್ರೇಕ್'ನ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾಲೇಜ್ ಕ್ಯಾಂಟೀನಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿಬರಬೇಕು!

ಪುರುಸೊತ್ತಾದರೆ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೆಚ್ಚೋಡಿ ಅಥವಾ ಯಾರು ಇರುತ್ತಾರೋ ಅವರನ್ನ ಕಂಡು ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು.

ಶಶಿಯ ಜೊತೆ ಡೆಂಟಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ಕಡೆ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತೊಂದು ವಾಕ್ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವನು Cಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಹೊಸಗೇಮಿನ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಬೇಕು. ಅವನು ಮಾತು ಮಾತಿಗೆ "ಬಾಬ.. ಹೀಗೂ ಮಾಡ್ಬಹುದಲ್ಲ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅದ್ಯಾವುದೋ ಹಾಸ್ಟೆಲ್'ಗೆ ಹೋಗಿ ಹುಡುಗಿಯರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವವರೆಗೆ ಲವ್ ಫುಡ್ಡಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ಕೂಟರಿಗೆ ೨೦ ರೂಪಾಯಿ ಪೆಟ್ರೋಲು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಗೋಲ್ಡನ್ ಪಂಜಾಬಿ ಡಾಭಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.

ರಾತ್ರಿ ರಸವಂತಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕುವುದರೊಳಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ತಿಂದು ಜ್ಯೂಸು ಕುಡಿಯಬೇಕು.

BC ಹಾಸ್ಟೆಲ್'ಗೆ ತಾಗಿಕೊಂಡಿರುವ, ಹೆಸರು ನೆನಪಿರದ ಹೋಟೆಲ್'ಗೆ ಹೋಗಿ ಕೋಲ್ಡ್ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಬೇಕು.

ಸೋಮಾರಿ ಅಮಿತ್'ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಚರ್ಚ್ ಸ್ಟೀಟಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಎಂಟರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾಂ & ಕೋ ಸರ್ಕಲ್ ವರೆಗೂ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ ಆಂಜನೆಯ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕಾಲ್ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಹಾಕಿ ಕಲ್ಲು ಬೆಂಚಿನಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಸಂಜೆಯ ತಂಪನ್ನು ಸವಿಯಬೇಕು.

ಆಹಾರ್ ೨೦೦೦ ಗೆ ಹೋಗೆ "ಅಮೇರಿಕನ್ ತಿಕ್ ಶೇಕ್" ಕುಡಿದು ೫ರೂ ಮಸಾಲೆದೋಸೆ ತಿನ್ನಬೇಕು.

ಇಮ್ಮುವಿನೊಡನೆ ನಡುರಾತ್ರಿಯವರೆಗೂ ಕುಳಿತು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕು.

ಹಲ್ಲಿ, ಇಮ್ಮು, ಸೈಂಟಿ, ಸೀಎಮ್ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಇಡೀರಾತ್ರಿ ಮೈನರ್'ಮೇಜರ್ ಆಡಬೇಕು.

ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಪಟ್ಟಿ.. ಒಂದೊಂದೇ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ನೆನಪುಗಳು; ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ತಲೆಬಾಚುವಾಗ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಿಳಿ ಕೂದಲಿನಂತೆ...

ಹಲ್ಲುಬ್ಬು

2008-03-26T16:33:00.001+05:30

ಮೊನ್ನೆ ೨೧ರ ರಾತ್ರಿ ಸಿರ್ಸಿ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಏನೋ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಮರುದಿನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೂ ಅದನ್ನೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಣನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅತಿಯೆನಿಸುವಂತದ್ದೂ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಂತದ್ದು ಇರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನೂ ಅಲ್ಲ.
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಿದ್ದೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಹೆಚ್ಚಿನವು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡಲು ಹೋದವರ ಬಾಯಿಂದ ಉದುರಿದ ಉದ್ಗಾರಗಳು
೧. ಹಲ್ ಮೇಲ್ ಕಾಲಿಟ್ರೆ ಜಾರ್ತು!!
೨. ಫೋಟೋಕ್ಕೆ ಹಳ್ ಹಾಕ್ಸಕೆ ಬರದಿಲ್ಲೆ!!
೩. ಹಿಡಿಕಡ್ಡಿಗೆ ಸೀರೆ ಉಡ್ಸಿದಾಂಗಿದ್ದು!!
೪. ಕೈ ತೊಕ್ಕಂಡ್ ಮುಟ್ಟವು, ಹಾಂಗಿದ್ದು!
೫. ಮುಟ್ಟಿರೆ ಕೈ ತೊಕ್ಕಳವು!!
೬. ತಲೆ ದಿಂಬಿಗೂ ಬರದಿಲ್ಲೆ!!
೭. ನ ಭೂತೋ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ..

ತೀರಾ ಮೊನ್ಮೊನ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದು...
೮. ಕೂಸಿನ್ ಫೋಟೊ ತೆಗದ್ರೆ X-Ray ಬರ್ತು!

ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ

2008-03-24T14:14:00.000+05:30

ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ ಹೊರಟವರು ಸಾವಿರ ಕಿ.ಮಿ. ಸುತ್ತಿ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾಗಿದೆ.
ಜಡಿಮಳೆ, ಉರಿ ಬಿಸಿಲು, ಬೆಳದಿಂಗಳು ಬೆರೆತ ತಂಗಾಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಈ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸಿರ್ಸಿ ಜಾತ್ರೆಯೂ, ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವೂ ಎಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೇ ಬಂದು ಖುಷಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

?-"ಯಾವಾಗ್ ಬಂದಿ? journey ಹೆಂಗಿತ್ತು?"
- "ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಬಂದ್ಯ, ಅದ್ಭುತ!"

?-"ಹುಶಾರಿದ್ಯ? ಸುಸ್ತಾಯ್ದ?"
-"ಅರಾಮಿದ್ದಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಸ್ತಿದ್ದು ಅಷ್ಟೆ"

? -"ಜಾತ್ರೆ ಚೆನಾಗಾತ? ಮಳ್ಯಡ!"
- "ಮಳೆ ಇತ್ತು, ಆದ್ರು ಜಾತ್ರೆ ಸಕ್ಕತ್ ಮಜ ಬಂತು"

?-"ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡ್ಲೇ ಇಲ್ಲೆ!?"
- "ನೆಟ್'ವರ್ಕ್ ಇರ್ಲೆ"

?- "ನಿನ್ನೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿರು ಎತ್ಲೆ?"
- "sorry, ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದಿ"

?- "ದಾವಣ್ಗೆರೆಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಲಿದ್ರ?"
- "ಹೌದು, ನಿಲ್ಸಿ ನಾಕ್ ನಾಕ್ ಬೆಣ್ಣೆ ದೋಸೆ ಹೊಡ್ಕಂಡ್ ಬಂದ್ಯ"

?- "ಎಲ್ಲೊ ಮತ್ತೆ, ಫೋಟೊ ಕತೆ ಎಲ್ಲಾ?"
- "ಅವಸ್ರ ಮಾಡ್ಬೇಡ, ಎಲ್ಲಾ ಬರುತ್ತೆ. ಒಂದೆರ್ಡು ದಿನ ಕಾಯಿ"

ಇವಿಷ್ಟು ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ FAQಗಳು, ಉತ್ತರ ಸಮೇತ!

13

2008-03-06T12:52:00.000+05:30

ಸುಶ್ರುತ ವಿನಾಯಕ ಹಾಗು ನಾನು
ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಬೆಸ್ಟ್ ಆಫ್ ತರ್ಟೀನು
ನನಗೆ ಆಗ ನಿದ್ರೆ ಬಂದಿತ್ತು
ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು

ಆರ್‍ನೆ ಆಟ್ದಲ್ಲಿ ಸುಶಿ ಜೋಕರ್ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ
ನಾ ಡಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ಇಸ್ಪೀಟ್ ಹತ್ ಜಗ್ಗಿದ್ದೆ
"ಅರೆ ಯಾರೋ ಜೋಕರ್ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ!" ಅವ ನಕ್ಕ
ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವನಂತೆ ನಾನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನಕ್ಕೆ
ನನಗೆ ಆಗ ನಿದ್ರೆ ಬಂದಿತ್ತು
ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು

ಮಲಗಿದ್ದ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಚನ್ನಪ್ಪ ಚೆನ್ನಗೌಡ
ನಾ ಕನ್ಫ್ಯೂಸಾಗಿ "ಎಕ್ಕಕ್ ಒಂದ್ ಹುಂಡಾ?"
ಸುಶ್ರುತ ಅದ್ಯಾವಾಗಲೋ ಫೋನಿಗೆ ಜಾರಿದ್ದ
ವಿನಾಯಕಗಿನ್ನೂ ನಕ್ಕೇ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ
ನನಗೆ ಆಗ ನಿದ್ರೆ ಬಂದಿತ್ತು
ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು

ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಅರ್ಧರ್ದ ಜಾಗರಣೆಯಾಗಿತ್ತು
ನನಗೇನೂ ಲಾಸಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆಂದರೆ
ನಾನಾಗ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ
ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ!

ಏನಿದೇನಿದು?

2008-02-23T04:24:00.000+05:30

ಈಗ ತಾನೆ ಸುಶ್ರುತ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಫೀಡುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹೀಗಾಯಿತು.

ಹವ್ಯಕ ವಧುಗಳಿಗೆ ಬರಗಾಲ;ಒಂಟಿಯಾದನೆ ಹುಡುಗ

ಎಂಬ ಒಂದು ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಕೊಂಡಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ತಲೆ ಬರಹ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದೆ.

ಲೇಖನದಲ್ಲಿ,
ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ವಸ್ತುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವ ಬದಲಾಗಿ ತಾನೆಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆಂಬುದನ್ನು ಸಾರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಂತಿದೆ.

ತಲೆಬರಹಗಳು ಹೇಗೆ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ.
ಸಾಕು. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವನ್ನು/ಜಾಗವನ್ನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.

ಗ್ರಹಣದ ಚಂದ್ರ

2008-02-21T21:57:00.000+05:30

ನಿನ್ನೆಯ ಚಂದ್ರ ಗ್ರಹಣ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮುದನೀಡುವಂತಿತ್ತು. ಮೋಡವಿಲ್ಲದ ಶುಭ್ರ ಆಕಾಶ.
ಗ್ರಹಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನಾದ್ದರಿಂದ ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೂ ಸಿಗ್ನಲ್’ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ.

ಜೇನಿನಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಹೋಳಿನಂತೆ, ಸಿಕ್ಕರೆ ತಿಂದೇ ಬಿಡಬೇಕೆನಿಸುವಷ್ಟು...

ಅವನ ನೆನಪು (ಭಾಗ ೨)

2008-02-19T06:02:00.000+05:30

ನಾನು ಬರೆದ "ಅವನ ನೆನಪನ್ನು" ಶಾಂತಲಾಭಂಡಿಯವರು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವನ ನೆನಪು

2008-02-14T01:43:00.001+05:30

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬಟ್ಟೆ ಒಣಗಿಸಲು ಅಟ್ಟ ಹತ್ತಿದ ರಜನಿ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಅರ್ಧ ತಾಸಾದರೂ ಆಗಿತ್ತು. ಬಟ್ಟೆ ಒಣಗಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮತ್ಗೆ ಕೂಗದ್ ಕೇಳ್ತಿತ್ತು..
"ಏ!! ಹಚ.. ಹೋಗ.. ಏಯ್.. ಥೋ.. ಈಗಿನ್ನು ಸ್ನಾನಾಯ್ದು.."
ಬೆಳಿಗ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸರಪ್ಳಿ ಉಳಚ್ಗ್ಯಂಡ್ ಬಂದು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ಕ್ಯತ್ತಿದ್ದ ಮನೆ ನಾಯಿಗೆ ಅತ್ಗೆ ಜೋರ್ ಮಾಡ ರೀತಿ ಅದು.
"ಅವ್ರಿನ್ ಕರಿತಿ ನೋಡು.. ಹೋಯ್! ಕೇಳ್ತನು.. "
ಊಹೂಂ. ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಕಾಪಿಯಾದ್ಕುಳೆ ಹಾಕ ಕವಳ ಹಾಕಿ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಅಟ್ಟದ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಕೊಟ್ಟು ಪೇಪರ್ ಹಿಡ್ದು ಕುಂತಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣ ಇದ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಶ್ಕ್ಯತ್ತೇ ಇರ್ಲೆ. ಅಂವ ಯಾವಾಗ್ಲು ಹಂಗೇ ಅಂದ್ರೂ ತಪ್ಪಾಗ್ತು. ನಂಗ್ ನೆನ್ಪ್ ಇದ್ದಾವಾಗಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣ ಭಾಳ ಚುರ್ಕಿನ್ ಮನ್ಷ್ಯಾ.. ಒಂದು ನಿಮ್ಷ ಸುಮ್ನೆ ಕುಂತವ್ವಲ್ಲ.. ಆದ್ರೆ ಈಗೊಂದೆರಡ್ ವರ್ಷದಿಂದ.. ಎಂತಕೇನ.. ಮದ್ವೆ ಆದಾಗಿಂದನೆ ಯಾಕೋ ಒಂತರಾ ಆಗ್ಬುಟಿದ.

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲೆ, ರಾಜತ್ಗೆ ನೋಡಿರೆ ಅವಂಗೆ ಯಾವುದ್ರಲ್ಲೂ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲೆ. ಒಳ್ಳೇ ಜೋಡಿ. ಒಳ್ಳೇ ಸ್ವಭಾವ..

ಅದೇ ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು, ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ನನ್ ಕಾಡಕೆ. ಅದು ಹೇಳದಕ್ಕು 'ಅಂವ' ಕಾರಲ್ಲಿ ಬರದಕ್ಕೂ ಸಮಾ ಆತು. ಅಮ್ನೇ ಹೇಳಿಕ್ಕು ಅದ್ರತ್ರೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಂವ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗ ನಾನೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಿದ್ದಿ. ನಾ ಕೇಳದ್ರೊಳಗೆ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಹೇಳ್ಯಾಗೋಗಿತ್ತು "ವಿವೇಕ ಬತ್ನಡ, ಸಿರ್ಸಿಗ್ ಬೈಂದ್ನಡ. ಯಾವ್ದೋ ಫ್ರೆಂಡ್ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಅಂದ್ನಪ" ಅಂತ.

ಈ ಅಮ್ಮಂಗ್ ಎಂತಕ್ ಅದ್ನ ರಾಜತ್ಗೆ ಹತ್ರ ಹೇಳಕ್ಕಾಗಿತ್ತೇನ? ಅಥವಾ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಹಿತ್ಲಕಡಿಗ್ ಕುತ್ಗಂಡ್ ಹಾಗಲ್ಕಾಯ್ ಹೆಚ್ಚದ್ ನೋಡಿ ಅದೇ ಕೇಳಿಕ್ಕು. "ಯಾರೋ ನೆಂಟ್ರ್ ಬತ್ತ ಕಾಣ್ತು, ಕಾವೇರತ್ಗೆ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗ್ ಪದಾರ್ಥಕ್ ಕೊರ್ಯಲಣ್ಕಿದ್ದು" ಹೇಳಿ. ಎಲ್ಲದು ಆಗವು ಅದಕ್ಕೆ.

ಯಮಮ್ಮಗ್ ಒಂದ್ ಮಳ್ಳು. ಅವಂಗೆ ಹಾಗಲ್ಕಾಯ್ ಪಲ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ ಹೇಳಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಅಂವ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲ ಹಾಗಲ್ಕಾಯ್ ಪಲ್ಯ ಆಗವು.

ಎಂಟ್ ಗಂಟ್ಯಾತು ಇನ್ನೂ ಯೋಳಲ್ಲೆ, ಅರಾಮ್ ಮಲ್ಗಿದ್ದ. ಎಷ್ಟ್ ವರ್ಷಾತನ ನಿದ್ದೆಕಾಣ್ದೆ ಅನ್ಕಳವು ನೋಡಿದವ್ರು; ಹಂಗ್ ಬಿದ್ದಿದ್ದ.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಚಾ ಕುಡ್ಯಕ್ಕಾರೆ ಅಮ್ಮ ಹೇಳ್ತಿತ್ತಲಾ, ರಾತ್ರಿ ಮೂರ್ ಗಂಟೆತಂಕ ಮಂಜುಗೌಡನ್ಹತ್ರ ಮಾತಾಡ್ತ ಕುಂತಿದ್ನಡ ಅಡ್ಕೆ ಒಲೆ ಮುಂದೆ. ಈ ಬೆಂಗ್ಳೂರಗಿಪ್ಪ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ತಲಿಗೆ ಅಡಿಕೆ ಕುಚ್ಚ ಗೌಡನತ್ರೆ ಎಂತ ಇರ್ತು ಮಾತಾಡಕೆ! ಅಥವಾ ಬರಿ ಒಲೆ ಬುಡುಕ್ಕೆ ಬೆಚ್ಚಗಿರ್ತು ಅಂತ ಕುಂತಿದ್ನ? ಹೇಳಲ್ಬತ್ತಿಲ್ಲೆ!

ಯಾರತ್ರಾರು ಮಾತಾಡ್ತ ಅಂವ. ಅದೆಲ್ಲಿಂದ ಕಲ್ತಿದ್ನ ಎಂತ. ಎಂತವ್ರನ್ನಾರು ಮಾತಿಗೆಳದು, ಮಾತಲ್ಲೇ ಸುಸ್ತ್ ಹೊಡ್ಸಿ, ನಗಸ್ತ. ಯಾವಾಗ್ಲೂ ನಗದೇ ಆಗೋತು ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಿದ್ದೇ ನೋಡ್ಲೆ.

ಅಂವ ಮೊದಲ್ನೇ ಸಲ ಬಂದಾವಾಗ್ಲೇ ಸೈ ಕಾಣ್ತು. ಅಡಿಕೆ ಸುಲಿತಾ ಇದ್ದ ಹೆಂಗಸ್ರತ್ರೆ ತಾಸ್ ಗಟ್ಲೆ ಹರಟೆ ಹೊಡದಿದ್ದ. ನಾನೇ ಇದ್ದಿದ್ನಲ. ಅದ್ಯಾವ್ದೊ ಕಾಗಿನೆಲೆ ಸಾಬನ್ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಲಂಬಾಣಿ ಹೆಂಗುಸ್ರು ಅದೆಂಗೆ ಕತ್ತಿಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಸುಲಿತ ಅನ್ನದನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬಿಡಿಸಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದ.
ಯಾರಾತು? ಮೇಲಿನ್ಮನೆ ಯಶೋದಕ್ಕಯ್ನೆ ಅಲ್ದ.. ಅಂವ ಮಾತಾಡ ನಮ್ನಿ ನೋಡಿ ಕೇಳಿತ್ತು "ಈ ತಮ್ಮಂಗ್ ಎಲ್ಲಾತು?"
ಅಂವ, ಅವಂದೇ ಆದ ಸಾಗ್ರ ಬದಿ ಸ್ಟೈಲಲ್ ಹೇಳಿದ್ದಿದ್ದ,
"ನಂಗಿನ್ನು ಎಲ್ಲು ಆಗಲ್ಲೆ, ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದಿ"

ಸಾಗ್ರ ಬದಿ ಹೇಳಿ ಯಾರಾರು ಹೇಳಿರೆ ತಕ್ಷಣ ಉತ್ರ ಬತ್ತು "ಸಾಗರ ಅಲ್ಲ ನಂಗೆ ಸೊರಬ, ಕ್ಯಾಸ್ನೂರು ಸೀಮೆ"
ಆಹಾ! ಅದೇನ್ ಮೋಹನೋ ಸೀಮೆ ಮೇಲೆ..

ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿನೋ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆಂತದೋ, ಆ ಪರ್ಸ ಪ್ಯಾಂಟಿನ್ ಕಿಶ್ಕ್ಯಲ್ಲೋ, ಇಲ್ಲ ಅವನ್ಮನೆ ಹೆಗಲ್ ಚೀಲ್ದಲ್ಲೋ ಇಡಕೆಂತ ಆಗ್ತು ಅವಂಗೆ?? ತಲೆ ದಿಂಬಿನ್ ಬುಡಕ್ ಒಗ್ದಿಕ್ ಮನ್'ಕೆಂಜ. ಜೊತಿಗೆ ಆ ಕೆಂಪು ಚೂರಿ ಬೇರೆ. ಮುಟ್ಟಲು ಹೆದ್ರಿಕೆ ಅದ್ನ, ಅಚೆಮನೆ ಶಣ್ಣಣ್ಣ ಕೈ ಬೆಳ್ ಕೊಯ್ಕ್ಯಂಡಿದ್ ನೆನ್ಪಾಗ್ತು.

ಅಮ್ಮ ಆ ಪರ್ಸ್ ತೆಗ್ದು ಒಳಗಿಡು ಅಂದ್ಕುಳೆ ಸುಮ್ನೆ ಹೇಳಿದ್ದಷ್ಟ ಮಾಡ್ದೆ ಅದ್ನ ಬಿಡ್ಸಿ ನೋಡಿದ್ದೆಂತಕೆ ನಾನು? ಎಂತಾರು ಕಾಣ್ತ ಅಂತನಾ? ಫೋಟೋ ಗೀಟೋ? ಅಷ್ಟಲ್ಲ ಮಳ್ಳಲ್ಲ ಮಾಣಿ, ಆದ್ರೂ ಏನೋ ಕುತೂಹಲ. ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಕಾರ್ಡು.

ಕಳ್ದೊರ್ಷ ಬಂದಾಗ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಎದ್ರಿಗೇ ನಂಗ್ ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು ಕೊಟ್ಟಿದ್ ಮಾತ್ರ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು. ತಗಳಕ್ಕಾರೆ ನಂಗೇ ಕೈ ನಡುಗ್ತಾ ಇತ್ತು, ವಿವೇಕ ಕಾಪಿ ಲೋಟ ವಾಪಸ್ ಕೊಡ ಅಷ್ಟೇ ಸಲೀಸಾಗಿ ಕೊಟ್ಬುಟ.
ಅದೆಷ್ಟು ನೀಟಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಅವತ್ತು...

"ತಗಳೆ, ಗಿಡದಿಂದ ಬಿದ್ದೋಗಿತ್ತು.. "

ಮಾಯ್ನಣ್ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ ನಂಬ್ಲಕ್ಕು, ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು ಬೀಳ್ತ! ಅದೂ ಒಂಚೂರು ಬಾಡ್ದೆ ಫ್ರೆಶ್ ಹೂವು...
ವ್ಯಾಲೆಂಟೇನ್ಸ್ ಡೇ ದಿನ ನಮ್ಮನಿಗ್ ಬಂದು, ನಮ್ಮನೇ ಗಿಡದ್ದೇ ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು ಕೊಯ್ಕ್ಯ ಬಂದು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಎದ್ರಿಗೆ ಕೊಡ್ತ ಅಂದ್ರೆ...

ಅಥವಾ ಇದೆಲ್ಲಾ ಬರಿ ನನ್ ಕಲ್ಪನೆನ? ನಿಜ್ವಾಗ್ಲು ಬಿದ್ದಿರ ಚಾನ್ಸೇ ಇಲ್ಯ ಹೂವು?? ಬಿದ್ದಿದ್ದೇ ಆಗಿದ್ರೆ..
ಎಂತಕೇಂದ್ರೆ ಕೊಡಕ್ಕಾರೆ ಅವನ ಮಾಮೂಲಿ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬಿಟ್ರೆ ವಿಶೇಷ ಭಾವನೆ ಎಂತು ಕಾಣ್ಲೆ ಮುಖದ್ಮೇಲೆ.

ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು ಉದುರಿ ಬಿದ್ರೆ ತೊಟ್ಟಿನ್ ಬುಡಕ್ಕೆ ಕಳಚ್ಗ್ಯಂಡ್ ಬೀಳಕ್ಕಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ ಅಂವ ಕೊಟ್ಟ ಹೂವಿಗೆ ತೊಟ್ಟಿತ್ತು. ತೊಟ್ಟೇ ಹಿಡ್ಕಂಡು (ಸಿನ್ಮಾದಲ್ಲಿ ಕೊಡಹಂಗೆ) ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಿದ್ದ. ತೊಟ್ಟಿನ್ ತುದಿನಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿರೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿತ್ತು, ಮುರ್ದಿದ್ದ, ಉಗ್ರಲ್ಲಿ ಚೂಟಿದ್ದ ಅಥವಾ ಅವನ್ಮನೆ ಚಾಕುದಲ್ಲಿ ಕೊಯ್ದಿದ್ದ ಹೇಳಿ. ಆದ್ರೆ ಅವತ್ತು ಅದ್ಕೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಪುರ್ಶೊತ್ತಿತ್ತು!!

ಈಗ ಎಷ್ಟು ತಲೆ ಕೆರ್ಕಂಡ್ರು ಅಷ್ಟೆ. ಅವತ್ತೇ ನೋಡಕ್ಕಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ ಅವತ್ತು ಅನುಮಾನನೇ ಬರ್ಲೆ. ಇನ್ನೊಂದ್ ವಿಶೇಷ ಅಂದ್ರೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಬ್ರು ಸುಮ್ನಿದ್ದಿದ್ದು. ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಯ ಅಥವಾ ತೋರಿಶ್ಗ್ಯಳಲ್ಯ?
ಸಂಜೆ ಧಾರಾವಾಹಿಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಹೂವು ಕೊಡದ್ ನೋಡಿದ್ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಅವತ್ತು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ ಹೇಳಿ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಕಾಣ್ತು. ಒಂದ್ಸರಿ ನನ್ಬದಿಗ್ ನೋಡ್ಚು.

ಇದ್ನೇಲ್ಲಾ ಅವ್ನತ್ರೆ ಹೇಳವು, ಮಾತಿಗ್ ಸಿಕ್ರೆ. ಅದ್ಕೆ ಹೇಳಿಟ್ಟಿದ್ದಿ ಅಮ್ಮನತ್ರೆ ಹತ್ ಗಂಟಿಗ್ ಸ್ಪೆಶಲ್ ಕ್ಲಾಸಿದ್ದು ಹೇಳಿ. ಈ ಪ್ರಾಣಿ ಎದ್ರೆ, ತಿಂಡಿ ಗಿಂಡಿ ತಿಂದು ಹೊಂಟ್ರೆ ಹೆಂಗಂದ್ರು ಕರಿತಾ..
"ಹೋ ಸಿರ್ಸಿಗಾ, ಬಾ ಕಾರಲ್ಲೇ ಹೋಪನ" ಅಂತ..

ಅಂವ ಹೊರಡ್ದೇ ಹೋದ್ರೆ ಹೆಂಗಂದ್ರು ಇದ್ದಿದ್ದೆ. ಶೈಲಾ ಪೋನ್ ಮಾಡಿತ್ತು ಸ್ಪೆಶಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ಲು ಅಂದ್ರಾತು!

ಅಂವ ಹೀಂಗೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ರಜಿಗ್ ಬರಬದ್ಲು ಮುಂದಿನ್ ತಿಂಗ್ಳ್ ೧೪ಕ್ಕೆ ಬರ್ಲಾಗಿತ್ತು. ಅವಾಗ್ಲೆ ಅವಂಗ್ ಅಮೇರಿಕಕ್ ಹೋಪ ಮೂರ್ತ ಬಂದಿದ್ಸಾಕು..

"ಏಲ್ಲೋದ್ಯೇ... "
ಅಮ್ಮ ಕರೆದಿದ್ದು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ರಜನಿ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಅಟ್ಟ ಇಳಿಯತೊಡಗಿದಳು..
(ದೇವ್ರೇ.. ಅಂವ ಯೋಳಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಸ್ನಾನಕ್ ಹೋದ್ರೆ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು.. ತುಪ್ಪದ್ ದೋಸೆ ಮಾಡ್ಯಾಕ್ತಿದ್ದಿ..)

ಕರಿಕೊಕ್ಕೆ

2008-02-05T09:29:00.000+05:30

"ಈಗ್ ನೋಡು, ನಾವ್ ಮೂರ್ ಜನ ಬ್ಲೈಂಡು. ಎಷ್ಟೊತ್ತಾತು! ಹೀಂಗೆ ಕಾಯ್ನ್ ಒಗ್ದು ಒಗ್ದು ಕೈ ನೋವ್ ಮಾಡ್ಕ್ಯಳಕೆ ಸೈ. ಅದ್ರ ಬದ್ಲಿಗೆ, ಸುಮ್ನೆ ಎಂತಕೆ ಮೇಜೇ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡ್ಲಾಗ?"
ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ರುಪಾಯಿ ಮೇಜ್ ಇಟ್ಗಂಡು, standard 3 cards poker ಇಂದಾ ಹಿಡ್ದು, infinite draw, common joker, 4 card, 5 card ಆಂ! ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಡಿ, "pot" ತುಂಬಾ ಕಮ್ಮಿ ಇದ್ದು ಹಂಗೆ ಹಿಂಗೆ ಅಂತ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ನಾನೇನಾ ಅಂತ ಅನುಮಾನ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ನಿನ್ನೆ The Phoenix Casino ದಲ್ಲಿ Standard poker ಗೆ ಮಿನಿಮಮ್ ಬಿಡ್ $10, $15, $25 ನೋಡಿದಾಗ!

ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ತಾಸು ತಿರುಗಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಸೆಟ್ಲ್ ಆಗಿದ್ದು Chips Palace Casino ದ ೬ನೇ ನಂಬರ್ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ. ಅದೂ Black Jackಗೆ! Poker ಆಡಕ್ ಹೋಗಿದ್ದಿ ಅನ್ನದು ಒಂತರಾ ಪಾನಿಪುರಿ ತಿಂಬ್ಲಕ್ ಹೋಗಿದ್ದಿ ಅಂದಾಂಗೆ ಇರವು. ತಿನ್ನದು ಪಾನಿಪುರಿಯೇ ಆಗಿರ್ಲಿ ಅಥ್ವಾ ಮಸಾಲೆ ಪುರಿನೇ ಆಗಿರ್ಲಿ, ಹೇಳದ್ಮಾತ್ರ ಪಾನಿಪುರಿ.

ಮೂವತ್ತಾರು ಮೈಲಿಯ ಪ್ರಯಾಣದ ಆಯಾಸ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಜೂಜುಕೋಣೆಯ ಗಮ್ಮತ್ತೇ ಅಂತದ್ದು. Black Jack ನಂಗೆಷ್ಟು ಹೊಸತೋ ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ ಹೊಸಬ. ಬರೀ ಹಸಿರು($25) ಮತ್ತು ಕೆಂಪು($5) ಚಿಪ್ಸೇ ತುಂಬಿದ್ದ ಪೋಕರ್ ಟೇಬಲ್ ಕಡೆಗೆ ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿಯೂ ನೋಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೊಸತಾಗಿ ಆಡಲು ಬಂದವರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ಮತ್ತು ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಜಗಳ ಆಡುವವರ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಲು ಎರಡಕ್ಕೂ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಆಟದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನೀಟಾಗಿ ಪ್ರಿಂಟಿಸಿ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಸಿದ್ದರು.

ಇದ್ದಿದ್ದರಲ್ಲೇ ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಮನೋರಂಜನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿದ್ದಿದ್ದು ಈ Black Jack ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಟೇಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ. ಇಂತದ್ದೇ ಮತ್ತೊಂದಿದ್ದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ $5, ಜನ ಕಮ್ಮಿ!. 3 ಡಾಲರಿನ ಟೇಬಲ್ಲು ಯಾವಾಗ್ ನೋಡಿರು ಫುಲ್ಲು! ಕಾಲಿ ಆಗುವ ತನಕ ಕಾದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಚಿಪ್ಸ್ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ!

ಒಂದು ಬದಿಯ ಗೋಡೆಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಕನ್ನಡಿ. ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಮಂದವಾಗಿ ಉರಿಯುವ ಹಿತವಾದ ಬೆಳಕು. ಶಿಸ್ತಾಗಿ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಟಿಫ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನೊಂದಿಗೆ ಟೇಬಲ್ನಿಂದ ಟೇಬಲ್ಲಿಗೆ ಬದಲಾಗುವ ಡೀಲರ್ ಗಳು. ಬೇರೊಂದು ತೆರನಾದ ಸಮವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಗಾಜಿನ ಪ್ಲೇಟಿನಲ್ಲಿ ತಂಪು (ಹಾಗು ಇತರೆ!) ಪಾನೀಯವನ್ನು ತಂದು ಕೊಡುವ ಸುಂದರಿಯರು. ಅವರು ಬಗ್ಗಿ ಗ್ಲಾಸಿಡುವಾಗ (ಗ್ಲಾಸಿನಿಂದ!) ಸೂಸುವ ಪರಿಮಳ.. ಜೋತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ tv ಪರದೆಯಲ್ಲಿ Super Bowl!

ಎಲ್ಲರಿಗೂ All the best ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಚಕ ಚಕ Deal ಮಾಡುವ Professional Dealer ಗಳು ನಿರ್ಭಾವುಕರಾಗಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಗುತ್ತಲೇ $25, $100 ರ ಚಿಪ್ಸಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಗಿರಾಕಿಗಳ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ATMಗಳಿವೆ! ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಆಡುತ್ತ ಕುಳಿತವರಿಗೆ ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ Complimentary Meal Coupon ಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಪರಿಪಾಠವೂ ಉಂಟು. ಜೊತೆಗೇ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಹೋಟೇಲು.

ವೀಕೆಂಡ್ ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿತವಾದ ಗೌಜು, ಅಷ್ಟೇ ಹಿತವಾದ ರಶ್ಶು ಸೇರಿ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉಲ್ಲಾಸದಾಯಕ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಠಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾದ casinoಗಳಲ್ಲಿ Black Jackನಷ್ಟೇ ಜನಪ್ರಿಯವಾದ ಇತರ ಆಟಗಳು Spanish 21, Texas hold 'em ಮತ್ತು Pai gow poker.

ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎಡವಿದ ಈ ತಾಣ ನೋಡಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ನೀವು ಆಡಿ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಈ ಮೂರೆಲೆ/poker ಹಾಗು ಕರಿ ಕೊಕ್ಕೆ(ನಾನಿಟ್ಟ ಹೆಸರು)/Black Jack ಎರಡರ ಬಗೆಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಓದಿ ತಿಳಿಯಿರಿ. ಮನೋರಂಜನೆಯಿಂದಾಗಿಯೂ ಹಾಗು ಬುದ್ದಿಶಕ್ತಿಗೆ ಹಾಗು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಅವು ಒಡ್ಡುವ ಸವಾಲಿನಿಂದಾಗಿಯೂ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಬಹುದು.

ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟು ಬಂತು, ಅಥವಾ ಹೋತು ಎಂದು ಕೇಳಬೇಡಿ! ನಾನು ಹೋಗಿದ್ದು ಮನೋರಂಜನೆಯನ್ನೇ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು. ಉಪ-ಉದ್ದೇಶ ಹೊಸತನ್ನು ನೋಡುವುದು ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗೆಗಿದ್ದ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತುಸು ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ.. "ಜೂಜು ಅಂದ್ಮೇಲೆ.. ಲಾಸು, ಲುಕ್ಸಾನು ಇದ್ದಿದ್ದೆ.."

(ಗಜಾನ್ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನ, businessu ಅಂದ್ಮೇಲೆ.. ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪ)

ಸಾಯ್ಲಿಲ್ಲ

2008-01-04T19:20:00.000+05:30

ಹಳೆಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಬೋರ್ಡು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು.

ಹೋಟೆಲ್ ಸಾಯ್ಲಿಲ್ಲ!? :-)

೨೦೦೭ - ಪುಸ್ತಕಗಳು

2008-01-02T14:09:00.000+05:30

೨೦೦೭ ರಲ್ಲಿ ನಾ ಓದಿದ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳು.

ತ. ರಾ. ಸು.

ಕಂಬನಿಯ ಕುಯಿಲು
ತಿರುಗುಬಾಣ
ದುರ್ಗಾಸ್ತಮಾನ
ಬೆಂಕಿಯ ಬಲೆ
ಮಸಣದ ಹೂವು
ರಕ್ತ ರಾತ್ರಿ
ಎಸ್. ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪ
ಆವರಣ
ಗ್ರಹಣ
ತಬ್ಬಲಿಯು ನೀನಾದೆ ಮಗನೆ
ತಂತು
ದಾಟು
ದೂರ ಸರಿದರು
ಧರ್ಮಶ್ರೀ
ನಾಯಿ ನೆರಳು
ನಿರಾಕರಣ
ನೆಲೆ
ಪರ್ವ
ಮತದಾನ
ವಂಶ ವೃಕ್ಷ
ಸಾಕ್ಷಿ
ಜಯಂತ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ
ಜಯಂತ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ ಕತೆಗಳು
ತೂಫಾನ್ ಮೇಲ್
ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ
ಶಬ್ದ ತೀರ
ಕೆ. ಎಸ್. ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ
ದೀಪದ ಮಲ್ಲಿ
ಮೈಸೂರ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ಯಂಡಮೂರಿ ವೀರೇಂದ್ರನಾಥ್
ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಾಲೆ, ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ವಂಶಿ
ಡಾ. ಕೆ. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ
ಮೂಕಜ್ಜಿಯ ಕನಸುಗಳು
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ
ಅಬಚೂರಿನ ಪೋಸ್ಟಾಫೀಸು
ಕರ್ವಾಲೋ
ಕಿರಗೂರಿನ ಗಯ್ಯಾಳಿಗಳು
ಚಂದ್ರನ ಚೂರು
ಮಹಾಯುದ್ಧ - ೧
ಹುಲಿಯೂರಿನ ಸರಹದ್ದು
ಮಹಾಕವಿ ಕಾಳಿದಾಸ
ಮೇಘದೂತ, (ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ) ಬಿ. ಗೋಪಾಲ ರಾವ್
ವಸುಧೇಂದ್ರ
ಚೇಳು
ನಮ್ಮಮ್ಮ ಅಂದ್ರೆ ನಂಗಿಷ್ಟ
ಮನೀಷೆ
ಯುಗಾದಿ
ವ್ಯಾಸರಾಯ ಬಲ್ಲಾಳ
ಹೇಮಂತಗಾನ
ಪಿ. ಲಂಕೇಶ್
ನೀಲು (ಕಾವ್ಯ), ಸಂಗ್ರಹ-೧
ಪ್ರೊ. ಎ. ಸಿ. ಹಿರೇಒಡೆಯರ್
ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಎಸ್. ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪ
ದೇವುಡು ನರಸಿಂಹ ಶಾಸ್ತ್ರಿ
ಮಹಾಬ್ರಾಹ್ಮಣ
ಯಶವಂತ ಚಿತ್ತಾಲ
ಶಿಕಾರಿ
ಪ್ರೇಮಾಭಟ್
ಅಕ್ಕಯ್ಯ
ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರ್
ಗೋರಾ, (ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಎಚ್. ವಿ. ಸಾವಿತ್ರಮ್ಮ)

ಹೊನ್ನಾವರ, ಮದುವೆ

2007-12-20T15:27:00.000+05:30

ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದವರ್ಯಾರೋ ತೂಗುತ್ತಿರುವಂತಹ ಅನುಭವ. ಜೋಕಾಲಿಯಂತೆ ಸತತ ಅಲುಗಾಟ ಇಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಜೋರಾಗಿ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಡಕ್ಕೂ ಹಾಗೂ ಬಲಕ್ಕೂ ತಳ್ಳಿದಂತ ಭಾವ. ಎತ್ತ ತಳ್ಳಿದರೂ ಮತ್ತೂ ಇದ್ದಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದು ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಡದ ಗೊಂಚಲು. ನಾನು ದಿನಾ ಮಲಗುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ತುಂಬಾನೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದ್ದ ಎಡಗಡೆಯ ಕಿಟಕಿ. ಬದಲಾದ ಕಿಟಕಿಯ ಪರದೆಯ ಬಣ್ಣ! ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಎಚ್ಚರವಾದಮೇಲೂ ಮುಂದುವರಿದ ಜೋಕಾಲಿ ಅನುಭವ.

ಹೀಗೆ ಭಾವನೆಗೆ, ಬರಹಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದು ಕರ್ಚೀಪು ತೆಗಯಲೆಂದು ಜೇಬಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದಾಗ ಅಡ್ಡಬಂದ ಸ್ವಿಸ್ ನೈಫು.

ಹೊರಗಿನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿ ಬೆಳಗಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದ್ದ, ಈಗ ಎದ್ದು ಕುಳಿತಿದ್ದ VRL ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಿಣುಕು ದೀಪಗಳಿಂದಾದ ಕೃತಕ ಬೆಳದಿಂಗಳು; ಅದೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಬ್ಬು. ಹಾವಿನಂತೆ ಬಳುಕುತ್ತಾ, ಕುಲುಕುತ್ತಾ ಹಾಗೂ ಆಗಾಗ ಬುಸುಗುಡುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿನ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದೆ. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರವಿಯನ್ನೇ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಪಶ್ಚಿಮದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೇ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಕೆಂದುಟಿಯರಳಿಸಿರುವ ಮೋಡಗಳು.

ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ರಸ್ತೆಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಕೆಳಗೆ ಅಡಿಕೆ ತೋಟ, ತೆಂಗಿನ ಮರ ಮತ್ತು ಹಂಚಿನ ಮನೆಗಳು. ಉದ್ದುದ್ದನೆ ಅಡಿಕೆ ಮರದ ತುದಿಯವರೆಗೂ ತುಂಬಿರುವ ಮಂಜು.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ "ಘಟ್ಟದ ಕೆಳಗೆ" ಎಂದರೆ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಿತ್ರವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವಂತಾ ಭಾವ.
ಹಾಗೆಯೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳ ಸಂದಿನಿಂದ ಎದ್ದು ಬರುವ ಹೊಗೆಯು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಚಿತ್ರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಬಸ್ಸು ಹೊನ್ನಾವರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು.

ಬಸ್ಸು ನಿಂತಷ್ಟೇ ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾವು ಮೂವರು ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೇ, ಒಣಮೀನಿನ ಹಸಿವಾಸನೆ ಮೂಗಿಗೆ ರಪ್ಪನೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ಮರೆತು ಮೂರುವರ್ಷವಾಗಿದ್ದ ವಾಸನೆ. ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯಮಾಡಲು ಹೂವಿನ ಅಂಗಡಿಯೇನಾದರೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದೀತೆ ಎಂದು ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಕಾಮತ್ ಹೋಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆವು.

ಕಾಮತ್ ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಫಿ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ, ವೈಟರ್ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಬಣ್ಣದ ನೀರನ್ನೇ ಮುಖ ಹಿಂಡುತ್ತಾ ಒಳಗಿಳಿಸಿ ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೀನಿನ ವಾಸನೆ ಸಹ್ಯವೆನಿಸತೊಡಗಿತು. ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಬರೀ ಕಾಫಿಗೇ ಸಾಕು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆನೇನೋ, ಆದರೆ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಚಂದ್ರು ತಾನು ತರಿಸಿಕೊಂಡ ಚಾ ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿದವ ಬನ್ಸ್ ಹೇಳಿ ಕೂತ. ಅಂದೇ ಮಾಡಿದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾಣಿ ತಂದಿಟ್ಟು ಹೋದ 'ಬನ್ಸ್ ಮಾತ್ರ' ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿತ್ತು.

ಹೋಟೆಲ್ ಬಿಲ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೆಳೆಯನ ಮದುವೆಗೆಂದು ನಾವು ಮೂವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟು ಹೊನ್ನಾವರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಯಾವುದಾದರೂ ಹೋಟೆಲ್ಲಲ್ಲಿ ರೂಮು ಬುಕ್ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನ ಗೀನ ಮಾಡಿ ಆಮೆಲೆ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ಮೊದಲೇ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಹೊನ್ನಾವರ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸತೆ. ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲೆ ಬಂದಿದ್ದ ನಾಕು ಜನ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ಅತ್ತ ಹೊರಟೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರಮೀಳ ಡೀಲಕ್ಸ್ ಲಾಜ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಮು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶಿಸ್ತಾಗಿ ಕುಳಿತು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡೆವು.

ನಾನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲೆಂದು ಹೋಗಿ ನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸಿದರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಕಾಮತ್ತಲ್ಲಿ ಕುಡಿದ ಕಾಫಿಯ ಬಣ್ಣದ್ದೇ ನೀರು. ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೊಬ್ಬರಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದೆವು. ಆ ಹೋಟೆಲವನನ್ನೇ ಕೇಳಿ ಟೆಂಪೋ ಹತ್ತಿ ಕರ್ಕಿ ನಾಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಇಳಿದೆವು. ಹವ್ಯಕ ಸಮುದಾಯ ಭವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆಯಿಂದಲೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಮುಂದೆಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಎಲ್ಲಾ ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಹಾಗೇ. ತಿಂಡಿಗೆ ಇಡ್ಲಿ, ಒಂದು ಚಾ. ಮಾತು, ಉಪಚಾರ ಕತೆ ಇತ್ಯಾದಿ. ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಉಳಿಯುವ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಅಂದಿನ ಹವಾಮಾನ. ಅದೆಷ್ಟು ಹಿತವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ.. ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಬಹಳವಿದ್ದರಿಂದ ಅದೇ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಸಿರ್ಸಿಗೆ ಹೋಗುವವರಿದ್ದರು.

ಮದುವೆ:
ಮದುವೆಯ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ವಾಲಗದವರು ನುಡಿಸಿದ ಹಾಡುಗಳಷ್ಟೂ ನನಗೆ ಹೊಸದೆನಿಸಿದ್ದು.

ಊಟ:
ಕ್ಯಾಸನೂರು ಸೀಮೆಯವನಾದ ನನಗೆ ಬಡಿಸಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಯಿತೆನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಊಟ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೇಸರಿಯಂತೂ.. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಬಹುಷಃ ಅಷ್ಟು ರುಚಿಕರವಾದ ಕೇಸರಿಯನ್ನು ತಿಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಟ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಹುದಾದ ರುಚಿ!

ಅರ್ಶ್ಣ್ ಕೊಂಬಿನ್ ಕವಳ:
ಸಂಜೆಯವರೆಗೂ ಸಮಯವಿದ್ದರಿಂದ ಹತ್ತಿರವೆಲ್ಲಾದರು ಪ್ರೇಕ್ಷಣೀಯ ತಾಣವಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಲು ಭಾವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದ, ಗಡ್ಡಬಿಟ್ಟ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಕವಳ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊನ್ನಾವರದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಡಿಕೆ ಹಾಕುವವರನ್ನು ನೋಡಿ ಒಳಗೊಳಗೆ ಕುಶಿಪಡುತ್ತಾ ತಬಕನ್ನು ಹತ್ತಿರವೆಳೆದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತೆ. ಅವರು ತಂಬಾಕು ಬಿಟ್ಟಮೇಲೆ ಎಲೆ ಅಡಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಹಸಿ ಅರಿಶಿನದ ಕೊಂಬನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ. ನನಗೆ ನೆಗಡಿಯಾಗಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವರು ನನಗೂ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯ! ಒಂದು ಶುಗರ್ ಕ್ಯೂಬ್ ನ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಒಂದು ಹಸಿ ತುಂಡು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸುಖ, ಸಮಾಧಾನ ತರಬಲ್ಲುದೆಂದು ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಬ್ಯಾಲೆ:
ಸಮಯ ಸವೆಸಲು ಏನನ್ನಾದರು ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಹಾಗು ನನಗೆ ಬೀಚಿಗೆ ಹೋಗುಚ ಚಟ ಹೆಚ್ಚಾದ್ದರಿಂದ, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಬ್ಯಾಲೆಗೆ ಹೊರಟದ್ದಾಯಿತು. ಒಂದು ಟೆಂಪೋ ಒಂದು ಬಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಕಾಸರಕೋಡಿನ ಶರಾವತಿ ಬೀಚಿಗೆ ನಡೆದೆವು.

ಆ ನೀಲಿ ನೀರು, ನೀಲಿ ಬಾನು ದೂರದ ಗುಡ್ಡ, ಚುಕ್ಕೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಡಗುಗಳು, ಹತ್ತಿರದ ಮೀನುಗಾರರ ದೋಣಿಗಳು. ಬರೀ ಬ್ಯಾಲೆಯ ನೆನಪೇ ಒಂದು ಪೋಸ್ಟಿಗಾಗುವಷ್ಟಿದೆ.. ಇರಲಿ..

ಆಮೆ:
ಬ್ಯಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಚೀಲದಂಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಎಂತೋ ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಈ ಆಮೆ.

ಯಾಕೋ ಇದಕ್ಕೆ ಜೀವವಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಬಹಳ ಅನ್ನಿಸಿತು.

ದುಗ್ಗೂರು:
ಬ್ಯಾಲೆಯಿಂದ ಬಂದವರು ದುಗ್ಗೂರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದ ಟೆಂಪೋವೇರಿ ಕುಳಿತೆವು. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಅರಚುತ್ತಾ ಟೆಂಪೋ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೆ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಲ್ಕುಣಿಗೆ ಹೋದ ಅನುಭವ. ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿರುವಂತನಿಸುವ ಊರು ತುಂಬಾ ತಂಪಗಿತ್ತು. ಬ್ಯಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಮೈ ಬೆವೆತಿದ್ದರಿಂದ ತಣ್ಣೀರಿನ ಬಚ್ಚಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಫ್ರೆಶ್ ಆದೆ. ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳೆಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗೆ ನಡೆದವು; ರಾತ್ರಿ ಊಟವೂ.

ಮರಳಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ:
ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡಿದವನೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟವನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ತಂದು ಹೊನ್ನಾವರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ. ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತ ನಾನು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಕುಂಭಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಸುನಾಮಿ ದಿನಗಳ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆಹೋದೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಮರೆತಿದ್ದೆ, ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ (ಸಂತೋಷ & ಸ್ಮಿತಾ) ಶುಭಾಶಯಗಳು. :)

ಫೋಟೊಗಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ.

Here Comes Another Bubble v1.1

2007-12-19T20:09:00.000+05:30

Good one :)

Adblock

ಬ್ಯಾಳೆ ಹುಳಿ

2007-12-19T20:07:00.000+05:30

ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕತೆ. ಬ್ಯಾಳೆ ಹುಳಿ ಉಣ್ಣುವಾಗ ಇದರ ನೆನಪಾಗದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನಂತದೇ ಮಳೆ. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ರಾತ್ರಿಯಿಂದಲೂ ಜಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿರ್ಸಿ ಬದಿಯ ನೆಂಟರ ಮನೆಗೆ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ನನಗಿಷ್ಟ ಎಂದು ಆ ದಿನ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆ ಬ್ಯಾಳೆ ಹುಳಿ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಮನೆಯವರು ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಜಮಾನರೂ ಪಂಕ್ತಿಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪಕ್ಕ ಅತಿಥಿಯಾದ ನಾನು ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಅವರ ಮಗ, ಹೀಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಯಜಮಾನರ ಹೆಂಡತಿ ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನನಗೆ ಹುಳಿ ಬಡಿಸಿದವರೇ ಏನೋ ನೆನಪಾದಂತೆ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಂತು ತಮ್ಮ ತವರು ಮನೆಯ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳತೊಡಗಿದರು.

ಸಾರಂಶ ಇಷ್ಟೆ: ಅವರ ತವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲಾ ಹುಳಿಯಲ್ಲಿನ ಬೇಳೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಸೆಪಟ್ಟು ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಬರೀ ಸಾರು ಉಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತಂತೆ.

ಅವರ ಮಾತಿನ ಕೊನೆಯ ವಾಕ್ಯ ಹೀಗಿತ್ತು..
"ಎಲ್ಲಾ ಗಂಡಸ್ರೇ ಕಾಲಿ ಮಾಡ್ಬುಡ್ತಿದ್ವಲೀ.. ಹಂಗಾಗಿ ಹೆಂಗಸ್ರಿಗೆ ಬ್ಯಾಳ್ಯೇ ಇರ್ತಿತ್ತಿಲ್ಲೆ.."

ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸಹನೆಯಿಂದ ಮೌನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನರು ಈಗ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಳಿದರು:
"ನಿನ್ ಅಪ್ಪನ್ ಮನೆಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಲ, ತ್ಯಳತ್ತನೇ ಯಶೋದ.. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೇ ಹೋದ್ರು, ಹೆಂಗಸ್ರಿಗೆ ಬ್ಯಾಳಿರ್ತಿಲ್ಲೆ.. "

ಕೊಡಚಾದ್ರಿಯ ಫೋಟೋಗಳು

2007-12-19T15:25:00.000+05:30

Kodachadri

ಸಿಮೆಂಟಿನ್ ಕಟ್ಟೆ

2007-12-18T14:53:00.000+05:30

ಕೊಡಚಾದ್ರಿಗೆ ಚಾರಣ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಮೊನ್ನೆ ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು. ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ ಹೊರಟ ವೋಲ್ವೋ ಬಸ್ಸು (KA 01 F 7728) ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಪಂಕ್ಚರ್ ಆಗೋದೇ? ನನಗೆ ಮೊದಲು ಅದೇನೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಿತು. ಬಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಡ್ರೈವರ್ರು ಪದೇ ಪದೇ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಮೂರು ನಾಕು ಬಾರಿ ಹೀಗೆ ಆದಮೇಲೆ, ಒಮ್ಮೆ ಇಳಿದು ಹೋದವ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷವಾದರೂ ಹಿಂದಿರುಗಲಿಲ್ಲ. ಕುತೂಹಲ ತಡೆಯಲಾರದೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ನೋಡಿದರೆ ಹಿಂದಿನ ಗಾಲಿಯ ಬಳಿ, ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿ ಡ್ರೈವರ್ ನಿಂತಿದಾನೆ. ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಪಂಕ್ಚರ್ ಆಗಿದೆ ಅಂತ.

ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಪೈಕಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ಯಾರಿಗೂ ಎಚ್ಚರವಿದ್ದಂತಿರಲಿಲ್ಲ, a/c ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದೇ ಡ್ರೈವರ್ ಕೊಟ್ಟ ಬ್ಲಾಂಕೆಟ್ ಹೊದ್ದು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೊರಗೆ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಇವನು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೆ ಇವನು ಯಾವುದೋ KSRTC ಡಿಪೋಗೆ ತಂದು ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಜನನ್ನು ಅದು ಹೇಗೋ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ. ಸಮಸ್ಯೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ; ಟೂಲ್ಸ್ ಬಾಕ್ಸ್ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ ಜಾಕ್ ಇಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬಳಸುವ ಜಾಕು ಇದಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ. ಆ ಅಜ್ಜನೇ ಡಿಪೋದ ಒಳಗೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸ್ಟೂಲಿನಂತದ್ದು ಹಾಗು ಎರಡು ಜಾಕ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಗುದ್ದಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದ. ಡ್ರೈವರ್ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಾಗದೇ a/c ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದೆ.

ಯಾವುದಕ್ಕಾದರೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಕ್ಕೆ ಈ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಂಡಕ್ಟರೇ ಇಲ್ಲ. ಬಂದವರ ಟಿಕೇಟು ನೋಡಿ ಕೂರಿಸುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಯನ್ನೂ ಇವನೇ ಕೊಡಬೇಕು. ಟೈರು ಬದಲಾಯಿಸುದರಿಂದ ಕೇವಲ ಅರ್ಧ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಮುಂದೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಸ್ಟೆಪ್ಣಿಯಿಲ್ಲದೇ ಅವನು ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಬೇಕು. ಟ್ಯೂಬ್ಲೆಸ್ ಟೈರ್ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ಚರ್ ಕಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಮುಟ್ಟುವುದು ಲೇಟಾದರೆ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಕಿರಿಕಿರಿ ಬೇರೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ/ಯೋಚಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಇರಬೇಕು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ಏಳೂವರೆಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ನಿಟ್ಟೂರಿಗೆ ಮೊದಲನೇ ಬಸ್ಸು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆಯೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಡ್ರೈವರನನ್ನು ಬಯ್ಯಲು ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇದೇ ಕತೆಯನ್ನು ಭಾನುವಾರ ರಾತ್ರಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ "ವೋಲ್ವೋ ಪಂಕ್ಚರ್ರಾ??"! ಎಂದರು. ನನಗೆ ನಗು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕೂ ಬಿಟ್ಟೆ. ಬಣಿಗೆ ಮಂಜ್ ಬಾವ (ಸುಮಾರು ೪೦ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ) ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ತೋಟದ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಕಟ್ಟೆಯೊಂದು ಒಡೆದುಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರಂತೆ:
"ಸಿಮೆಂಟಿನ್ ಕಟ್ಟೆ ಒಡ್ದೋತು??!!! ಸುಳ್ಳೆಯ...."

"ವೋಲ್ವೋ ಪಂಕ್ಚರ್ರಾ?!" ಕೇಳಿದ್ಕುಳೆ ನಂಗೆ ಬಣಿಗೆ ಮಂಜ್ ಭಾವ ಹೇಳಿದ್ದೇ ನೆನ್ಪಾಗ್ತು..

En-Dot Driving School

2007-12-17T17:05:00.000+05:30

ನಿಮ್ಮ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ:

ಸೊರಬದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ "ವಾಹನ ಚಾಲನಾ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆ"
(Motor Driving School), ೦೯-೧೨-೨೦೦೭ರಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ:
ಎನ್. ಮಹಾಬಲಗಿರಿ, ನಡಹಳ್ಳಿ
08184272628, 9448627698

ಬೀಡಿ

2007-12-10T13:49:00.000+05:30

ಫಯಾಜಿನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾಕ್ ಗೀರಿನ್ ನೋಟ್ ಪುಸ್ಕ ತಗಂಡ ಮಂಜ ಪಕ್ಕದ ಅಳ್ಳೀ ಮರದ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಯಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತುದಿಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ. ಪುಸ್ಕ ತಗಂಡಿದ್ದಕ್ಕೇನಾರು 'ಸಂಜೆಗೆ' ರೊಕ್ಕ ಕಮ್ಮಿ ಆಗ್ಬೈದಾ ಏನು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೆ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.

"ಬಾವಾ.. ಪಾಡಾಗಿದೀರss??"
ತನ್ ಕಡೀಕೆ ನೆಡ್ಕುಂದ್ ಬರ್ತಾ ಇರವ್ರ್ಯಾರೋ ಮಾತಾಡಿದ್ ನೋಡಿ, ಕೇಳಿದ್ದು ತನಗೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದ. ಹೌದು, ಇವನನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಎದುರಿಗಿದ್ದವ. ಮಂಜನಿಗೆ ಆ ಮನ್ಸನ್ನ ಎಲ್ಲೂ ನೋಡಿದ್ ನೆನ್ಪಾಗ್ಲುಲ್ಲ. ಪರಿಚಯವಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಒಂದು ಮಳ್ ನಗೆ ನಕ್ಕ, ಉತ್ತರದ ಬದಲು.

ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲದವನಂತೆ ಎದುರಿನವ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿ,
"ಪಾಡಾಗಿದೀರ ಅಂದೇ!" ಎಂದ.
ಇಷ್ಟು ಸಲಿಗೆವಹಿಸಿ ಮಾತನಾಡವುದನ್ನು ಕಂಡ ಮಂಜನಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನಲು ನಾಚಿಕೆಯಾಗಿ, "ಹೂಂ" ಎಂದ.
ಎದುರಿಗಿದ್ದವ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿಟ್ಟಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹೋದ..
ಅಪರಿಚಿತ: "ಅತ್ಗ್ಯವ್ ಪಾಡಾಗಿದಾರಾ??"
ಮಂಜ: "ಹೂಂ" (ಹೆಂಡತಿಯ ಕಡೆಯವರಿರಬೇಕೆಂದು ನೆನಪನ್ನು ಮತ್ತೂ ಕೆದಕಿದ)
ಅ: "ಹುಡ್ರು?"
ಮಂ: "ಶ್ಯಾಲೆ" (ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಮಂಜ ಪರಿಚಯ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ
ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಿಂದಲೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು)

ಅ: "ಬಾವಾರೆ... ಒಂದು ಬೀಡಿ ತತ್ತರ್ರಿ..."
ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದೇ ಮಂಜ ಬೀಡಿ ತೆಗೆದು ಆತನ ಕೈಗಿತ್ತ.
ಅ: "ಮತ್ತೆ... ಕಡ್ಡಿ ಪಟ್ಣಿಲ್ಲಾ??"
ಅವನು ಕೇಳುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮಂಜ ಕೊಡಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದ.

ತಕ್ಷಣವೇ ಬೀಡಿ ಹಚ್ಚಿದ ಆ ಮನ್ಸ, ಏನನ್ನೋ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡವನಂತೆ ತಟ್ಟನೆ ಎದ್ದ.
"ಬಾವಾರೆ.. ಬರ್ಲಾ ಹಂಗರೆ?? ಜಾಕೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎದ್ದು ನಡೆದ.

ಗುರುತು ಹತ್ತದವನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಬೀಡಿಯ ಹೊಗೆಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ
ಮಂಜ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.

ಹಾದಿ ತಲೆ

2007-12-03T18:52:00.000+05:30

ಹಾದಿ ತಲೆ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆ ಅಪ್ಪನ ಹೆಂಡ್ತಿ ಕಾಟ!

ನಲಿಯಬಾರದು!

2007-11-20T16:45:00.000+05:30

ನಂದಿಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು! :-)

ನಂದಿಬೆಟ್ಟಕ್ಕೊಂದು 'ತೀರ್ಥ'ಯಾತ್ರೆ

2007-11-19T17:04:00.000+05:30

ನಂದಿಬೆಟ್ಟಕ್ಕೊಂದು 'ತೀರ್ಥ'ಯಾತ್ರೆ. ಹೌದು!
ನಿನ್ನೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ಅಷ್ಟೆ.
ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು treknicನ್ನು ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದರೆ, ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ಕಾಲಿಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಸರಿ.

ಆದರೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹಾಗೇ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಟಲಿಯೇ ಸಣ್ಣದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಗುಟುಕೇ ದೊಡ್ಡದಿದ್ದರೆ!

ಈಗ, ಇಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವುದೂ ಹಾಗೆಯೆ. ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕಾದಂತ್ತದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ (ನಡೆಯುವುದು ಬೇಕಾಗಿರಲೂ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಿ). ಏನಾದರು ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆ ನಡೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕೊ? ನಿಮಗೆ ಹೇಗೋ ನಾನರಿಯೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ "ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಕಾಫಿ ಕುಡಿದೆ" ಎಂಬುದನ್ನು ಬ್ಲಾ(ಗಾ)ಗಿಸುವ ಕಲೆ ಒಲಿದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಕಾಫಿ ಮೈಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಕಲೆ ಯಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ! ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಬರೆಯಲು 'ಬೇರೆ ಕಲೆ' ಬೇಕಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಅಂತೂ ನವೆಂಬರ್ ೧೯ಕ್ಕೆ ನಂದಿಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದು ದಂಡವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಹೋದೆವು, ಹೋಗಿ ಬಂದೆವು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳಲಾರದೇ ಏಳಕ್ಕೇ ಎದ್ದು ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು (ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಪುರುಸೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ) ತಯಾರಾಗಿ, ಹೆಗೆಲಿಗೆ ಬ್ಯಾಗೇರಿಸಿ ಮೇಕ್ರಿ ಸರ್ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡೆ.

ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಒಟ್ಟು ಮೂರು ತಲೆ. ತಲೆಗೊಂದೊಂದು ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟು; ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟಿಗೊಂದರಂತೆ ಮೂರು ಬೈಕುಗಳು. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಟ್ಟು ದೇವನಹಳ್ಳಿಯೆಡೆಗೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತೂರಿಕೊಂಡೆವು. ಬೆಂಗಳೂರು ದಾಟಿ ರಸ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಕಾಣತೊಡಗಿದ ಮೇಲೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಪೂಜೆಗಾಗಿ ಹೋಟೇಲೊಂದರ ಬಳಿ ಬೈಕುಗಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಬೈಕಿನಿಂದ ಇಳಿದು ಶುಭ್ರವಾದ ಬಾನಿನತ್ತ ದೃಷ್ಟಿನೆಟ್ಟು ನಿಂತೆ.

ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಮೋಡ ಕವಿದ ವಾತಾವರಣದಿಂದಲೂ, ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯದೊತ್ತಡದಿಂದ ಹಗಲು ಹೊತ್ತು ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಬರಲಾಗದ್ದರಿಂದಲೂ, ಗಗನದಲ್ಲಿನ ಆ ಹಳದಿ ಚೆಂಡನ್ನು ನೋಡೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚುರುಗುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕರೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವಷ್ಟು ಹಿತವಾತ ಬಿಸಿಲು. ಒಳ್ಳೆಯ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಹಾಗು ಅದ್ಭುತ ಕಾಫಿ. ಕಾಪಿ ಸವಿಯುವ ತನ್ಮಯತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಟೇಲಿನ ಹೆಸರನ್ನೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದೆರಡು ನೀರಿನ ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಬೈಕೇರಿದೆವು. ರಸ್ತೆ ೧೦೦-೧೨೦ಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಸಿದಂತಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಬೈಕಿನ ಮಿತಿಯೇ ೮೦-೯೦ ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವೇ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೋದೆವು.

'ಆಳು ಇಲ್ಲದ ರೈಲು ಗೇಟ'ನ್ನು ಹಾಗು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ಮೋರಿಗಳೆರಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಂದಿಬೆಟ್ಟದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಭಯಪಡುವಂತದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಬಾರೊಂದರಲ್ಲಿ ಬೀರು ಕೊಂಡು ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಅರ್ಧ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತೆವು. ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿಸ್ತಂತು ಕೈಫೋನುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆಟ್ಟದಂಚಿನಲ್ಲಿ ದನ ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗರು ನಮ್ಮನ್ನು "ಪ್ಯಾರಾಚೂಟಿ"ನವೆರೆಂದು ಕೊಂಡರು. ನಾವು ಅವರಲ್ಲವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಬೀರು ಹೀರ ತೊಡಗಿದೆವು.

ಮೈ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ, ಮೇಲೆ ನೀಲಿ ಬಾನು, ಇನ್ನೂ ಬೇಕೆನಿಸುವ ಬಿಸಿಲು, ಬಾನಿನಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡವೋ ಮಂಜೋ ತಿಳಿಯದಷ್ಟು ಮಬ್ಬು. ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೇ ಬರೀ ಎರಡೂವರೆ ಗೇಣು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬೈಕೇರಿ ಸೊಟ್ಟರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲೇರುತ್ತ, ಕಂಡಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತು, ಬಂಡೆ ಹತ್ತಿ, ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯುತ್ತಾ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿ ತಲುಪಿದೆವು.
ಅವಸಾನದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಯ ಅಂಚಿಗೇ ನಿಂತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆವು.

ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುತ್ತ ಬಹುದಾದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿ, ಸುಸ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಗಡದ್ದಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಿದೆವು. ಸಂತೋಷದ ಭಾರಕ್ಕೆ ಮೈ ಮನವೆಲ್ಲಾ ಹಗುರಾಗಿ ನಾವೂ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದೇವೋ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮನದ ತುಂಬಾ ಸುಮಧುರ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಮರಳಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದೆವು.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಇಳಿದು ಬರುವ ಹಾವಿನಂತ ರಸ್ತೆ ಮುಗಿದು ನೇರವಾದ ರಸ್ತೆ ಬಂದರೂ, ಅಭ್ಯಾಸ ಬಲದಿಂದಲೋ ಎಂಬಂತೆ ನನ್ನ ಬೈಕು ಅಂಕುಡೊಂಕಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು!!

ಅನಾವನುನು

2007-10-28T10:25:00.000+05:30

ಕಡಲಿನಾಳ
ಬಲ್ಲ ಅವನು
ತೇಲುತಿರುವ
ದೋಣಿ ನಾನು

ಅವನು ಬರೆದ
ಮೊದಲ ಕವನ
ಮೊದಲ ಸಾಲ
ತೊದಲು ನಾನು

ಗರ್ಭ ಗುಡಿಯ
ಮೂರ್ತಿ ಅವನು
ಪಾದ ಸೇವೆ
ಹೂವು ನಾನು

ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯ
ಕಾಫಿ ಅವನು
ನೊರೆ ತರುವ
ಹಾಲು ನಾನು

ಬಾಳ ಹೋಳಿಗೆಯ
ಸಿಹಿಹೂರಣ ಅವನು
ಅವನನ್ನೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡ
ಮೆದು ಕಣಿಕೆ ನಾನು

ಅವನ ಮನವ
ಬಿಚ್ಚಿ ಬರೆವ
ಅವನ ಕೈಯ
ಪೆನ್ನು ನಾನು

ಜೀವ ತುಂಬಿ
ಉಕ್ಕಿ ಹರಿವ
ನನ್ನೊಳಗಿನ
ಇಂಕು ಅವನು

Ubuntu 7.10: Serious network problems!

2007-10-26T22:17:00.001+05:30

There is a strong air of disappointment towards this Ubuntu 7.10: Indeed we talk of serious problems that affect network stack management. Many HP and Sony users have also experienced hardware support issues with the upgrade complaining that the latest version is less compatible than its predecessor, Feisty Fawn.

read more | digg story

ಬೆಳಗಾಯಿತು ಮೂಡಲಲ್ಲಿ...

2007-09-29T09:04:00.000+05:30

ಬೆಳಗಾಯಿತು ಮೂಡಲಲ್ಲಿ
ಭಾನು ಥಳ ಥಳಿಸುತ ಬಂದನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ||ಪ||

ಬೀಸುತಲಿಹ ತಂಗಾಳಿ
ಸುವಾಸನೆಗಳ ಬೀರುತಿಹುದು ಪೂಗಳಲಿ
ಹಾಸಿಗಿಂದೇಳು ಶೀಘ್ರದಲಿ
ಹಸುಗೂಸು ನೀ ವಾಸುದೇವನ ಧ್ಯಾನದಲಿ ||೧||

ಚಿಲಿ ಪಿಲಿ ಎನುತ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಚಿಕ್ಕು
ಚೀವೆಂದ್ಹಾರಾಡುತಲಿಹವು ವೃಕ್ಷದೊಳು
ಥಳ ಥಳಿಸುವ ತಾರೆಗಳು, ಹೊಳೆಯು-
-ತಲೇರಿ ಬಪ್ಪುದು ಬಾನಿನೊಳು ||೨||

ನಾಗ ಸಂಪಿಗೆ ಅರಳಿದವು, ಅತ್ತ
ಕೋಗಿಲೆ ಸ್ವರವದು ಕೇಳುತಲಿಹುದು
ಯೋಗಿಗಳೆದ್ದು ಮೋದದೊಳು, ಪೋಗಿ
ಸಾಗಿಸುತಿಹರು ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸೇವೆಯೊಳು ||೩||

ತರುಣಿಯರೆದ್ದು ಊರೊಳಗೆ, ಬಹು
ತ್ವರಿತದಿ ಪೋಗುತಿಹರು ನದಿ ಬಳಿಗೆ
ಹರುಷದಿ ಗುರು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಿಸಿ, ಹರಿಯ
ಸ್ಮರಣೆಯೊಳಿಹರು ಗೃಹಕೃತ್ಯದೊಳಗೆ ||೪||

ಬಾಲನೆ ಪೇಳುವೆ ನುಡಿಯಾ, ಗುಣ-
ಶೀಲನೆ ನೀ ಅದ ಪಾಲಿಸಬೇಕಯ್ಯಾ
ಶೀಲ ಸದ್ಗುರುವಿನಡಿಯ, ಹೊಂದಿ
ಕಾಲ ಕಳೆಯದೆ ವೇದಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಯ್ಯ ||೫||

ಪ್ರಾತಃಕಾಲೆಂಬುದೀ ಕಾಲ, ಸಿರಿ-
ನಾಥನ ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯದಾ ಕಾಲ
ಪಾತಕ ಸುಡುವುದೀ ಕಾಲ, ಯತೀ
ನಾಥ ಪ್ರಸನ್ನಾಗಿ ನಿಂತಿಹ ಕಾಲ ||೬||

ಸಿರಿಯ ಪೂಜಿಸುತಿದ್ದ ಸುರರ, ನಮಿಸಿ
ಧ್ಯಾನಿಸುತಿರಬೇಕು ಹರಿಹರರ
ಕರೆಸಿ ಸತ್ಕರಿಸು ಗುರುವರರ, ಕೀರ್ತಿ
ವೆರೆಸಿ ಸೇವಿಸುತಿರಬೇಕು ಶ್ರೀಧರರ ||೭||

ಬೆಳಗಾಯಿತು ಮೂಡಲಲ್ಲಿ...

ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದ್ದು, ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫ಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಎದ್ದು ಪಾರ್ಕಲ್ಲಿ
ವಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಈ ಹಾಡು ತಂತಾನೆ ಹೊರಗೆ ಬಂತು.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೇವರಿಗೆ ಹೂವು ಕೊಯ್ಯುವಾಗ ಪ್ರತಿದಿನ
ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು.
ಮರೆತು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ, ಬ್ಲಾಗಿನ ಪುಟಕ್ಕೆ.
ವಿ.ಸೂ: ಹಿರಿಯರ ಜೊತೆ ಹಾಡಿ ಕಲಿತಿದ್ದು, ನಿಮಗೇನಾದರು ತಪ್ಪು
ಕಾಣಿಸಿದರೆ ತಪ್ಪದೇ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವುದು.
ಅಂತೆಯೇ ಇದರ ಕರ್ತೃ ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ತಿಳಿಯಪಡಿಸುವುದು..

ಬದುಕಿದೆಯಾ ಬ.. ಬಡ ಜೀವ..

2007-09-14T20:27:00.000+05:30

ಉಫ್!!!
ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರೆಯಬೇಕೋ, ಅಥವಾ ಬರೆದೇ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಆಗಿದ್ದು ಮತ್ತೇನೂ ಅಲ್ಲ. ನಾನೇ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಜೀವಕ್ಕೇನೂ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ ಅಂತ ನಿಮಗೀಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ನನಗೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಆಗಬಹುದಿದ್ದ ಅನಾಹುತವೊಂದು ಒಂದು ಮೀಟರ್ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿತು, ಅಷ್ಟೆ.

ಕೆಲವೇ ನಿಮಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಗಿದ್ದು. ಕಾವೇರಿ ವೃತ್ತದ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಒಂದೆರಡು ಕಾರು, ಹಿಂದೆ ಒಂದು ೬೦೯ ಹೀಗೆ.. ಆಗತಾನೆ ಸಿಗ್ನಲ್ ದೀಪ ಹಸಿರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕಡಿಮೆ ವೇಗದಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದಂತೇ.. ಲಟ್ ಲಟ್.. ಧಢಾರ್‍!! ಇಷ್ಟೊತ್ತಿನವರೆಗೆ ಬರೀ ಮಳೆಯ ಹನಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಮರದಿಂದ ಮೊಳಕಾಲು ದಪ್ಪದ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಮಾರು ಉದ್ದದ ರೆಂಬೆ ಧಡಾರನೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು! ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಕಾರಿನ ಮೇಲೆ. ಸದ್ಯ, ಒಣಗಿದ ಮರದ ತುಂಡಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅಂದರೆ ಮರದ ಒಣಗಿದ ತುಂಡಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕಾರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪೆಟ್ಟು ಮಾಡದೇ ತಾನೇ ತುಂಡಾಗಿ ರಸ್ತೆ ತುಂಬಾ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಒಣಗಿದ ಮರವೇ ಆದರೂ ಬೈಕ್ ಸವಾರನ ಕೈ ಬೆನ್ನು (ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತಲೆಯೂ) ಪುಡಿಯಾಗಲು ಅಷ್ಟು ಸಾಕಿತ್ತು.

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಒಂದರೆಕ್ಷಣ ಎದೆಬಡಿತ ನಿಂತಿದ್ದು, ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಮತ್ತದೇ ಸಾವು ಸುಳುದಾಡಿದ್ದು ಖಂಡಿತ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ!
(ಓಹ್! ಅದೂ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ನಲ್ಲೇ ಆಗಿದ್ದು. ೧೪ ಅಲ್ಲ ೧೯ ಅಷ್ಟೆ)!

ಕಾಫೀ ಡೇ ~ ಕನ್ನಡ (ಭಾಗ ೨)

2007-09-14T16:23:00.000+05:30

ಮೊನ್ನೆ (೬ ನೇ ತಾರೀಖು) ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ!
ಏನೂ ಬದಲಾವಣೆಯಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ದೂರನ್ನು ಮೇಲೆ ಕಳಿಸಿದ್ದಾರಂತೆ.

ಮೊದಲ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ.
ಹಬ್ಬ ಮುಗೀಲಿ ಅಂತ ಕಾಯ್ತಾ ಇದೀನಿ :)

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು!

ಕೂಸಿನ್ ಪದ್ಯ

2007-08-31T23:18:00.000+05:30

ಎಷ್ಟ್ ದಿನ ಆತು ಯಮ್ಮನೆ ದೀಪು
ಊರಿಗ್ ಬರ್ದೇಯಾ
ರಾತ್ರಿ ಹಗ್ಲು ಕಾಯ್ಸ್ತಾ ಇದ್ದ
ಕಾಗ್ದ ಹಾಕ್ದೇಯಾ

ಅಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲೆ ಇಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲೆ
ಬರ್ಯದ್ ನಿಲ್ಸಿದ್ದ
ಕಪ್ತು ಅಂದ್ರೂ ಕೇಳದಿಲ್ಲೆ
ದಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ

ಸಾಕು ಬಾರ ಕಡ್ದಿದ್ ಅಲ್ಲಿ,
ಹಿಡ್ಕ ನನ್ನ ಕೈಯ
ಬೇಗ ಬಂದು ಕರ್ಕಂಡೋಗು,
ಹೇಳ್ತಿ ದಮ್ಮಯ್ಯ

P.S : ಕೂಸು ಬರ್ಯಕ್ ಹಿಡದ್ದು, ಸಹವಾಸ ದೋಷ!!

ಕಾಫೀ ಡೇ ~ ಕನ್ನಡ (ಭಾಗ ೧)

2007-08-12T11:46:00.000+05:30

ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತೂವರೆ. ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಂನ ಕೆಫೆ ಕಾಪೀ ಡೇ. ಕಾಪೀ ಡೇಯ ಒಳಗೆ ಒಂದಕ್ಷರವೂ ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲ. ಮೆನು ತುಂಬಾ ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ನಾನು ಕೇಳಿದೆ,
"ನಂಗೆ ಕನ್ನಡ ಮೆನು ಬೇಕು"
ಅವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ:
"I'm sorry sir,.. we don't have kannada menu"
(ನಾನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ!)
"ಇಲ್ಲ, ನಂಗೆ ಕನ್ನಡ ಬೇಕು, ನಿಮ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕರಿರಿ."
"No, sir. He will be available only after 3pm."
"ಹೌದಾ? ಸರಿ, ಅವ್ರ ಹೆಸ್ರು, ನಂಬರ್ರು ಕೊಡಿ. ನಾ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ."

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಓಡೋಡಿ ಬಂದು, ಮಳ್ಳು ನಗೆ ನಗುತ್ತಾ,
"ಸಾರ್, ಏನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮು ಸಾರ್. ನಂಗ್ ಹೇಳಿ ಸಾರ್" ಎಂದ.

ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಇವನಿಗೂ ಹೇಳಿ ಆಯಿತು. ಆದರೆ ಈತ ಮೊದಲಿನವನಿಗಿಂತ ವಿನಯವಂತ.
"ಸಾರ್, ನಮ್ಗೆ ಟೈಮ್ ಕೊಡಿ ಸಾರ್. ಫೋನೆಲ್ಲಾ ಯಾಕ್ ಮಾಡಕೋಗ್ತೀರಾ.. "
ನಾನಂದೆ: "ಸರಿ. ಎಷ್ಟ್ ದಿನ ಬೇಕು ನಿಮ್ಗೆ? ೧೫ ದಿನ ಸಾಕಾ?"

ಹೀಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಲ್ಪ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಯಿತು. Chief Unit In-charge ಅಶೋಕರ entryಯೂ ಆಯಿತು. ೧೫ ದಿನಗಳಾದ ನಂತರ (ಆಗಸ್ಟ್ ೨೬) ಮತ್ತೆ ಹೋಗಲಿದ್ದೇನೆ.

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರ Area Manager ನಂಬರ್ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದೇನೆ (ಮಾತಾಡಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ನಂಬರ್ರಿಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ). ಇದೇ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೬ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತೂವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ. ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ನೀವೂ ಬನ್ನಿ!

ಅಂದಹಾಗೆ, ಅವರ ವಿಳಾಸ ಹಾಗು ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಂತಿದೆ:
Cafe Coffee Day

Sampige Road
Malleswaram, Bangalore
080 32902971

ಹೇರೂರ ತೇರು

2007-07-28T19:58:00.000+05:30

ಅದು ಏಪ್ರಿಲ್ 21 ರ ಶನಿವಾರ. ಕಡು ಬೇಸಿಗೆಯ ಒಂದು ನಡುದಿನ. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ನೆಲ ಮುಟ್ಟದಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದ ಕಾಡಿನ ನಡುವೆಯೂ, ಮೈ ಬೆವರುವಷ್ಟು ಸೆಖೆ. ಸಣ್ಣ ಇಳಿಜಾರಿನಂತಿದ್ದ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ಅಡ್ಡಡ್ಡಾಗಿ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, hand break ಎಳೆದು ವಾಚ್ ನೋಡಿಕೊಂಡೆ. 1:30 ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಚೀಲವನ್ನು ಕಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲಾ ಡೋರುಗಳು lock ಆಗಿವೆಯೇ ಎಂದೂ ನೋಡದೆ ಸೀದಾ ಅಕ್ಕನ ಮನೆ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ.

ಮನೆಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಾಗಲೀ, ಜನರ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಾಗಲೀ ನೋಡಿದರೆ, ಉಲ್ಲಾಳಗದ್ದೆ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕ ಊರು. ಕರ್ಕಿಹಕ್ಲಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಮಣ್ಣುಹಾದಿಯಿದೆ. ಈ ಮಣ್ಣುದಾರಿ 'ಸಿರ್ಸಿ-ಹೆಗ್ಗರಣೆ' ಮುಖ್ಯ ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆಗೆ ಸೇರುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ (ಬಸರಿ ಮರವೇ ಇರಬೇಕು) ಮರದ ಬೇರು ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಉಬ್ಬಿ ಬಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವೇಗನಿಯಂತ್ರಕದಂತೆ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫರ್ಲಾಂಗ್ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿದರೆ ಸಿಗುವುದೇ ಈ ಉಲ್ಲಾಳಗದ್ದೆಯೆಂಬ ಮೂರುವರೆ ಮನೆಗಳ ಊರು. ಅಕ್ಕನ ಮನೆಯಿರುವುದು ಈ ಮಣ್ಣುರಸ್ತೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ; ಕಡೆಯ ಮನೆ. ಅಥವಾ ಇದನ್ನೇ ಬುಡವೆಂದು ತಿಳಿದರೆ ಅವರದೇ ಮೊದಲನೇ ಮನೆ. ರಸ್ತೆಯ ಒಂದು ತುದಿಯೇ (ಬುಡ/ಕೊನೆ ಗಿಂತ ಇದೇ betterಉ) ಇವರ ಮನೆಯ ಗೊಬ್ಬರಗುಂಡಿ. ಬುಗುರಿ ತಿರುಗಿಸುವ ದಾರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗಂಟಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಈ ರಸ್ತೆತುದಿಯಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿ.

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಲವಾರು ಚಿಕ್ಕ/ದೊಡ್ಡ ಊರುಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ, ಮಣ್ಣು ರಸ್ತೆ ಮನೆಯ ಹಿಂದುಗಡೆಯ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿಂದ ಹಾದುಹೋಗಿ ಊರ ಕೊನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ನಾನು ಕಾರನ್ನು ಮನೆಯ ಹಿಂದುಗಡೆಯ ಬೆಟ್ಟದಂಚಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಒಂದು ಕಾಲು ಹಾದಿ. ಹಿಂದಿನ ತಿರುವಿನವರೆಗೂ ಕಾಣುವಂತೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ರಾಶಿ, ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೆಂದೂ ಇದಕಿಂತ ಮುಂದೆ ವಾಹನ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ 'ಸಾರಿ' ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಬಿಸಿಲು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಹೊರಗಡೆ ಬಹಳ ಜನರಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹಳವೇನು ಬಂತು, ಯಾರೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ಊರಿನ ಸಮಸ್ತ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಬಂದು ಎದುರು ನಿಂತರೂ 'ಬಹಳ ಜನ' ಎನ್ನುವುದು ಕಷ್ಟ. ಬಹಳ ಜನರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೋಳ್ಳೇ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಆ ವಿಷಯ ಬೇರೆ!

ಅಕ್ಕ, ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅನ್ನಕ್ಕಿಟ್ಟು ಪಲ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಡೆಕಾಯಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನ್ನ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಆಗಮನದಿಂದ ಅವಳಿಗಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅವಳು ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಸಂಭ್ರಮ ಮುಖದಲ್ಲೇ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮಜ್ಜಿಗೆ ಬೆರೆಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಊರ್ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಬಾವ, ಅರ್ಪಿತ ಬಂದರು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅಡುಗೆ ಮುಗಿದು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತೆವು. ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ, ಬಾವ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಕಂಚಿಕೈಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳತೊಡಗಿದ. ಉದಯ ಕುಮಾರ ಎಂಬ ಯುವ ಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬ ಕೃಷ್ಣನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದನಂತೆ. ಅವನಿಗೆ ಸಾಲ್ಕಣಿ ಹತ್ತಿರ ಕಡಬಾಳವಾಯಿತೆಂದೂ ಬಾವನೇ ಆಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ. ನಾನೂ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ನೋಡಬಹುದಿತ್ತೆಂದೂ, ಬಹಳ miss ಮಾಡಿಕೊಂಡಿನೆಂದು ಬಾವ ಬೇಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಅಕ್ಕಂಗೆ ತೇರಿನ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು!

" ಸಂದೀಪಂಗೆ ಇವತ್ತು ಎರ್ಡೆರ್ಡು ತೇರಿದ್ದು. ಓಣಿ ವಿಘ್ನೇಶ್ವರದಲ್ಲೊಂದು, ಹೇರೂರಲ್ಲೊಂದು.."
"ಹೇರೂರ್ ತೇರಾ??!!!"

ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮಿಶ್ರಿತ ಸಂತಸದ ಮಾತು ಹೊರಟಿತು ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ. almost ಕೂಗಿದ್ದೆ ನಾನು. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕುಷಿ ಪಡುವುದೇನಿತ್ತೋ ಅದರಲ್ಲಿ, ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ! ಅಕ್ಕ ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು "ಹೋದ್ರು ಬತ್ತು ಕಾರಲ್..."
"ಹೋಗ್ಲೇ ಬೇಕು! ಹೋಗದೇ ಸೈ!" ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ತುಂಡರಿಸಿ ದೃಢಸ್ವರದಲ್ಲಿ ನಾ ಹೇಳಿದೆ.
ಊಟಮಾಡಿ ಕೈ ತೊಳೆದು, ಜೇಬಿನಿಂದ ಪರ್ಸು ತೆಗೆದು ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ದುಡ್ಡೇ ಇಲ್ಲ! ಹಾಗಾಗಿ ಸಿರ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ಟ್ರಿಪ್ಪು ಕಾರು ಹೊಡೆಯುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. (ದುಡ್ಡಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗುಡುಗುಡಿ ತಪ್ಪಿಹೋಗುವಂತಿದಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ!?!)
ಸರಿ, ನಾನು ಸಿರ್ಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ 'ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ' ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದೆಂದೂ, ಬಂದ ಮೇಲೆ ತೇರಿಗೆ ಹೊರಡುವುದೆಂದೂ ತೀರ್ಮಾನವಾಯಿತು. ಕುಮಟಾ ರೋಡಿನಲ್ಲಿ 80-100, 80-100 ಚಚ್ಚಿದ್ದೇ ದೊಡ್ಡ ಕತೆಯಾಗುವಷ್ಟಿದೆ.
ಅಂತೂ ನಾನು ಬರುವಹೊತ್ತಿಗೇ ಕರ್ಕಿಹಕ್ಲಿನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ಕಿದರು. ಮಹಿಳಾ ಸಂಘದ ಮೀಟಿಂಗಿಗೆಂದು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕಾರು ಹತ್ತುವ ಪ್ಲಾನು ಅಕ್ಕಂದಿರದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ಮುಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ನಾನು, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಆದರ್ಶ.
ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತ, ಅನುಷಾರನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಕ್ಕಂದಿರಿಬ್ಬರೂ ಕುಳಿತರು. ಕಾರ್ತಿಕ ಹಾಗು ವಿನಾಯಕ ಅಶೋಕ ಬಾವನ ಬೈಕ್ ಏರಿದರು. ಅಂತೂ ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ತೇರಿಗೆ ಹೊರಟಿತು. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಯ್ತು. ಕರ್ಕಿಹಕ್ಲಿನಿಂದ ಹೇರೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಅದೇ ದಿನ ಕಡಿಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಲೋಡಿದ್ದ ಕಾರನ್ನು ರಿಸ್ಕಿಗೊಡ್ಡಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ (ಅಂದರೆ ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದೇ!) ಸುತ್ತುದಾರಿಯಾದ ಕೊಳಗಿಬೀಸಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಟೆ.

ಕೊಳಗೀಬೀಸಿನಿಂದ ಹೇರೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ರಸ್ತೆ ಏನೇನು ಸುಖವಿಲ್ಲ. ಊರುಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಗುವ ಕಿರಿದಾದ ರಸ್ತೆ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಎದುರಾಗುವ ರಸ್ತೆಯುಬ್ಬುಗಳು. ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರುವ ಮಬ್ಬುರಸ್ತೆ. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಹೇರೂರ ಸೇರಿದಾಗ 6:20. ಬೆಳಕು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ದಟ್ಟ ಮೋಡವಿಲ್ಲ, ಶುಭ್ರ ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಬಿಳಿಮೋಡದು ತುಣುಕು. ಉಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶಾಂತವೆನಿಸುವ ವಾತಾವರಣ.

ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ತೆಗೆಯುವುದು ಕಷ್ಟವಾದೀತೆಂಬ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯಿಂದ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಸಾಹೇಬರ ಮನೆಯೊಂದರ ಮುಂದೆ (ತೇರಿನಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ) ಬದಿಗೆ ಹಚ್ಚಿದೆ. ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ತೇರಿನೆಡೆ ಹೊರಟೆವು. ಅದೆಷ್ಟೋ ದೂರದಿಂದಲೇ ಅತ್ತಿತ್ತ ಎದ್ದುನಿಂತ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿಗಳು. ಪರಿಚಿತ ನಗೆ ಹೊತ್ತ ಅಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳು. ನಾವು ಮುಂದೆ ಹೋದಂತೆಲ್ಲ ನಮ್ಮಿಂದೆಯೇ ಎನ್ನುವಂತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಜನಸಂದಣಿ. ponds ಪೌಡ್ರು ಹಾಗು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸುವಾಸನೆ!
ಕಾಲುಗಳೇ ಕಾಣದಷ್ಟು ಧೂಳು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕಾಲು ಎತ್ತಿ ಎತ್ತಿ ಹಾಕುತ್ತಾ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸುವ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು. ಕಂಕುಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತ ಭಾರವಾದ ಕೂಸು, ಆಯಾಸವಾದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ತಂದು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡ ಮುಗುಳ್ನಗು.
ರಥ ಬೀದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ಅಪರೂಪದ ಮುಖವೊಂದನ್ನು ಕಂಡು ಗಕ್ಕನೆ ನಿಂತೆ. ಎದುರಿನಿಂದ ಗುರುದತ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿಸಿದೆ. ಒಂದರೆಕ್ಷಣ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಗುರುತು ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಚಯ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ನೆನಪಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಇವರ ಪೂರ್ಣ ಹೆಸರು 'ಗುರುದತ್ತ ರಾಯ್ಸದ್' ಎಂದು. ನಾನು ಸೊರಬದಲ್ಲಿ ಡಿಪ್ಲೋಮಾ ಓದುವಾಗ ಪಾಠ ಹೇಳಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿದಮೇಲೆ ಭೇಟಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅವರ ಅಪರೂಪದ ಭೇಟಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ಉಲ್ಲಸಿತವಾಯಿತೆಂದರೆ, "ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋಗದೇ ಹಾಗೆ ತಿರುಗಿ ಹೋದರು ಏನು ಲುಕ್ಸಾನಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಷ್ಟು."

ತೇರಿನ ಮೇಲೆ ದೇವರಿಗೆ ಹಣ್ಣು-ಕಾಯಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದು ತೇರೆಳೆಯಲು ತಯಾರಿ ನಡೆದಿತ್ತು. (ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ಮೊದಲೇ) ವಾಚನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಜೇಬಿಗಿಳಿಸಿ, ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದೆ. ಹಗ್ಗದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ರಸ್ತೆಯ ಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೇರಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಹಗ್ಗ ತುಂಬ ಗಿಡ್ಡವಾಯಿತು ಎನ್ನಿಸಿತು. ತೇರಿಂದ ಇಳಿದುಬಂದವರ್ಯಾರೋ ಎರಡೂ ಹಗ್ಗದ ನಡುವೆ ಜಾಗ ಬಿಡುವಂತೆ ಜನರನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ ಸರಿಸುತ್ತ ಎತ್ತಲೋ ಮಾಯವಾದರು. ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯೋ ಚಪ್ಪಲಿಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು(ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು!) ಬಂದಿದ್ದರು. ನನಗೆ ಅವೆರಡೂ ಇರದಿದ್ದರಿಂದ ಹಾಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಮತ್ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಎರಡು ವರ್ಷದ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗ ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮಗುವಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಮಗುವೋ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದವನ ಫಳ ಫಳ ಹೊಳೆಯುವ ಅಂಗಿ ಗುಂಡಿಗೆ ಮಾರುಹೋಗಿ ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದುಹೋಗಿತ್ತು.

ಹ್ಹೋ ಹ್ಹೊ ಹ್ಹೊ... ಎಂಬ ಸಮೂಹೋದ್ಗಾರ.. ತೇರೊಮ್ಮೆ ಇದ್ದಲ್ಲೆ ಅಲುಗಾಡಿತು. ತೇರಿನ ದಾರಿಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಯೊಂದನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸರು ಮಾಯ ಮಾಡಿಸಿದರು. ತೇರಿನ ಮೇಲಿಂದ ಅಧಿಕೃತ ಆದೇಶ ಬರುವುದರೊಳಗೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಜನ ಹ್ಹೊಹ್ಹೊ ಎಂದು ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಿದ್ದರು.

ತೇರು ಹೊರಟ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಬದಿಗೆ ಸರಿದು ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಕೈಬಿಟ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆ ಹೊಡೆಯುವುದರೊಳಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಜೊತೆ ಕೈಗಳು ಬಂದಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತಂತೆ ತೇರನ್ನು ತುದಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿದೆ (ಅಂದರೆ, ತುದಿ ಮುಟ್ಟುವ ತನಕವೂ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದಿದ್ದೆ :-) ). ಮುಖ ಕತ್ತು, ಕೈ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಬೆವರು. ಬೆವರಿಗೆ ಬೆರೆತ ದೂಳು. ಮೇಲಿನಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ರಥಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟ ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಂದು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿಯ ನಳದಲ್ಲಿ ಕೈಕಾಲು ಮುಖ, ಚಪ್ಪಲಿ ತೊಳೆದೆ.

ಅಂಗಡಿಗಳೆಲ್ಲಾ ರಥಬೀದಿಯ ಆಚೆ ತುದಿಯ ಬೆಟ್ಟದ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ರಥಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನೂಕುನುಗ್ಗಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಣ್ಣು-ಕಾಯಿ ಮಾಡಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ದೊಡ್ಡಪ್ಪನಿಗೆ ಒರೆಸಿ ನಾನು ಅಂಗಡಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಿದೆ. ಅಂಗಡಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲಿ.. ಅದೇ ಬಳೆ, ಟಿಕ್ಲಿ, ಮೂಗಿಗ್ ಹಾಕದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು. ಮಕ್ಕಳಾಟಿಕೆಯ ನೂರುಬಗೆ ಅಂಗಡಿಗಳು. ಎಲ್ಲ ತೇರಿನಂತೆ, ನೊಣ ಮುತ್ತಿದ ಕಲ್ಲಂಗಡಿ, ಪೀಲೆ ಬಾಟಲಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಟ್ಟ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ನೀರು. ಶಿರಸಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡುವು ಪಾನೀಪುರಿಯವ ಪ್ಲೇಟಿಗೆ ೧೦ ರೂ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಕಲ್ಲಂಗಡಿಗೆ ಮುತ್ತಿದ್ದ ನೊಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಿಳಿದಂತೆ ಬಳೆಯಂಗಡಿ ಮುತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ಬಿಳಿ ಚೂಡಿ, ಕೆಂಪು ವೇಲಿನ ಹುಡುಗಿಯರು.

ಸಿರ್ಸಿ ಪ್ಯಾಟೆಯಿಂದ ಯಮಹಾ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದ ಹೀರೋಗಳು ಗ್ಯಾಸ್ ಲೈಟ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕೂಲಿಂಗ್ ಗ್ಲಾಸ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಆಸರೆಗೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಗೆಳೆಯರ ಹೆಗಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿಕೊಂಡು ಓ(ಲಾ)ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಳದಿ ಬೆಲ್ಟಿನ ಕೆಳಗಡೆ, ಬಿಳಿ ಪ್ಯಾಂಟಿನ ಜೋಬಿನಿಂದ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದ ಹಸಿರು ಹಣಿಗೆ! ಆಹಾ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಹೊದ್ದುಕೊಂಡ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಜನ. ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ಕಾಲೇಜು ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಹುಡುಗಿಯರು. ನಾನಂತೂ ವೈವಿದ್ಯತೆಗೆ ಮಾರುಹೋಗಿ ಜನಸಂದಣಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದೆ.

ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ತೇರು ಬೇಗ ಹಾಗು ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಎರಡು ಕಾರು, ಮೂರು ರಬ್ಬರ್ ಚೆಂಡು, ಒಂದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೆಂಡು, ಒಂದು ಕ್ರೇನು, ಆರು ಪುಗ್ಗಿ ಎಂಟ್ಹತ್ತು ಮಸಾಲೆಪುರಿ ಮತ್ತು.. ಮತ್ತು ಎರಡು ಲವಿಂಟಿಕಿ :)

ಸಿರ್ಸಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಕಾರುನೋಡಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದ ಭಾಗ್ವತ (ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ) ಕೈಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು, ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಟ ಪಟ ಶುರುವಾಯಿತು. ನೋಡನೋಡುತಿದ್ದಂತೆ ಜನರೆಲ್ಲ ಸೂರನರಸಿ ಸರಿಯತೊಡಗಿದರು. ಕಡಲೆಕಾಳಿನ ಗಾತ್ರದ ಹನಿಗಳು ವಿರಳವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಮಣ್ಣಿನವಾಸನೆ.

ಹೋಟೇಲೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಚಹಾ ಹೀರಿದೆವು. ಮಳೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾನು ಕಾರನ್ನು ತಿರಿಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಹೊರಟೆ; ಜೊತೆಗೆ ಅರ್ಪಿತ. ಆಗಲೇ ನನಗೆ, ಅರ್ಧ ತಾಸು ಇಪ್ಪತ್ತು ಮೂವತ್ತು ಅಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದಿದ್ದ ಅವಳು ಕಂಡಿದ್ದು. ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳೇ ಸೈ. ಅಶೋಕ್ ಬಾವ ಹೇಳಿದ್ದ ಅದೇ ಆಕಾಶ ನೀಲಿಯ ಚೂಡಿದಾರ, ಐದರ ಎಡಬಲದ ಎತ್ತರ. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಬಣ್ಣ. ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಅವಳ ಗೆಳತಿಯ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಅಕ್ಕ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಇದ್ದ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಮಾನವೂ ಹಾರಿಹೋಗಿತ್ತು.

ಆಗ ನಾನು ಮಸಾಲೆಪುರಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬಾವ ಕರೆದಿದ್ದು ಇವಳನ್ನು ತೋರಿಸಲಿಕ್ಕೆಂದು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು. ನಾನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವಳು ಮಾಯವಾಗಿದ್ದಳು. ಆಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಜೊತೆ ಅವನೂ ಸುಮಾರು ಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವಳು ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಮುಂದುಗಡೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ (ಅಂದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಮುಂದಿನಿಂದ follow ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ) ಅವಳು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಬಹಳಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆ ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ... (ಸಾಕು.. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅವಳಬಗ್ಗೆ...)

ಆದರೆ ನಾನು ಕಾರಿನ ಬಳಿ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಳೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಮಳೆಯೇ ಅದು? ಅಲ್ಲ, ಬರೀ ನೀರು. ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತೂತು ಬಿದ್ದಂತೆ ಧೊ ಎಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಿನಲ್ಲೇ ಕೂತು ಮಳೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಕಾದಿದ್ದಾಯಿತು. ಅಂದಿನ ಆ ಮಳೆಯನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಬರುವಾಗ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಊರಿನ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾರು ಸ್ಕಿಡ್ ಆಗಿದ್ದು.. ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ..

ಮನೆಸೇರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೇ ಮಳೆ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಕ್ಕನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಅಂತದೇ ಮಳೆ...

ಮತ್ತೆ ಮಳೆ ಹೊಯ್ಯುತಿದೆ... ಎಲ್ಲ ನೆನಪಾಗುತಿದೆ...

ಕೋಲೆ ಬಸವ

2007-07-25T15:34:00.000+05:30

"ಮೂಸಂಬಿ ಹಣ್ಣಿನ್ ರಸ ತೆಕ್ಕೊಡ್ಲಾ?"
"ಹೂಂ"
........
"ದಾಳಿಂಬೆ ಬಿಡ್ಸ್ಲಾ?"
"ಹೂಂ"

"ಈಗ ಸುಸ್ತಿಲ್ಲೆ ಅಲ್ದಾ?"
"ಇಲ್ಲೆ.."

"ಹಲ್ಸಿನ್ಕಾಯ್ ಚಿಪ್ಸ್ ನಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಡ್ದೇನ..?"
"ಬ್ಯಾಡ"

ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದಾಗ ಹಾಗು ತಿರುಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸುಸ್ತನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಗೀಗ ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಹಾಗು ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಉತ್ತರ. ನನಗೆ ಬೇಕು ಬೇಡ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲಾಗದಷ್ಟು ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತು. ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವುದೂ ಬೇಡವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ 'ಬೇಕಾ' ಎಂದರೆ 'ಬೇಕು', 'ಬ್ಯಾಡ್ದಾ' ಎಂದರೆ 'ಬ್ಯಾಡ', ಸರಳ ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರ. ನಮ್ಮ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳನ್ನು ನಮಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲವರು ಬಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆದೀತು. ಆದರೆ ಕೆಲವರಿರುತ್ತಾರೆ.ಅವರು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಂತದ್ದೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

'ಕೋಲೆ ಬಸವ' ಎಂದರೆ ಹೀಗೆ, ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ತಲೆಯಾಡಿಸುವವರು. ಇದೆಲ್ಲಾ ನೆನ್ಪಾಗಿದ್ದು ಮಲ್ಲೇಶ್ವರದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾವಿನ ಮಿಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆ ಕಂಡಾಗ. ವಯಸ್ಸಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗಿದ್ದ ಅತ್ತೆ, ಸೊಸೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಸೊಸೆಗೆ ಮಾವಿನ ಕಾಯಿ ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುವುದೋ ಅಥವಾ ಗೆಡ್ಡೆಯೋ ಎಂಬುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!! ಸುಮ್ಮನೇ ಅತ್ತೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ.. 'ಹೌದೌದು" ಇಲ್ಲ.. .. "ಯಾ ಯಾ.. ".

ಇದೇ ರೀತಿ ಮಾವಿನಮಿಡಿ ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಮಾತು..

ಗಿರಿ: "ಬಾವಾ... ಮಾವಿನ್ಕಾಯಿ.. ಮಿಡಿಗ್ ಬರ್ತು ಅಲ್ದನೋ??"
ಬಾವಾ: (ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ) "ಒಹೋ ಬರ್ಗು ಬರ್ಗು.. "

ಗಿ: "ಆದ್ರೆ.. ತೊಟ್ಟಿನ್ ಬುಡ ಸಪೂರ್ವಲೊ?"
ಬಾ: "ಅರ್ರೆ! ಸಪೂರಿದ್ದು ಹದಾ.."

ಗಿ: "ಕೊಳ್ತೋಕ್ತನ ಹೇಳಿ...?"
ಬಾ: "ಕೊಳತ್ರು ಕೊಳತ್ತೊ!"

ಗಿ: "ಆದ್ರುವಾ, ಶಿಪ್ ದಪ್ಗಿದ್ದಲಾ ಬಾವ.."
ಬಾ: "ಹೌದೋ!! ಶಿಪ್ ಸುಮಾರ್ ದಪ್ಪಿದ್ದು..."

ಗಿ: "ನಿಂತ್ರು ನಿಲ್ಗನ ಅಲ್ದನ ಬಾವ..?"
ಬಾ: "ಹೂಂ, ನಿಲ್ಗ.. ಶಿಪ್ ದಪ್ಗಿದ್ದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ.. ಕೊಳ್ಯದ್ ಸುಳ್ಳು"

ಗಿ: "ಆದ್ರೆ ಬತ್ತಿಲ್ಯೇನ ಬಾವ.. ವಾಟೆ ದೊಡ್ಕಿದ್ದಲಾ..?"
ಬಾ: "ಹೌದೋ!! ವಾಟೆ ದೊಡ್ಕಿದ್ದು.. ಬಪ್ಪದು ಸುಳ್ಳೋ..."

ಮೂರೆಲೆ ಅಮಲು

2007-07-14T12:37:00.000+05:30

ಬಾವ, ನೀ ಸುಳ್ ಹೇಳಿರು ನಂಬ್ತೆ. ಖರೆ ಹೇಳಿರು ನಂಬ್ತೆ. ಅವತ್ ಒಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಹಿಂಗೆ ಬೆಳಗ್ ತಂಕ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಗಂಡ್ ಬಂದಾವಾಗ್ಲು ಹಿಂಗೇ ಆಗಿತ್ತು.

"ದೀಪು, ಇದೇ ಇಲ್ನೋಡು. ಪಕ್ಕದ್ಮನೇಲು ನನ್ನಂತದ್ದೇ ಗಿಡ ತೈಂದ.."
"ಆಂ!!"
"ಅಂದ್ರೆ, ನನ್ಮನೆ ಗಿಡದ್ದಂತದ್ದೇ ತೈಂದ ಹೇಳಿ.."
":-)"

ಯಾರ್ ಏನೇ ಹೇಳ್ಲಿ, ಇಲ್ಲೆ ಸುಮ್ನಿರ್ಲಿ. ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟಾವಾಗ ಒಂತರಾ kick ಬರದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಎಂತಾರು ಜಾಸ್ತಿ ಆದಾಗ ಮತ್ತೇರದು ಬಹುಷಃ ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ವಿಚಾರ. ಏನಾದ್ರು ಕಮ್ಮಿ ಆದ್ರೆ ಕಿಕ್ ಹೊಡ್ಯಕ್ ಶುರುವಾಗದು ಅಂದ್ರೆ ನಿದ್ದೆ ಒಂದೇ. (ನೀರು ಹಾಗು ಸೋಡ ಬಿಟ್ಟು)!

ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರೆ ಬಾವನಮನೆ ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಚಪಾತಿ, ಚಟ್ನೆ, ಮಾವಿನ್ ಹಣ್ಣಿನ್ ರಸಾಯನ. ಬೆಳಗ್ ತಂಕ ಮೂರೆಲೆ, ಚಾ, ಕತೆ ನಗು. ಬರೀ ಝಣ ಝಣ ಸದ್ದು.
"ಹೂಂ, ಮೇಜು ಮೇಜು.. "
"ಬ್ಲೈಂಡು"
"ಪ್ಯಾಕು.."
"ಬ್ಲೈಂಡ್ ಡಬಲ್ಲು.. "
"ಚಿಲ್ರೆ ಕೊಡು.."
"ಏ ಸಾಲ.. "

ಕಿವಿತುಂಬಾ ಬರೀ ಇದೇ ಇದ್ದು ಈಗ.

ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ದೆ ಇರದು, ಜೊತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕಾಪಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಏನೋ ಒಂತರಾ ಅಮಲು ಏರಿದಾಂಗ್ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದು.

ರಾತ್ರಿ ರಸಾಯನಕ್ಕೆ ಹಾಲು ಹಾಕಕ್ಕಾರೆ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ..
"ಜಾಸ್ತಿ ಹಾಲ್ ಹಾಕಡಿ, ರಸಾಯನ ನೀರ್ ಆಗೋಗ್ತು."
ಅರೆ!! ಹಾಲ್ ಹಾಕಿರೆ 'ನೀರ್' ಹೆಂಗಾಗ್ತು. ಜಾಸ್ತಿ ಹಾಲ್ ಹಾಕಿರೆ ರಸಾಯನ 'ಹಾಲ್ ಹಾಲ್' ಆಗವು ಅಲ್ದಾ?
"ಅಲ್ಲ ಅಲ್ಲ 'ತೆಳ್ಳಗ್' ಆಗ್ತು"
ಹಾಲ್ ಹಾಕಿರೆ ತೆಳ್ಳಗ್ ಆಪ್ದಾರೆ, ಹಾಲ್ ಹಾಕ್ದೆ ಬಿಟ್ರೆ ಹೆಂಗಿರ್ತು?
"ದಪ್ಪಗಿರ್ತು" ಹಂಗೆ ಯಾರೋ "ಮಂದಗಿರ್ತು ಅಂತ್ಲೇ ಹೇಳವು" ಅಂದ.
ಈ 'ತೆಳ್ಳಗ್ ಇಪ್ದು' 'ಚಪ್ಪೆ' ಇದ್ಕೆಲ್ಲಾ ಸುಮಾರ್ ಅರ್ಥ ಇದ್ದು.

ಒಳ್ಳೇ ರಸಾಯನ, ಅದ್ಭುತ ಚಟ್ನೆ! ಚಪಾತಿ, ಹೆಂಗು ಸೈಯ್ಯಲ.. ಸುಮಾರ್ ಹುಡ್ರು ಸೇರಿದ್ದ. ನಾ ಯಡ್ಗೈಯ್ಯಗೆ ಹಾಲಿನ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಅರಾಮಾಗಿ ಜೋಕ್ ಕಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಿದ್ದ. ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ. ರಾತ್ರಿ ಎರ್ಡ್ಮೂರ್ ಸರಿ ಅಂತು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಕ್ಕಿದ್ದು. ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಪಾನೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದಂತ ರಾತ್ರಿ. ಏನೇನ್ ಬರಿಯವು, ಏನೇನು ಬಿಡವು ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲೆ. ಬರದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಬರ್ಯವು.
"ಮಳ್ಳನ ಬಂಗಾರಿ.. ಹಬ್ ಹಬ್ಬಕ್ಕು ಕಜ್ಜಾಯ ಮಾಡಕೆ? ಎಣ್ಯಾ ನೀರಾ?!"

ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ನಿದ್ದೆ ಎಳಿತಾ ಇದ್ದು..

btw, ಆಗಿದ್ದೆಂತಪಾ ಅಂದ್ರೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ಕ್ಯ ಬತ್ತಾ ಇದ್ನಾ.. ಸುಮಾರು ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಘಾಟ್ ಹತ್ರ ಬಂದಿದ್ನೇನ.. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ, ಇದ್ಕಿದ್ದಂಗೆ.. ತಕ್ಷಣ.. ಎಚ್ರಾಗೋತು!

ಡ್ರೆಸ್ ಕೋಡು ಮತ್ತು HR

2007-06-29T15:20:00.000+05:30

ಶ್ರೀನಿಧಿ ತನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವವೊಂದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೂ ಬರೆಯುವುದಿದೆ. ಮರೆಯದಿರಲೆಂದು ನನ್ನ ಕಾಮೆಂಟನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
-*-
ಅಂಶ ೨ ೩ ೪ ಮತ್ತು ೫, ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

point 1:
ವಿಷಯ ಸರಿ ಇದೆ. ಎಂದರೆ HR ಗಳು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿಜವೇ. ಆದರೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಬಾಹ್ಯ ರೂಪ , ಅಲಂಕಾರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು (ಅಥವಾ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ) ಅರ್ಥಹೀನ.

ಇವರಲ್ಲಿ ಹಲವರಿಗೆ ತಾವು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವವರು ಮುಂದೆ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅರ್ಹತೆಗಳೇನು ಮುಂತಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಕಂಪನಿಯ ಎಲ್ಲಾ HR ಗಳು ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ.

ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡವರು ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಹೊಂದಿದವರಾಗಬೇಕು.
(end of comment)
-*-
ಕತೆ ಕೊನೆಗಿರಲಿ. ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಸಲಹೆ ಏನೆಂದರೆ, ಯಾರಾದರು ನಿಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರ, ಅಲಂಕಾರ ನೋಡಿ ಕೆಲಸ ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.

ಪ್ರಪಂಚ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಹತೆಗಳೇನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಂದಲ್ಲಾ ನಾಳೆ ಸಾದ್ಯತೆಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅವಾಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ನೀವೇ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಬಹುದು.

ಒಂದು ತಂಪು ಸಂಜೆ

2007-06-21T22:51:00.000+05:30

ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ತಂಪು ಸಂಜೆ ಇಂದು ನನ್ನದಾಯಿತು. ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಸರವಾದರೂ, ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇದ್ದರಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಾಹನ ಚಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿಬಂದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ದೀಪಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ.

ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದವನೇ ಸೀದಾ ಹಿಂದುಗಡೆಯಿರುವ ಚಹಾ ಅಂಗಡಿಗೆ ಓಡಿದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರುಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟನ್ನು ಉಫ್ ಉಫ್ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದೆ. ಕಾಪಿಯನ್ನೂ ಕುಡಿಯದೆ ಟಿಕೇಟ್ ಕೊಳ್ಳಲು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಿದೆ. ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಹಾಗೆ "ನಡಹಳ್ಳಿ" ಎಂದು ವಿಕಾಸ ಮಾತನಾಡಿಸಿದ. ಟಿಕೇಟುಕೊಂಡು ರಿಯಾಯಿತಿ ದರದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಮಾರುತ್ತಿದ್ದಕಡೆಗೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ತಿರುಗಾಡಿಬಂದೆವು. ನಾಟಕ ಶುರುವಾಗುವುದು ೭ಕ್ಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಶ್ರೀನಿಧಿಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಗೇಟಿನಬಳಿ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಹತ್ತಿದೆವು. ತುಂಬಾ ದಿನದಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲವಾಗಿ ಮಾತಾಡಲು ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಷಯವಿತ್ತು, ಸಮಯ ಕೂಡ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಶ್ರೀನಿಧಿ ಹಾಗು ಶಿವಕುಮಾರರು ಬಂದಿಳಿದರು. ನಾವೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಕ್ಯಾಂಟೀನಿಗೆ ಹೋದೆವು. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದು ಪ್ಲೇಟು ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಿಂದರು, ನಾನು ಬಜಿ ತಿಂದೆ. ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಪಿ ಹೀರಿದೆವು. ಕಾಪಿಯ ಬಿಸಿಗೆ ಸಂಜೆಯ ತಂಪು ಒಳಗೊಳಗೇ ಕರಗುತ್ತಿತ್ತು. ನನಗಂತೂ ಚಟ್ನಿ ತುಂಬಾನೆ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತು.

ವಿರಾಮದ ವೇಳೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸುತ್ತು ಕಾಪಿ ಇಳಿಸಿದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಕಾಪಿ ಯಾಕೋ ಅಷ್ಟು ರುಚಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಿಹಿ ಬೇರೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮಳೆಬಂದು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದ ನೆಲದಿಂದ ಪರಿಚಿತ ಮಳೆಯವಾಸನೆ.

ನಾಟಕ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದರೆ ಒಳ್ಳೆ ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗುವ ಪ್ಲಾನನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ವಿಕಾಸನನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನ ರೂಮಿನತ್ತ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಬೈಕೋಡಿಸಿದೆ. ತುಂತುರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆ ಮಜಾ! :-)

ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಮೋಘ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟ. ಅಷ್ಟೇ ಸಂತೋಷತಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮನೆಯವರೆಗಿನ ಡ್ರೈವು..

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಬಹುದಿನಗಳ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕ ಗೆಳೆಯರು, ಹೊಸಬರ ಪರಿಚಯ, ಒಳ್ಳೆ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಕಾಪಿ ಊಟ..
ಸುಂದರವಾದ ಸಂಜೆ..

ಇದಕ್ಕೆ! ಕಾಮೆಂಟಿಗೊಂದು ಬ್ಲಾಗು

2007-06-09T23:37:00.000+05:30

ಶ್ರೀನಿಧಿಯದೊಂದು ಕವನರಿಕೆ:

------------------------
ಯಾಕೆ?

ಚಂದಿರನೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಷ್ಟ,
ಹುಣ್ಣಿಮೆ, ಬಿದಿಗೆ,
ಅಮವಾಸ್ಯೆ,
ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಕವನ.
ಬೆಳದಿಂಗಳು, ಕತ್ತಲು
ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಉಪಮೆಗಳ.
ಕೇಳುವರೇ ಇಲ್ಲ ಪಾಪ,
ಅವನ ಪಕ್ಕ ನಿಂತು
ತನ್ನದೇ ಪ್ರಭೆಯೊಳಗೆ ಬೆಳಗುವ
ಒಂಟಿ ನಕ್ಷತ್ರವ.
-----------------------

ಚೆಂದ ಇದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಬ್ಲಾಗುಗಳು, ಅವು ಗಳಿಸುವ ಕಾಮೆಂಟುಗಳಿಂದಲೇ ವಿಶೇಷವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಕಾಮೆಂಟು ಬರೆಯುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ! ನಾನು ಕಾಮೆಂಟಿಗೆ ಬ್ಲಾಗು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ :)

ಹೀಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಂದು ಬ್ಲಾಗಿಗೆ, ಬಹುಶಃ ಸುಶ್ರುತನದ್ದಿರಬೇಕು, ಹಾಗು ಅದರ ಕಾಮೆಂಟಿಗೆ ನಾನೊಂದು ಬ್ಲಾಗು ಬರೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಅದನ್ನು ಬರೆಯಲು ತುಂಬಾ ತಡವಾಗಿಹೋಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಬಾರಿ ಸಮಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಇದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಕನವರಿಕೆ (ಕವನರಿಕೆ? ಕವನದ ಅರಿಕೆ?!!) ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. no doubts!
ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ,
ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ,
ಬಿದಿಗೆ ತದಿಗೆ ಎಲ್ಲ,
ಬರೆದಿರುವುದು ನಿಜ..

ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿಲ್ಲ, ಸರಿ.

ಆದರೆ ಕಾರಣ ಅಷ್ಟೇನೂ ನಿಗೂಡವೆಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
(ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದು ಕವನಕ್ಕೆ ಬೀಜವಾಗಿದ್ದು ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ.) ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಚಂದ್ರನೊಬ್ಬ ಬಾನಿಗೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಜನ ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಕವನ ಹೊಸೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಚಂದ್ರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಸರಿ. ಆದರೆ ಆ ಭಿನ್ನತೆಯೋ, ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಆಂತರಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯೋ ಜಗದ ಗಮನವನ್ನು ಅವನತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.

ತಾತ್ಪರ್ಯು: ಜನ ಅಪರೂಪದ ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕೆ ವಿನಃ, ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷ, ದೊಡ್ಡ ಸಂಭ್ರಮ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ.

ಹಾಗೆಯೇ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗೆ ಏನೋ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವ ಧ್ವನಿಯಿದೆ! ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ!
ಪ್ರಶ್ನೆ: ಇಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾದ, ಬಾಡಿಗೆ ಕಾಂತಿಯ ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಇರುವ ಚಂದಿರರು ಸಾವಿರಾರು ಇದ್ದು, ಒಂದೋ ಎರಡೋ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಆಗ ಜನ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು?

ಪಟ-ಗಾಳಿ

2007-06-09T05:19:00.000+05:30

ಕಳೆದ ವೀಕೆಂಡು,ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ನೆಂಟರ ಮನೆಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದವನು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದೆ. ರಾತ್ರಿ ಅವರೆಲ್ಲರು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನ ತನಕ ಯಾವುದೋ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಆದರೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಯಾಕೊ ಬೇಗ ಎಚ್ಚರಾಯ್ತು. ಕಿಟಕಿಯ ಪರದೆಯು ಮೂಲಕ ಒದ್ದಾಡಿಕೊಂಡು ಮಂದ ಬೆಳಕು ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಇಣುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿನ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಪುಟ್ಟ ಗಡಿಯಾರ ಇನ್ನೂ ೫:೩೦ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಮಲಗಿರಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಎದ್ದು ಕುಳಿತೆ. ಹಾಗೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿದ್ದು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆ. ಬೆಡ್ ಲ್ಯಾಂಪಿನ ಬೆಳಕು ಮುಂಜಾನೆಯ ಬೆಳಕಿನೊಡನೆ ಬೆರೆಯಲಾಗದೆ ವಿಚಿತ್ರ ರೀತಿಯ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿ ಸೋಲೊಪ್ಪಲಾಗದೆ ಸಪ್ಪಗಾಗಿದ್ದ ಬಣ್ಣದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೇರೆಯಾಗೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ನಿಧಾನ ಎದ್ದು ಬೆಡ್ ಲ್ಯಾಂಪನ್ನು ನಂದಿಸಿ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿನಿಂತು ಪರದೆ ಸರಿಸಿದೆ.

Milpitasನ ಈ ಮನೆಯ ನಾ ತಂಗಿದ್ದ ಕೋಣೆಯ ಏಕಮಾತ್ರ ಕಿಟಕಿಯು ಸೀದಾ ಪೂರ್ವಕ್ಕೇ ತೆರೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎದುರಿಗೇ, ಮನೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟ. ಒಂದಲ್ಲ, ಒಂತರಾ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಸಾಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲೋ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲೋ ಇದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟ. ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಬಿಡಲಾರೆನೆಂಬಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಅಚ್ಚ ಬಿಳಿಯ ದಟ್ಟ ಮೋಡ. ಚೂಪಾದ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯನ್ನೇಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ನಡುವಿನವರೆಗೂ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಡ, ಭೂತಾಯಿಯ ಸ್ತನದಿಂದ ಒಸರುತ್ತಿರುವ ಹಾಲಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಗಾಳಿ ಬಂದು ಮೋಡ ಸ್ವಲ್ಪ ಚೆದುರಿದಂತಾಯಿತು. ಬೆಟ್ಟದ ಆಚೆ ಬದಿಯಿಂದ ಏರಿಬರುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಏದುಸಿರಿರಬೇಕು.

ತಂಗಾಳಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸೋಣವೆಂದು ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜನ್ನು ಸರಿಸಿದೆ. ನೀಟಾಗಿ ಹೊಡೆದ ಸೊಳ್ಳೆ ಜಾಲರಿಯೊಳಗಿಂತ ತಂಗಾಳಿ ತೇಲಿ ಬಂತು. ಹಾಗೆಯೇ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹರಿಸಿದೆ. ಗುಲಾಬಿಗಿಡದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆಯೇ ಅರಳಿರಬಹುದಾದ ಹೂವೊಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ನಸುನಗುತ್ತಾ ಅದನ್ನೇ ನೋಡಿದೆ. ಅದರ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೊಗ್ಗೊಂದು ನನ್ನ ನಗುವನ್ನು ಮರಳಿಸಿತು. ನಾನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ನಾಚಿಕೆಯಾಯಿತೇನೋ! ಗುಲಾಬಿ ಯಾಕೊ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ನಾಚಿಕೆಯೋ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಕೊನೆಗಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿತೆಂದು ದುಃಖವೋ. ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡ ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟ, ಎರಡರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮರ. ಸುಮಾರಾದ ಗಾತ್ರ. ನೇರವಾಗಿನಿಂತು ಇನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿತ್ತು. ಮರ ಯಾಕೋ ನನ್ನನ್ನೇ ಅಣಕಿಸಿದಂತೆನಿಸಿ ಮತ್ತೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹೊರಳಿಸಿದೆ.

ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮರ. ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿ ಕಡಿದು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಯಾಕೋ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅದರ ಕೃತಕತೆಯೇ ನನಗೆ ಬೇಸರ ತರಿಸಿತೇನೋ! (ಬಾಬ್ ಗಿಂತಲೂ ಜಡೆಯೇ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಉದ್ದ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಅವಳು ನನ್ನ ಮುಖ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಬಗ್ಗಿ..)

ಮರಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮರ ಬಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಬಗ್ಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಬಗ್ಗಿದರೆ ಅದು ಮರವೇ ಅಲ್ಲ. ಮರ ತನ್ನ ನಾಚಿಕೆ, ಸಂಕೋಚಗಳನ್ನು ಮಾರಿಯೇ ಗಟ್ಟಿತನವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಮರಗಳೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಬೇರೆ, ಬಳ್ಳಿ, ಗಿಡ ಮತ್ತು ಹೂವು ಇವುಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಬೇರೆ.

ಮರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು. ಅವಳು ನಾನು ದೂರವಾಗಲು ಇದೇ ಕಾರಣವಿದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು. ನನ್ನ ಅವಳ ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂಭಾಶಣೆ ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಇಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದು ಒಂದೇ ಆದರೂ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ರೀತಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದಳು.. "ದೀಪು, We are too much alike to be together!"
ನಾನಂದಿದ್ದೆ, "ಎರಡು ಮರಗಳು ಪರಸ್ಪರರ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ (ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತುಂಬಾ ಸನಿಹ) ಇರಲಾರವು."

ಇದನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಇಬ್ಬರು ಎದುರುಬದರು ನಿಂತು ಹಸ್ತಲಾಘವ ಮಾಡಲಾಗದೇ ಇರುವ ವಿಚಿತ್ರ ವ್ಯಂಗಚಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ನಾನು ನಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ನಗುವಿನ ಅಸಹಜತೆಯಿಂದ ನೊಂದು, ಅದು ತುಂಬಾ ಕೃತಕವಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಅವಳು ಕರ್ಚೀಪು ತೆಗೆದಳು. ಅವಳಿಗೆ ನೆಗಡಿಯಾಗಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತೆಂದು ಅವಳು ಅಂದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆಗಾಗ ಕರ್ಚೀಪಿನಿಂದ ಮೂಗೊರೆಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೊಂದನ್ನೇ ಅಲ್ಲ ಇಡೀ ಮುಖ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಸದಾ ಹಸಿಯಾಗಿರಿಸುವುದು ಅರಳೀಕಟ್ಟೇರ ಮನೆ ಮುಂದಿರುವ ಜೋಡಿ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳು. ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಅವು ಗಿಡವಾಗಿದ್ದಾಗ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವು ಬೆಳೆದು ಗರಿಗೆ ಗರಿತಾಗಿದಾಗ ನನಗಾದ ಆನಂದ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೊರಟ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು, ಆ ಜೋಡಿ ಗಿಡಗಳು. ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ಒಂದರ ಹೆಡ ಮತ್ತೊಂದರ ತೆನೆಯ ತನಕವೂ ಬಂದು, ಪರಸ್ಪರರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು ತಾನೂ ಬೆಳೆಯದೆ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕು ಬೆಳೆಯಗೊಡದೆ ಪರಸ್ಪರ ವಿಮುಖವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.

ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಒಂದು ದೀಪಾವಳಿಯ ಸಂಜೆ ಹೆಬ್ಬಾಲ್ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಭಟ್ ಬಾವನ ಜೊತೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ್ ಬಂದ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ.
"ಎಷ್ಟಂದ್ರು, ಬಳ್ಳಿ ಬಳ್ಳಿನೆ, ಮರ ಮರನೆ".
ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ ಗೆಳತಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದು ಈಗ ಬರೀ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ.

(landing time ಬಂತು. laptop ಒಳಗಿಡಬೇಕು. ಇವತ್ತು ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕು)

ಅಂದಹಾಗೆ,..

ಜೋಡಿ ತೆಂಗಿನ ಮರವೆಂದ ಕೂಡಲೇ ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಡೊಳ್ಳಿನ ಪದ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

"ಗುಡ್ಡ ದೇವರ ಗುಡಿಯಾ ಮುಂದೆ,
ಜೋಡು ತೆಂಗಿನ ಮರವೇನ..

ಜೋಡು ತೆಂಗಿನ ಮರವೇನ,
ಜೋಡು ಎತ್ತಿನಾ ಗಾಡ್ಯೇನ..

ಡ್ರಿಜ್ ಡ್ರಿಜ್ಜಲ್.. ಡ್ರಿಜ್ಜಕ್ ಡ್ರಿಜ್ಜಲ್..
ಡ್ರಿಜ್ ಡ್ರಿಜ್ಜಲ್.. ಡ್ರಿಜ್ಜಕ್ ಡ್ರಿಜ್ಜಲ್..

ಬರೆದಿದ್ದು: June 8 2007. 1:45 pm. On air from Portland OR to San Jose CA.

ಸಾಯ್ಲಿ ಬಿಡು

2007-06-06T09:38:00.000+05:30

reader ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ news ಓದುತ್ತಿದ್ದವ gtalk ನ email notification ನೋಡಿ ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ginbox ಕಡೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದೆ. ಸಿಂಧು Sindhu has left a new comment on your post "ಗಪ್ಪತಿ ಸತ್ತ!": ಅಂತಿತ್ತು. ಅದೇನೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದರೊಳಗೇ ಒಳದನಿ ನುಡಿದಾಗಿತ್ತು "ಸಾಯ್ಲಿ ಬಿಡು"!!
ಅಲ್ಲ ಅದು "ಗಪ್ಪತಿ ಸತ್ತ" ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಫೀಮೇಲ್, ಜೀಮೇಲ್ ಗೆ ಕಳಿಸಿದ ಈಮೇಲನ್ನು ಆಮೇಲ್ ನೋಡಿಕೊಂಡರಾಯಿತೆಂದೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸಾಯ್ಲಿ ಅಂದ್ಕುಳೆ ನೆನ್ಪಾಗದು ಶ್ರೀನಿಧಿ. ಥೋ! ಹಂಗಲ್ಲ. ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಅವ್ನು ಹೇಳ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ. "ಸಾಯ್ಲೋ ಮಾರಾಯ", "ಸಾವಲೋ" ಅಂತೆಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅಷ್ಟೆ:)

ಈ ಸಾಯ್ಲಿ, ಸತ್ತ, ಸತ್ತಂವ ಇಂತಹ ಶಬ್ದಗಳ ಬಳಕೆನೋಡಿ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ!! ಅಲ್ಲ ಒಂದು ಶಬ್ದವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾದರೆ ಅದರ ಅ(ನ)ರ್ಥದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು ತಾನೆ? ನಾನು ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ (ಮತ್ತು ನಂತರ) "ಮಿಂಡ್ರಿ" ಶಬ್ದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಹಜವಾಗಿ ಇವರು (ಅವರು ಇವರು ಎಂದಲ್ಲ, ) "ಸಾಯ್ಲಿ" ಅಂತಾರೆ. ಇದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ(ಬೇರೆಯದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ) ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಶಬ್ದವಾದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳು ಕೆಲವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ (ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ).
ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ:

ಅತ್ತೆಮನೆ ಅತ್ತೆಯ "ಸುಡ್ಗಾಡು",
ಗೌರಮ್ಮಮ್ಮನ "ಮಳ್ ಹಿಡ್ತು"
ಮಳ್ಗದ್ದೇರ್ಮನೆ ಹಿರ್ಯಮ್ಮನ "ಪಾssಪ.."
ನಿಸ್ರಾಣಿ ಶಣ್ಣಣ್ಣನ "ಹೋಯ್.."

ಇದು ಮುಗಿಯದ ಪಟ್ಟಿ.. ಇವರು ಮಾತಾಡುವಾಗ ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಸಾರಿ ಬಳಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗು ಅವರು ಬಳಸಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯದೇ ಅರ್ಥ ಸಿಕ್ಕು ನಾವು (ಬೇರೆಯವರು) ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಅವರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದಾಗ ತುಂಬಾ ಕೃತಕವಾಗಿ ಕಾಣುವುದೂ ಉಂಟು. ಇರಲಿ, ಆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರೋಣವಂತೆ. ಎಲ್ಲದನ್ನು ಬರೆಯಲು ಸಮಯಾಭಾವವಿರುವುದರಿಂದ ಒಂದು sample ನೋಡಿ:

ಸಿರ್ಸಿ ಬಸ್’ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕ ’ದೋಸ್ತ’ರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಸಂಭಾಶಣೆ. ನೀವು ಅಲ್ಲಿಯವರಾದರೆ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ (ಎಲ್ಲಿ ಜಾಸ್ತಿ ಎಳದು, ಎಲ್ಲಿ ಕಮ್ಮಿ ಎಳದು) ಓದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಗೊತ್ತಿರದಿದ್ದರೇನೂ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ!

ರಾಮ್ನಾಯ್ಕ: "ಅರ್ರರೇ ಸುನೀಲ... ಪ್ಯಾಟಿಗ್ ಬಂದಿದ್ದೇ??"
ಸುನೀಲ: "ಹಿಹ್ಹಿ.. ಹೂಂ.. ಹಿಂಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ.."
ರಾ: ಸುನೀಲನ ಜೊತೆಗಿರುವ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ.. . "ಮದುವ್ಯಾಗದೇ??"
ಸು: "ಹೂಂ.. ಆಗದೆ.. ಇವ್ಳೇಯ ಹೆಂಡ್ತಿ.. "
ರಾ: "ಇವ್ಳೇಯ? ಹೆಂಡ್ತಿ.. ಸಾಯ್ಲಿಬಿಡು.. ಮಕ್ಳೂ..?"
ಸು: "ಇದಾವೆ.. ಎರ್ಡ್ ಮಕ್ಳು.. "
ರಾ: "ಎರ್ಡು.. ?? ಸಾಯ್ಲಿಬಿಡು.. ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣೂ??"
ಸು: "ಒಂದ್ ಗಂಡು ಒಂದ್ ಹೆಣ್ಣು.. "
ರಾ: "ಒಂದ್ ಗಂಡು ಒಂದ್ ಹೆಣ್ಣೂ??.. ಸಾಯ್ಲಿಬಿಡು.. ಹಿಂಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇ??"
... ... ... .. ... ... .. ...

ಗಪ್ಪತಿ ಸತ್ತ!

2007-06-05T00:26:00.002+05:30

ಅಪ್ಪಿಯ ಪಾನ ಶಾಪ (ಪಾನ್ ಶಾಪ್). ಬೆಳಿಗ್ಗಿನ ಕ್ಲಾಸುಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬಂಕ್ ಮಾಡಿ ಅದೇ ನಿತ್ಯದ ಸಹಜತೆಯಿಂದ ನಾನು, ದತ್ತು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ನೋಟ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡನೆ ಬೆಂಚಿನ ರತ್ನಾವತಿಗೆ ಮೀಟರ್ ಹಾಕುತ್ತಾ ಗಪ್ಪತಿ ಅಲ್ಲೇ ಬಟ್ಟೆ ಅಂಗಡಿ ಬಳಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಹಾಗೆ ಹುಡುಗಿಯರು ಬಟ್ಟೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೆ (ಅದೂ ಬಟ್ಟೆಯಂಗಡಿ ಎದುರೇ!) ಅವರಿಗೆ ಮುಜುಗರವೋ, ನಾಚಿಕೆಯೋ ಎಂತದೋ ಆಗುತ್ತದೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಪ್ಪಿ ಆಗತಾನೆ ಅರ್ಧ ಕೊಟ್ಟೆ MC ಹಾಕಿ, ಕೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಸ್ಟೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಮಡಚಿ ಪಾನ್ ಕಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿ ಕೆಂಪಾದ ಉಗುರಿನಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಗೆರೆಬರುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಶೀಲ್ ಮಾಡಿ ತುದಿಯಿಂದ ಕೊನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಡಬ್ಬಿಯ ಮಧ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ. ನಾವು ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೂ ಅಷ್ಟು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸುವ ತನಕ ತಲೆಯೆತ್ತಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ತುಟಿಯನ್ನು ಒಂಚೂರೂ ತೆರೆಯದೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಒಂದು ಸಣ್ಣ pause ಕೊಟ್ಟು ಮಾತಿಗೆಳೆದ.

ಅಪ್ಪಿ: "ಹೂಂ.. ದತ್ತುಂಗೆಂತದ??"
(ಮಾಮೂಲಿ ಗಿರಾಕಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಇವರು ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆಂದು ಇವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಯಾವಾಗಲೋ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವರು ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಗುಟ್ಕಾವನ್ನೂ, ಆಯಾ ದಿನ ಫ್ರೆಶ್ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಎಲೆಯನ್ನೂ ಟ್ರೈ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು).
ದತ್ತು: "ಎಂಗೆ...
(ಏನೋ ಗಂಬೀರ ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ, ಯಾ ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿ.. ತಲೆ ಕೆರೆಯುತ್ತಾ.. )
ಮ್-ಮ್.. ಎಂಗೆ ಕರಿ ಎಲೆ ತುಳ್ಸಿ ಹಾಕು.. "
ಅಪ್ಪಿ : "ಗಪ್ಪತಿಗೆ...???" (ಆಗತಾನೆ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡ ಗಪ್ಪತಿಯ ಕಡೆ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡದೇ ಕೇಳಿದ.. )
ದತ್ತು: (ಗಪ್ಪತಿ ಗಂಟಲು ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ)..
"ಗಪ್ಪತಿ ಸತ್ತ!!! ಅವಂಗ್ ಫಯರ್ ಕೊಡು.."

ವಿಷೋಕ

2007-05-30T00:30:00.000+05:30

ಮೊನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ಸಂಜೆ Golden Gate ಸೇತುವೆಯ ಬಳಿ ಇದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಸದ್ಯ, ನಾನು ಅದರ ಕೈಗೆ (i mean ಎಲೆಗೆ) ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ! :-)

ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ನನಗೇನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಓದಿ.

*ವಿಷ + ಓಕ್ -> ವಿಷೋಕ್ -> ವಿಷೋಕ!
ಸರಿ ತಾನೆ?!!

number lock for car doors

2007-05-29T11:57:00.000+05:30

ನನ್ನ ಕಾರಿನ ಪಕ್ಕ ನಿಂತಿದ್ದ Ford ಕಾರೊಂದಕ್ಕೆ ಈ ರೀತಿಯ ಹಿಡಿಕೆ ಇತ್ತು.
Internet ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದೆ, ಹೆಚ್ಚು ಮಾಹಿತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನೆನಪಿರಲಿ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.